Σκέψεις | "Αγανακτισμένοι", διαδηλώσεις και συλλογική δραστηριοποίηση...

Ξημερώνει 26η Μαΐου και αρχίζω να καταγράψω σκέψεις από τη σημερινή συγκέντρωση των "αγανακτισμένων Ελλήνων" σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και δεκάδες ακόμη πόλεις σε όλη τη τη χώρα. 25η Μαΐου 2011, το έναυσμα δόθηκε από το Facebook όπου από νωρίς χθες έβλεπα το κάλεσμα για ειρηνικές συγκεντρώσεις στο Λευκό Πύργο αρχικά, και στο Σύνταγμα αργότερα, να αποκτούν μια τεράστια δυναμική...

RT @Skordoputsoglou: "Βαλτε ξυπνητηρια ολοι στις 8, 

κλειστε τηλεοραση και ελατε απο εδω " http://twitpic.com/52e9zi

Ήμουν διστακτικός με το όλο εγχείρημα. Δεν πίστευα ότι ένα μέσο δικτύωσης όπως το Facebook θα μπορούσε να σηκώσει από το καναπέ και τα farmvilles χιλιάδες κόσμο. Έκανα λάθος καθώς από νωρίς ξεκίνησαν να συγκεντρώνονται πολίτες χωρίς κόμματα και παρατάξεις στο Λευκό Πύργο και στο Σύνταγμα. Υπολογίζεται ότι μέχρι το βράδυ στο Λευκό Πύργο βρίσκονταν περίπου 7.000 κόσμος ενώ στο Σύνταγμα οι συγκεντρωμένοι ίσως ξεπέρασαν τους 30.000...

RT @bacharakis: "πωλείται όπως είναι επιπλωμενος!"  http://yfrog.com/h48x5kyj

Οι συγκεντρώσεις ήταν απόλυτα ειρηνικές, λίγα συνθήματα και πολλές συζητήσεις μεταξύ των παρευρισκομένων. Οι συζητήσεις αυτές θεωρώ πως ήταν το μεγάλο κέρδος από τη σημερινή ημέρα. Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό είδαμε νέους ανθρώπους, οικογένειες με τα παιδιά τους και μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους να συνομιλούν... Μακριά από κομματικές ιδεολογίες... Συζητούσαν για ότι τους ενώνει που πιστεύω ότι είναι πολλά περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν...

RT @rigaspapas: Error 404: democracy not found http://twitpic.com/52fj7v

Η παρουσία της αστυνομίας διακριτική, είδα φωτογραφίες παιδιών να παίζουν ανάμεσα στα ΜΑΤ, χαμογελαστά πρόσωπα... Ήρεμα... Ανθρώπινα... Φοβόμουν ότι κάτι θα γίνει και θα έχουμε επεισόδια. Λάθος μου! Ο φόβος είναι αυτός που μας κρατά πίσω. Δεν έγινε τίποτε. Κανείς δεν έδωσε το δικαίωμα να γίνει κάτι. Μπράβο σε όσους βοήθησαν να γίνει μια ειρηνική συγκέντρωση σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη... Πολλές ακόμη πόλεις γέμισαν από κόσμο τις πλατείες τους... Όλοι μια παρέα, μια κοινωνία που ενώνεται... Στη Πάτρα 5.000, στη Κομοτηνή, το Ηράκλειο... Σε πολλές πόλεις...

RT @ms1984isnow: Θεσσαλονίκη - Λαϊκή Συνέλευση  http://twitpic.com/52hp5r

Η ώρα είναι περασμένη, ξημερώνει αλλά στο Σύνταγμα και στο Λευκό Πύργο παραμένει κόσμος ο οποίος θα διανυκτερεύσει μέχρι αύριο όταν και θα γίνει νέα συγκέντρωση. Αυτό που με έκανε να χαμογελάσω σήμερα ήταν οι συνελεύσεις... Ο καθένας μπορούσε να πάρει το λόγο και να πει την άποψη του για ότι θεωρούσε άξιο αναφοράς ήρεμα, χωρίς φασαρίες και ακρότητες. Πόσες φορές έχουμε δει κάτι παρόμοιο στη χώρα μας; Διαβάζω ότι κρατήθηκαν πρακτικά (τουλάχιστον στο Σύνταγμα) και αύριο θα αναρτηθούν στο διαδίκτυο μερικές σκέψεις - απόψεις - θέσεις από τις σημερινές συνελεύσεις. Με αυτό το τρόπο ευελπιστώ αυτή η βουβή διαμαρτυρία να αποκτήσει λόγο!

