Έρευνα | Ανθρώπινη σκέψη, μνήμη, λήθη και υποσυνείδητο...

Σήμερα, είχα τη χαρά να πέσει στα χέρια μου (διαδικτυακά...) ένα αξιόλογο και περιεκτικό άρθρο το οποίο αναλύει παραστατικά την αλληλουχία της ανθρώπινης σκέψης με τη λειτουργία της μνήμης καθώς και το ρόλο του υποσυνείδητου στην ψευδαίσθηση που έχει ο άνθρωπος ότι μπορεί με μια σκέψη να ξεχάσει, να διαγράψει από το μυαλό του μνήμες τις οποίες θέλει να ξεχάσει και να αφήσει στο παρελθόν...

Αναδημοσιεύω λοιπόν παρακάτω, αυτούσιο, το άρθρο "Μνήμη ή Λήθη;" του Λάμπρου-Γεράσιμου Γιούρντα, φοιτητή στη Γλασκόβη.

Στην προσπάθεια τους οι επιστήμονες να βρουν την αλληλουχία του ανθρώπινου εγκεφάλου και να την κλείσουν μέσα σε λίγα εκατοστά ενός «τσιπ», έκαναν πολλαπλά πειράματα και έρευνες πάνω στους ανθρώπινους νευρώνες.

Κατέληξαν, λοιπόν, στο ότι δεν μπορούν να αποκωδικοποιήσουν ολόκληρο τον ανθρώπινο εγκέφαλο αλλά μόνο ένα μέρος του, και αυτό γιατί δεν ήταν δυνατό να προγραμματίσουν την ανθρωπινή σκέψη (όταν ο ανθρώπινος νους έχει 60.000 σκέψεις κάθε μέρα) και να ελέγξουν τη λειτουργία της μνήμης. Αυτά τα δύο πράγματα αποτελούν ουσιαστικά τα εχέγγυα του ανθρωπινού μυαλού μπροστά στην μηχανοποίηση του και εν συνεχεία στην καταστροφή του, λόγο της μη χρησιμότητας του.

Αρχικά, πρέπει να κάνουμε μια εκτενή αναφορά στην έννοια της σκέψης, έτσι ώστε να αναλύσουμε την κύρια αιτία για την οποία κατέχει τόση δύναμη και επιρροή όχι μόνο σε μας, αλλά και στους συνανθρώπους μας. Η σκέψη λοιπόν, δεν είναι τίποτε άλλο από την έκφραση των συναισθημάτων μας. Είναι κάτι σαν τη γλώσσα του ψυχικού μας κόσμου. Λόγω του ότι ο άνθρωπος δεν είναι κατατονικό ον, τα συναισθήματα μας διεγείρονται ανά δευτερόλεπτο και έτσι καταλήγουμε να έχουμε ένα πλήθος σκέψεων καθημερινά. Η δύναμη της σκέψης προέρχεται κυρίως από την πολύ καλή της συνεργασία με το συναίσθημα, το οποίο φυσικά είναι πανίσχυρο. Τόσο πανίσχυρο που σε κάνει να γεύεσαι την ευτυχία και τη δυστυχία με διαφορά εκατοστών του δευτερολέπτου. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το ότι μπορούμε να πείσουμε το συνομιλητή μας ευκολότερα επικαλούμενοι κάποια πτυχή του συναισθηματικού του κόσμου παρά κάνοντας νύξη στην λογική. Συμπεραίνουμε ότι αφού αισθανόμαστε, σκεφτόμαστε. Πόσο εύκολη διαδικασία ακούγεται, αλλά από την άλλη πλευρά πόσο δύσκολο είναι να την κατευθύνουμε προς όφελος μας. Είναι ένας τομέας που προσπαθούμε άλλοτε ως αυθύπαρκτες υπάρξεις και άλλοτε μέσω των επιστημών, χρόνια να προσεγγίσουμε, αλλά παραμένει ακόμα δύσβατος σε πολλά σημεία λόγω της ψυχολογικής του φύσης.

Μήπως, τελικά η αφορμή για να ψηλαφίσουμε και να χειριστούμε αυτή τη δυσνόητη λειτουργία κρύβεται στη σωστή επεξεργασία της μνήμης μας; Λέγοντας μνήμη, εννοούμε την ευκαιρία αναπόλησης στιγμών, λέξεων, εικόνων και πράξεων που ζήσαμε, ειπώθηκαν, είδαμε και κάναμε στο παρελθόν. Όλες αυτές οι πληροφορίες είναι καταγεγραμμένες σε ένα πλήθος νευρώνων στον εγκέφαλο μας, που ονομάζουμε υποσυνείδητο. Για να εμβαθύνουμε στο θέμα, το μνημονικό μας έχει την αντίθετη λειτουργία από αυτή του σκληρού δίσκου του υπολογιστή μας, δηλαδή όσα περισσότερα αποθηκεύει τόσο ισχυρότερο γίνεται. Επίσης, μπορούμε να το παρομοιάσουμε με το έθνος, όπως δηλαδή ένα έθνος χωρίς ιστορία δεν ακμάζει και τείνει να καταστραφεί έτσι και το μνημονικό χωρίς αποθηκευμένα στοιχεία δεν υφίσταται. Τώρα εύλογα δημιουργείται η απορία αν κάποιος άνθρωπος μπορεί να έχει καλύτερη μνήμη από κάποιον άλλον. Η απάντηση είναι εύκολη. Θυμόμαστε ότι αφήσαμε τον εαυτό μας να ζήσει. Όταν για παράδειγμα, βλέπουμε μια ζωγραφιά και αφήνουμε την σκέψη μας να μπει μέσα της, να τρέξει πάνω στα χρώματα της, να παίξει με την κίνηση της, τελικά γινόμαστε ένα με αυτή κάνοντας τη βίωμα, έχοντας συνδυάσει μνήμη και γνώση.

Σίγουρα, δεν μπορούμε να πούμε ότι ο άνθρωπος με τα περισσότερα βιώματα είναι και ένας ευτυχής άνθρωπος. Τα βιώματα αυτά μπορεί να ποικίλλουν από όμορφα σε άσχημα, γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι προτιμούν να ξεχνούν κάποια πράγματα που τους θλίβουν. Λανθασμένα νομίζουν όμως πως ξεχνούν, διότι οτιδήποτε βιώνει ο άνθρωπος καταγράφεται στο υποσυνείδητο μας και η διαγραφή δεδομένων είναι αδύνατη ως ανέφικτη. Για να μιλήσουμε, λοιπόν, για τη λήθη, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για διαγραφή στιγμών αλλά για ηθελημένες παρωπίδες που τις φοράμε κάθε φορά που δε θέλουμε να σκεφτούμε ένα συμβάν του παρελθόντος. Έτσι, παραβλέπουμε την εκάστοτε εμπειρία αλλά δεν την ξεχνούμε. Πιο απλοποιημένα θα λέγαμε πως ξεκαθαρίζουμε στο μυαλό μας ποια βιώματα μας χαροποιούν και ποια όχι και αναλόγως ανοίγουμε την πόρτα της μνημόνευσης στις πρώτες και την κλείνουμε στις δεύτερες. Η λήθη, λοιπόν, αν και δεν είναι λογικά υπαρκτή, τίθεται σε λειτουργία με τη βοήθεια της σκέψης. Δεν υπάρχει «το ξέχασα» αλλά «δε θέλω να το θυμάμαι». Βλέπετε πως ένα από τα συναισθήματα μας που είναι και η επιθυμία παίζει βασικό ρολό στη μνήμη η στην έλλειψή της.

Καταλήγουμε στο δίλημμα του τι είναι τελικά το καλύτερο, να θυμόμαστε ή να έχουμε την ικανότητα να ξεχνούμε. Πολλοί άνθρωποι προτιμούν να μπορούν να ξεχνούν κάποια πράγματα, όταν μέσα σε αυτά εμπεριέχονται αισθήματα, όπως πόνος, θλίψη, μοναξιά, γενικότερα συναισθήματα που τους φέρνουν σε δυσμενή ψυχολογική κατάσταση. Κι όμως, αν ρωτήσεις έναν άνθρωπο που έχει προσβληθεί από τη νόσο Αλτσχάιμερ θα σου απαντήσει πως θα προτιμούσε να θυμάται, διότι ακόμα και αν οι μνήμες ήταν μια μίξη καλών και κακών στιγμών, δεν έπαψαν να του δίνουν αφορμή να σκέπτεται. Τελικά, συμπεραίνουμε πως και τα δυο χρειάζονται τη σκέψη για να πραγματοποιηθούν. Το ζήτημα, λοιπόν, είναι πού θες να επενδύσεις αυτή τη δύναμη της σκέψης σου, σε κάτι που θα σε κάνει καλύτερο άνθρωπο προσθέτοντας στη ζωή σου ανάμεικτα συναισθήματα από βιώματα ή στην εξάλειψη της βουλιμίας σου με κυρίως πιάτο αναρίθμητους λωτούς…