RT @ghadjikyriacou: το πανό στα ισπανικά λέει

"Είμαστε ξύπνιοι! Τί ώρα είναι; Είναι ώρα να φύγουν!"

Έπρεπε να περάσει μια εβδομάδα σχεδόν από τότε που οι Ισπανοί ξεκίνησαν τις δικές τους διαδηλώσεις και ένα αμφιβόλου ύπαρξης σύνθημα για να ξυπνήσουμε... Ας ελπίσουμε ότι η σημερινή ημέρα θα είναι αφορμή για να ξεκινήσουμε να επικοινωνούμε μεταξύ μας... Έχουμε ξεχάσει να μιλάμε με τους γύρω μας... Ας φύγουμε από το εγώ και ας πάμε στο εμείς...

Αυτό που κάνουμε μπορεί να αλλάξει κάτι; Όχι, αλλά μπορεί να βοηθήσει να αλλάξει κάτι. ~ Χοσέ Λουίς Σανπέντρο

Εις το επανιδείν...

RT @Basilis_87: "Αγανακτισμενοι στο Συνταγμα "  http://twitpic.com/52ga11

Μερικά tweets από τη χθεσινή ημέρα.... Εικόνες μέσα από λίγες λέξεις....

RT @northaura: 5χρονο παιδάκι με τσαχπινιά "μαμά μη χασμουριέσαι.έτσι και αλλιώς δε θα φυγούμε"

RT @chrysadag: "Η Ελλάδα δεν είναι δικιά μας, τη δανειστήκαμε από τα παιδιά μας"

RT @northaura: παιδί καθηλωμένο σε καρότσι.έπεσε το βλέμμα μου.μου απάντησε: "μη με κοιτάς η αγανάκτηση δεν έχει μόνο πόδια"

RT @iLi_van_iLi: Στο Συνταγμα είδα πρώτη φορά σε πορεία μαμά με καρότσι-ένιωσε ασφάλεια να φέρει το μωρό της.καλό σημάδι.

RT @csyllas: Δεν ήταν μόνο η Αθήνα-Θεσσαλονίκη που τέντωσε χεράκια χθες - ήταν κι άλλες πόλεις. Δείχνει ότι οι νευρώνες είναι ακόμη ζωντανοί

RT @Xeirwn: στην Συνέλευση τοποθετήθηκαν φοιτητές, οικονομολόγοι, άνεργοι, δημόσ.υπάλληλοι, άστεγοι, νοικοκυρές, μαθητές, καθηγητές κ.α.

RT @popigkik: Το σημερινό ήταν όμορφο, διαφορετικό.Τα συνθήματα έδωσαν θέση στο χειροκρότημα και τα επεισόδια σε εποικοδομητικές συζητήσεις.

RT @YBoyio: Είναι η πρώτη μεγάλη διαδήλωση εδώ και χρόνια που δεν την τρόμαξαν με μολότοφ και δεν την έπνιξαν στα χημικά.

RT @SykoFantiS: αποδεικνύεται ότι η Ελληνική ΤV για να μεταδώσει μια δημόσια διαμαρτυρία θέλει να έχει τουλάχιστον αίμα. Άλλως χαριτωμενίζει.

RT @hararis: Χαμογελαστός τροχονόμος προς αγανακτισμένο οδηγό που του κόβει άνοδο στην Συγγρού "Μα δεν ενημερώθηκες από Facebook;"

RT @cineparmenos: Ελπίζω η αποψινή διαδήλωση να μην κρατήσει όσο κρατήσει και η μπαταρία του iPhone του Έλληνα.