[Thanks to Joomla]

Read more »

Έρευνα | Αποκωδικοποιώντας την ανθρώπινη σκέψη...[update]

Επιστήμονες σήμερα ισχυρίζονται ότι μια νέα συσκευή, η οποία θα αποκαλύπτει τι ακριβώς βλέπουμε, αποκωδικοποιώντας την ανθρώπινη εγκεφαλική δραστηριότητα, πολύ σύντομα θα είναι πραγματικότητα! Η νέα αυτή μελέτη ανοίγει τον δρόμο για χρήση της τεχνολογίας προκειμένου να απεικονίζονται οι σκηνές που ένα άτομο φέρνει στη μνήμη του ή βλέπει στα όνειρά του!

Οι επιστήμονες από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, ανέπτυξαν έναν σύνθετο τρόπο εξαγωγής των οπτικών ερεθισμάτων από τα εγκεφαλικά σήματα μέσω ενός υπολογιστικού μοντέλου.

Το νέο μοντέλο χρησιμοποιεί δεδομένα Λειτουργικής Απεικόνισης Μαγνητικού Συντονισμού (fMRI) και αποκωδικοποιεί τις πληροφορίες που προέρχονται από τον οπτικό φλοιό του ανθρώπινου εγκεφάλου, το τμήμα του εγκεφάλου το οποίο είναι υπεύθυνο για την επεξεργασία των οπτικών ερεθισμάτων και παράγει εικόνες της δραστηριότητας του εγκεφάλου βάσει των αλλαγών που παρατηρούνται στη ροή του αίματος σε διαφορετικές περιοχές του.

Από τη στιγμή που ένα υπολογιστικό μοντέλο “εκπαιδεύεται” πάνω σε ένα συγκεκριμένο άτομο, μπορεί να αναλύσει εικόνες από μαγνητικές τομογραφίες και να αποφασίσει ποιο… ουσιαστικό σκέφτεται εκείνη τη στιγμή ο εγκέφαλος ή ακόμη περισσότερο να αναγνωρίσει λέξεις που το μοντέλο δε συνάντησε κατά τη διάρκεια της “εκπαίδευσής” του. Αυτή η διαδικασία βασίζεται στον τρόπο με το οποίο τα ουσιαστικά συσχετίζονται μέσα στο μυαλό μας με ρήματα όπως “βλέπω”, “ακούω” ή “γεύομαι”.

• Το πρώτο βήμα είναι να «εκπαιδευθεί» ο αποκωδικοποιητής ώστε να αναγνωρίζει τον τρόπο με τον οποίον κωδικοποιεί ο εγκέφαλος του κάθε ανθρώπου τις οπτικές πληροφορίες. Αυτό συμβαίνει σε διάστημα πέντε ωρών, κατά το οποίο κάθε εθελοντής κοιτάζει χιλιάδες φωτογραφίες.
• Το επόμενο στάδιο αφορά σε ένα νέο σετ εικόνων που δίνονται στον εθελοντή. Προτού δοθούν οι εικόνες, οι ερευνητές χρησιμοποιούν τον αποκωδικοποιητή ώστε να προβλέψει την εγκεφαλική δραστηριότητα που θα παρουσιάσει ο εθελοντής κοιτώντας καθεμιά από τις εικόνες.
• Τέλος, οι επιστήμονες δίνουν τις εικόνες στον εθελοντή εν όσο αυτός υποβάλλεται στην τομογραφία.

Η μέθοδος αποδείχθηκε άκρως αποτελεσματική. Σε ένα σετ 120 εικόνων η συσκευή μάντεψε σωστά τις εικόνες 9 στις 10 φορές. Είναι χαρακτηριστικό ότι η πρόβλεψη στην τύχη σχετικά με το ποια εικόνα είχε διαλέξει ο εθελοντής θα έδινε σωστό αποτέλεσμα μόνον οκτώ φορές ανά 1.000 προσπάθειες.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι εάν χρησιμοποιούσαν 1 δισ. εικόνες το ποσοστό επιτυχίας θα ήταν 20%. Με τόσες εικόνες το λογισμικό θα μπορεί να επιτύχει πραγματική ανασύνθεση εικόνων που βλέπει ένα άτομο από το μηδέν.

Διαβάζοντας τα όνειρα...

«Τα αποτελέσματα της νέας αυτής έρευνας πρόκειται να φέρουν την επανάσταση στον τομέα της οπτικής αντίληψης και πιθανότατα στον τομέα της αποκωδικοποίησης των μηχανικών αντιδράσεων»

αναφέρει ο John-Dylan Haynes από το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ, στη Λειψία της Γερμανίας.

Όπως αναφέρει ο Haynes, η μελέτη υπαινίσσεται επίσης ότι οι επιστήμονες κάποια μέρα θα μπορέσουν να αποκτήσουν πρόσβαση στα όνειρα, τις αναμνήσεις και τη φαντασία μας, σε περίπτωση που ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τα όνειρα με τρόπο ανάλογο με αυτόν των οπτικών ερεθισμάτων.

«Η πολυπλοκότητα της έρευνας έγκειται στην δυσκολία της δημιουργίας μοντέλων για διαφορετικούς τύπους πολύπλοκων σκέψεων, όπως οι αναμνήσεις και οι προθέσεις,»

λέει χαρακτηριστικά ο Haynes.

Οι ερευνητές, επικεφαλής των οποίων ήταν ο δρ Τζακ Γκάλαντ, αναφέρουν στο «Νature» ότι:

«τα αποτελέσματά μας μαρτυρούν ότι ίσως σύντομα είναι δυνατόν να ανασυντίθεται μια εικόνα από τις οπτικές εμπειρίες ενός ατόμου με βάση μόνο τις μετρήσεις της εγκεφαλικής δραστηριότητάς του. Θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί μια συσκευή που θα διαβάζει το μυαλό και η οποία θα ανασυνθέτει την εικόνα από την οπτική εμπειρία ενός ανθρώπου σε οποιαδήποτε στιγμή».

Από την άλλη βέβαια, εγείρονται ερωτήματα για τη χρήση της μεθόδου, αφού οι επιστήμονες σύντομα θα μπορούν να διαβάζουν τη σκέψη ενός ατόμου χωρίς αυτό να το γνωρίζει. Αρνούνται όμως μια τέτοια προοπτική από τη στιγμή που ο υπολογιστής πρέπει να “εκπαιδεύεται” για κάθε άτομο χωριστά, όπως επίσης από το γεγονός ότι εύκολα μπορεί να “κοροϊδέψει” το υπολογιστικό μοντέλο εάν κουνιέται μέσα στον πανίσχυρο μαγνητικό τομογράφο ή αν σκέφτεται άσχετα πράγματα!!

Στην παρούσα φάση οι ερευνητές αναφέρουν ότι όλα αυτά βρίσκονται ακόμη στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, αφού η τεχνική μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε οπτικές εικόνες και τα πειράματα γίνονται με βάση τον υπάρχοντα εξοπλισμό της μαγνητικής τομογραφίας. Ο αποκωδικοποιητής του λογισμικού τον οποίον χρησιμοποιούν οι ερευνητές χρειάζεται να προσαρμόζεται επί ώρες σε κάθε άτομο ενώ υποβάλλεται στην τομογραφία.

Ωστόσο η ομάδα προειδοποιεί ότι στο μέλλον, όταν οι τεχνικές σάρωσης του εγκεφάλου βελτιωθούν, μπορούν να προκύψουν ζητήματα παραβίασης των προσωπικών δεδομένων.

πηγές:

"Διαβάζοντας το μυαλό",

Αποκωδικοποιώντας την ανθρώπινη σκέψη,

Βρήκαν τρόπο να "σκανάρουν" και να διαβάζουν το μυαλό μας.

update: Διαβάζοντας το νου...

Ιάπωνες νευροεπιστήμονες παρουσίασαν μια τεχνική ανάλυσης της εγκεφαλικής δραστηριότητας η οποία μπορεί να αποκρυπτογραφεί και να προβάλλει στην οθόνη του υπολογιστή αυτά που βλέπει ο εξεταζόμενος. Στο μέλλον, ο τομογράφος θα διαβάζει ακόμα και όνειρα, υποστηρίζουν.

Στην εντυπωσιακή μελέτη, που δημοσιεύεται στην έγκριτη επιθεώρηση Neuron, οι ερευνητές μπόρεσαν να αναδημιουργήσουν στην οθόνη την εικόνα της λέξης «neuron» (νευρώνας) που κοίταζαν οι εθελοντές.