RT @SalataTV: Στην Πάτρα, πάνω από 5000 κόσμος, χωρίς σημαίες κ πανό. Πηγαδάκια, ζυμώσεις, απορίες, ελπίδα. Πείτε με αφελή, αλλά χάρηκα!

RT @mignatiou: Το μήνυμα των Ελλήνων διαδηλωτών έφτασε και στο IMF. Περιμένουν την συνέχεια με ανησυχία. #greekrevolution

Read more »

Έρευνα | Κλωστήρια Λαναρά, Χρηματιστήριο, δάνεια, παρόν και μέλλον...

Χθες το βράδυ η "Έρευνα" του Παύλου Τσίμα είχε εκτενές αφιέρωμα στα κλωστοϋφαντουργεία στη Νάουσα και επιχείρησε να κάνει μια αναδρομή στην ιστορία της κλωστοϋφαντουργίας στην Ελλάδα. Ακόμη, αναφέρθηκε στην ιστορία του ομίλου, τα χρόνια της υπεροχής, την είσοδο στο Χρηματιστήριο, τις εξαγορές, την αλλαγή κουλτούρας από τη νέα διεύθυνση και τη παρακμή του ομίλου με ότι επέφερε αυτή τη τελευταία πενταετία. Ακόμη, στο τέλος της εκπομπής αναφέρθηκε η μεγάλη προσπάθεια ανασύνταξης που επιχειρείται τη τελευταία διετία μετά την αποχώρηση του προηγούμενου ιδιοκτήτη και το νέο επιχειρηματικό σχέδιο το οποίο όμως δεν έχει ξεκινήσει να υλοποιείται ακόμη με τη απειλή πτώχευσης να είναι ορατή όσο ποτέ... 

Στο website της "Έρευνας" διαβάζουμε τη περίληψη της εκπομπής:

Ήταν μια μεγάλη, παραδοσιακή ελληνική βιομηχανία, με ιστορία 140 χρόνων πίσω της. Κι ύστερα ήρθε το μεγάλο πάρτι του χρηματιστηρίου. Η μετοχή της εκτοξεύθηκε στα άστρα. Κι όταν, μετά από λίγα χρόνια, έπεσε στην άβυσσο, αποκαλύφθηκε ότι πίσω από έναν πύργο με χαρτιά μετοχών, κρυβόταν η παραγωγική παρακμή. Τα 17 εργοστάσια της εταιρείας είναι σήμερα κλειστά. Περίπου 700 εργαζόμενοι, που έχουν απομείνει, μένουν απλήρωτοι κοντά δύο χρόνια. Κι όμως κάποιοι ελπίζουν ότι υπάρχει ακόμη ζωή κάτω από τα ερείπια κι ότι μπορεί να ξαναδούμε ανάπτυξη μέσα από την καταστροφή. Η Έρευνα αναψηλαφεί το δράμα του Ομίλου Λαναρά. Και ανακαλύπτει ότι μπορεί να είναι μια μικρογραφία του δράματος της ελληνικής οικονομίας και μια εξήγηση του πώς βρεθήκαμε από την ευφορία στην κρίση, μέσα σε δέκα, χαμένα χρόνια…

Παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον την εκπομπή και θεώρησα καλό και χρήσιμο να κρατήσω μερικές σημειώσεις μέσα από tweets στα κύρια στοιχεία - πληροφορίες που αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια της χθεσινής εκπομπής. Σύμφωνα λοιπόν με όσα συγκράτησα από τη χθεσινή εκπομπή παραθέτω παρακάτω μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία για τα κλωστοϋφαντουργεία και τη πορεία τους τα τελευταία τριάντα χρόνια...

Τα κλωστήρια Λαναρά είχαν προσανατολισμό σε εξαγωγές σε ποσοστό 65% το 1973 ενώ το 1991 είχε οκτώ εργοστάσια. Η ανάπτυξη του ομίλου ήταν συνεχής και το 2000 είχε γίνει η μεγαλύτερη παραγωγική μονάδα κλωστοϋφαντουργίας στην Ευρώπη και μια από τις μεγαλύτερες στο κόσμο τη περίοδο εκείνη. Ακόμη, το 2000 ο όμιλος Λαναρά απασχολούσε 3800 εργαζομένους σε τέσσερις διαφορετικές χώρες. Όλα αυτά μέχρι το 2008 όταν ξεκινούν και τα προβλήματα για τον όμιλο μετά την αποχώρηση του κ. Λαναρά από το τιμόνι της επιχείρησης.

Ο Στενήμαχος ο οποίος διαθέτει μια πρότυπη μονάδα παραγωγής η οποία ακόμη και σήμερα διαθέτει πρότυπο εξοπλισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο παραμένει άδεια μετά από 34 χρόνια ιστορίας... Η είσοδος της εταιρείας στο Χρηματιστήριο το 2000 ήταν η αρχή του τέλους για τον όμιλο καθώς οι συνεχείς εξαγορές εταιρειών άσχετων πολλές φορές με τη νοοτροπία του ομίλου οδήγησε σε ανεπιτυχείς τις περισσότερες φορές επιχειρηματικές κινήσεις κάτι το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τη σταδιακή διακοπή λειτουργίας των περισσότερων εξ αυτών των επιχειρήσεων με το πέρασμα των χρόνων. Σήμερα, ο όμιλος Λαναρά έχει 500 εργαζομένους οι οποίοι είναι απλήρωτοι εδώ και δύο χρόνια.

Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας ο οποίος οδήγησε στη παρακμή του ομίλου ήταν η αλλαγή νοοτροπίας στον όμιλο η οποία ήρθε όταν ανέλαβε τον όμιλο ο γιος του Χρήστου Λαναρά ο οποίος δεν ενδιαφερόταν για τους εργαζομένους του παρά μόνο για το πως θα βρει τρόπους να κερδίζει χρήματα και κεφάλαια για την εταιρεία μέσα από το Χρηματιστήριο. Χαρακτηριστικά αξίζει να αναφέρουμε ότι όπως αναφέρθηκε στη χθεσινή εκπομπή ο Χρήστος Λαναράς έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για τους εργαζομένους του τους οποίους μάλιστα επισκεπτόταν συχνά στα εργοστάσια του και τους γνώριζε μάλιστα με τα μικρά τους ονόματα ενώ ο γιος του δεν τους είχε επισκεφθεί ποτέ.

Ενδεικτικό της ιδιαίτερης σχέσης που είχαν αναπτύξει οι εργαζόμενοι με τη δουλειά του και τη προηγούμενη διοίκηση είναι όσα ανέφερε μια εργάτρια των κλωστηρίων στη Νάουσα η οποία μετά από 34 χρόνια εργασίας στα εργοστάσια Λαναρά ανέφερε στη κάμερα της εκπομπής ότι:

"πονάει η ψυχή μου να βλέπω το εργοστάσιο άδειο, τις μηχανές μου κλειστές... Θέλω να δουλέψω και πάλι εδώ... Εμείς ξυπνούσαμε το πρωί και θέλαμε να έρθουμε να δουλέψουμε, αγαπούσαμε τη δουλεία μας..." 

Το 2000 ο όμιλος Λαναρά είναι ήδη στο Χρηματιστήριο και οι μετοχές Λαναρά είναι στα ύψη. Ο Λαναράς εξαγοράζει συνεχώς νέες εταιρείες με σκοπό να αποκτήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερα κεφάλαια και να πουλήσει όσο το δυνατόν περισσότερες μετοχές σε πολύ υψηλές τιμές για την εποχή σε ένα κοινό επενδυτών οι οποίοι των εμπιστεύονταν τυφλά. Ο όμιλος μπαίνει σε νέες αγορές με χαρακτηριστικό παράδειγμα την εταιρεία τηλεπικοινωνιών Lannet η οποία από μια ανερχόμενη δύναμη ανταγωνιστικού παρόχου στον ΟΤΕ μετά από λίγα χρόνια είχε τη τύχη των υπολοίπων εταιρειών, τη πτώχευση και τους εργαζομένους της να μένουν από τη μια μέρα στην άλλη χωρίς δουλειά.