Οι νευροεπιστήμονες του ινστιτούτου εργάζονται τώρα για την αποκρυπτογράφηση πιο περίπλοκων εικόνων, με την προοπτική να επεκταθούν αργότερα σε φανταστικές εικόνες και τελικά σε όνειρα.

Related articles by Zemanta

• Brain Scanner Can Tell What You're Looking At
• Brain Decides Faster Than You Think
• News: Do You See What I See? Translating Images out of Brain Waves

Read more »

Πανεπιστημιακό Άσυλο και Εκπαίδευση by perastikos

Πανεπιστημιακό άσυλο: Θεσμός που προστατεύει από συλλήψεις και διώξεις εγκληματικά στοιχεία, εξτρεμιστικές ομάδες και κάθε είδους παρανομούντες που βρίσκονται σε χώρους ιδρυμάτων της ανώτατης εκπαίδευσης έτσι, ώστε αυτοί να μπορούν να καταστρέφουν την περιουσία των πανεπιστημίων και να ασκούν ανενόχλητοι βία στο διδακτικό και άλλο προσωπικό και σε αντιδραστικούς φοιτητές που βρίσκονται στο πανεπιστήμιο για να αποκτήσουν γνώσεις.

Από το Νέο Ερμηνευτικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Περαστικού

Πανεπιστημιακό άσυλο, νομίζω ότι αυτές οι δύο λέξεις εμπεριέχουν όλο τον παραλογισμό της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Ένας θεσμός που υποτίθεται ότι θα επέτρεπε στην ακαδημαϊκή κοινότητα να λειτουργεί σε ένα προστατευμένο περιβάλλον ελεύθερης αναζήτησης της γνώσης, μελέτης και υψηλού επιπέδου διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων γίνεται ακριβώς ένα μέσο που της επιβάλλει ένα καθεστώς τρομοκρατίας και βίας από τους γνωστούς αναρχοαριστερούς στρατούς (μερικούς ανερμάτιστους τρελιάρηδες βασικά ή κομματόσκυλα) και άτομα με παραβατική συμπεριφορά.... [συνέχεια εδώ...]

Read more »

MicroChip που διαβάζουν την ανθρώπινη σκέψη! Είναι εδώ...

Μετά από πειράματα χρόνων σε πιθήκους που τους εμφύτευσαν τσιπ στον εγκέφαλο η Αμερικάνικη εταιρία Cyberkinetics Inc. κατάφερε να πάρει έγκριση από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (Food and Drug Administration) για να ξεκινήσει πιλοτικό πρόγραμμα δοκιμών και σε ανθρώπους.

• Τα εμφυτευμένα τσιπ κατέγραφαν τη δραστηριότητας των νευρώνων του εγκεφάλου την ώρα που οι πίθηκοι κινούσαν μοχλούς. Τα σήματα που καταγράφηκαν με την κατάλληλη επεξεργασία αργότερα επέτρεψαν την μετακίνηση με την σκέψη του κένσορα στην οθόνη ενός υπολογιστή.
• Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι σύντομα θα αναπτύξουν την τεχνολογία που θα επιτρέπει τον χειρισμό ενός υπολογιστή με την βοηθής τις σκέψης και μόνο
  

::Εφαρμογές
Ασθενείς που βρίσκονται καθηλωμένοι για μακρό χρονικό διάστημα μετά από κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο και είναι απόλυτα εξαρτώμενοι από την μηχανική υποστήριξη θα μπορέσουν έτσι να βελτιώσουν την ζωή τους.

πηγή

Και όμως είναι γεγονός...Μια πολύ πρωτόγονη έκδοση ενός χρήσιμου «αναγνώστη σκέψεων». Κι όμως η Guger Technologies, αυστριακή εταιρεία με εμπειρία στη νευροφυσιολογία φαίνεται πως παίρνει πολύ σοβαρά το ζήτημα των brain-computer interfaces και να που προσφέρει το πρώτο εμπορικά-διαθέσιμο βασισμένο σε ηλεκτροεγκεφαλογράφημα ή ηλεκτροφλοιογράφημα.

πηγή

Αντε, βαρέθηκα πια να χρησιμοποιώ πληκτρολόγιό, το μυαλό τι το έχουμε;

Read more »