Ο Λαναράς αναζητά το εύκολο κέρδος στο Χρηματιστήριο και καταφέρνει να αποκτήσει κεφαλαιακή αξία 1.5 τρισεκατομμυρίου το 2000. Τότε ήταν που ξεκίνησε η παρακμή για τα κλωστήρια. Η ανάγκη για καθετοποίηση της παραγωγής δεν υλοποιήθηκε ποτέ και η εταιρεία συνέχισε να παίρνει συνεχώς δάνεια για να καλύψει τα χρέη και τις αποτυχημένες κινήσεις της στις νέες αγορές στις οποίες είχε μπει μετά τις εξαγορές μικρότερων εταιρειών. Συνολικά ο Λαναράς πήρε δάνεια αξίας περίπου 100.000.000 ευρώ από το 2004 και μετά με εγγυητή το ελληνικό δημόσιο. Τα 75.000.000 ευρώ μάλιστα των δανείων αυτών δόθηκαν στον όμιλο τις χρονιές των εκλογών με εγγυητή το ελληνικό δημόσιο... 

Τα τελευταία χρόνια μετά την αποχώρηση του κ . Λαναρά γίνονται προσπάθειες για ανασυγκρότηση και εξεύρεση κεφαλαίων για άνοιγμα των εργοστασίων. Ο κ. Στάθης Ψαρέας ανέφερε ένα νέο επιχειρηματικό πλάνο το οποίο έχει ως στόχο τη παραγωγή και εξαγωγή ρούχων στο εξωτερικό από τα τέσσερα εργοστάσια του ομίλου. Οι δυσκολίες είναι πολλές καθώς οι εργαζόμενοι για ένα διάστημα δούλευαν απλήρωτοι σε εργοστάσια τα οποία δεν είχαν ηλεκτρικό ρεύμα και οι γεννήτριες είχαν συνεχείς φθορές. Το τελευταίο χρόνο υπάρχει μια διαπραγμάτευση με το ελληνικό δημόσιο για έγκριση νέας χρηματοδότησης για την υλοποίηση του νέου επιχειρηματικού σχεδίου ώστε να μη χάσουν τη δουλειά τους οι 500 εργαζόμενοι και να πληρωθούν τα χρέη του ομίλου Λαναρά.

Οι διαπραγματεύσεις αυτές κρατούν ήδη εφτά μήνες καθώς οι δύο από τις πέντε τράπεζες που θα συνέβαλαν σε αυτή τη χρηματοδότηση θέλουν επιπλέον διαβεβαιώσεις για να προχωρήσουν στην έγκριση του δανείου. Το Μάιο ανακοινώθηκε στους εργαζομένους ότι τα εργοστάσια στη Νάουσα και στη Κομοτηνή θα ξεκινήσουν να λειτουργούν και πάλι άμεσα αλλά μέχρι τώρα δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο λόγω των διαπραγματεύσεων της διοίκησης με τις τράπεζες για έγκριση της νέας χρηματοδότησης. Παρ' όλα αυτά οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να πηγαίνουν κάθε ημέρα στη δουλειά τους στα εργοστάσια με την ελπίδα ότι θα ακούσουν κάτι ευχάριστό για το μέλλον τους στον όμιλο Λαναρά. 

Read more »

Σκέψεις | Ζεις, ονειρεύεσαι ή απλώς προσαρμόζεσαι;

"There is always hope"

Νομίζω ότι δε πρέπει να υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος που να μην θεωρεί – ή έστω να μη θεωρούσε σε κάποια στιγμή της ζωής του- τον εαυτό του σπουδαίο. Μοναδικό. Ευφυή. Φτιαγμένο για μεγάλα πράγματα. Και κάποιοι είναι έτσι στ’αλήθεια. Οι υπόλοιποι, παρόλο που δεν ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία, συχνά ζούνε με τη πεποίθηση ότι αξίζουν πολλά περισσότερα από όσα τους έδωσε η ζωή, και μάλιστα είναι πεπεισμένοι ότι η μοίρα/τα κυκλώματα/η τύχη τους εμπόδισαν να απολαύσουν τα μεγαλεία που τους έπρεπαν. Και μετά είμαστε όλοι οι άλλοι.

Μικρό σε ρωτάγανε «τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;» και ένιωθες μια απέραντη ελευθερία μέσα σου. Μπορούσες να πεις τα πάντα, να διαλέξεις από μια τεράστια γκάμα: γιατρός, δικηγόρος, τραγουδιστής, ηθοποιός, φαροφύλακας (εντάξει, αυτό το τελευταίο μπορεί να ήταν μόνο δικό μου θέμα). Το μόνο που σε ανησυχούσε ήταν αν θα αντέχες τα αίματα οπότε μπορεί και να μη το’χες να γίνεις γιατρός. Αλλά τι πειράζει… Είχες άπειρες επιλογές…

Και μετά μεγαλώνεις. Και μαθαίνεις για τις πανελλήνιες. Και τις βάσεις που είναι πανύψηλες. Και μικραίνει η γκάμα των επιλογών σου, γιατί, κακά τα ψέματα, Ιατρική δε πιάνεις. Και διαβάζεις, και πηγαίνεις φροντιστήρια, και θυσιάζεις εξόδους και διασκέδαση για να πετύχεις. Μμμ, δε το φανταζόσουν ακριβώς έτσι. Και πετυχαίνεις στη σχολή που έχεις βάλει στο μάτι. Αλλά δεν είναι όπως σε είχαν αφήσει να πιστεύεις. Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στο κτίριο, η βιβλιοθήκη σας είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη, η γραμματεία υπολειτουργεί, η πρακτική άσκηση ανοργάνωτη και γενικά…κανείς δε φαίνεται να κατανοεί το ταλέντο σου στο αντικείμενο. Το πάθος και την αγάπη σου. Μήπως τελικά δεν είσαι και τόσο ξεχωριστός;

Παρόλα αυτά προσαρμόζεσαι. Και κάνεις εργασίες-υποδείγματα. Και παίρνεις άριστα σε μαθήματα που οι πιο πολλοί κόβονται. Και οι επόπτες σε προτείνουν προσωπικά στα πλαίσια πρακτικής. Και αναθαρρεύεις. Και βγαίνεις στην αγορά εργασίας. Όπου συναντάς το χάος. 

• Εκδοτικές εταιρίες ζητάνε απόφοιτους πανεπιστημίου με proficiency και ECDL για πλασιέ…χωρίς ασφάλιση και με μισθό 600 ευρώ, αν και εφόσον πουλάς ένα συγκεκριμένο αριθμό βιβλίων. 
• Γονείς ψάχνουν άνθρωπο να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα στο δυσλεκτικό παιδάκι τους, να το διαβάζει μέσα σε μια ώρα (!) και να μη ζητά περισσότερα από 7 ευρώ. 
• Εταιρίες ζητούν άτομα για τηλεφωνική υποστήριξη (προωθήσεις), για γραμματειακή υποστήριξη (προωθήσεις), για ενημέρωση πελατολογίου (προωθήσεις). 
• Ο ΑΣΕΠ ζητά προϋπηρεσία για να μπεις κάπου μόνιμος, αλλά έτσι κι αλλιώς δε μπορείς να αποκτήσεις πείρα αφού δε σε προσλαμβάνει κανείς- αφού είσαι άπειρος! Ένας φαύλος κύκλος δηλαδή. 
• Επίσης, ο ΑΣΕΠ ζητάει ανεργία για να μπεις κάπου ως συμβασιούχος ορισμένου χρόνου, αλλά πόσο καιρό να μείνεις άνεργος όταν έχεις ανάγκη να δουλέψεις? Οι επιλογές σου ελαχιστοποιούνται.

Και βρίσκεις δουλειά. Στο αντικείμενο σου. Προσγειώνεσαι βέβαια στη πραγματικότητα, γιατί ανακαλύπτεις ότι αλλιώς σας τα λέγανε στη σχολή και αλλιώς είναι τα πράγματα. Δε μπορείς να εφαρμόζεις πάντα τη θεωρία που έχεις στο μυαλό σου. Για την ακρίβεια, δε μπορείς να την εφαρμόσεις σχεδόν ποτέ σε κάποιες δουλειές. Κάνεις τις υποχωρήσεις σου εκεί που δε σε παίρνει, δίνεις τις μάχες σου εκεί που νιώθεις ότι πρέπει, βρίσκεις τα όρια σου και το χώρο σου. Δε θα μείνεις άλλωστε για πάντα εκεί…

Και ετοιμάζεσαι να ανασάνεις ξανά …γιατί νιώθεις ότι από τη στιγμή που μπήκες σε τροχιά πανελληνίων, κρατάς την ανάσα σου και πας…δίνεις μάχες, θυσιάζεις πράγματα, με απώτερο σκοπό να βρεις μια δουλειά που να αγαπάς, ενώ εν τω μεταξύ η ζωή σου μοιάζει να είναι μια τεράστια παρένθεση, μοιάζει να μπήκε στο πάγο. Γιατί φυσικά δεν είναι ζωή όταν κάνεις ιδιαίτερα με 7 ευρώ την ώρα και πηγαίνεις σε συνεντεύξεις όλη μέρα και μετράς τα ψιλά σου για να δεις αν φτάνουν να πιεις καφέ.

"Got dreams?"

Ώσπου σκάει μια οικονομική κρίση. Μαζικές απολύσεις, καθυστερήσεις και μειώσεις μισθών, πάγωμα προσλήψεων. Βρίσκεσαι ξαφνικά απλήρωτος, δεμένος χειροπόδαρα ώστε να μη μπορείς να βγάλεις κιχ, να μη τολμάς να παραιτηθείς καθώς δουλειές δεν υπάρχουν, με ένα μέλλον πιο αβέβαιο από ποτέ. Βρίσκεσαι πάλι να έχεις τη ζωή σου στο πάγο γιατί χωρίς λεφτά ποιος μπορεί να ζήσει; Δεν είσαι πια φοιτητής να σου αρκούν λίγα ευρώ για τα έξοδα σου. Και το χειρότερο; Αρχίζεις πάλι να μετράς τα ψιλά σου για να πάς για καφέ.

Τελικά, αντί να κάνουμε βήματα μπροστά, κάνουμε βήματα πίσω; Ως πότε ένας νέος άνθρωπος πρέπει να παλεύει και να πολεμάει για το αυτονόητο; Μια κανονική δουλειά δηλαδή. Δε μπορώ παρά να αναρωτηθώ: πως φτάσαμε ως εδώ;

• Πως μας μετατρέψατε από εκείνα τα μικρά παιδιά γεμάτα φαντασία σε κακομοίρηδες ενηλίκους που εξευτελίζονται για 600 ευρώ; Σε ποιο σημείο κάναμε λάθος, σε ποιο σημείο έπρεπε να είχαμε πει stop; 
• Από πότε το να κυνηγάς τα όνειρα σου έγινε γραφικό και ανόητο (έχετε προσέξει πως αντιδρούν όλοι αν πεις ότι θες να γίνεις ηθοποιός, για παράδειγμα;) και από πότε αρχίσαμε από πιτσιρίκια να έχουμε ως κριτήριο για το «τι θα γίνουμε όταν μεγαλώσουμε» το "πόση απορροφητικότητα έχει» το εν λόγω επάγγελμα";

Είμαστε μια γενιά πεζών ανθρώπων που δεν έχουν μάθει να κυνηγούν τα πραγματικά τους όνειρα, γιατί ντρέπονται και φοβούνται τόσο πολύ γι’αυτά, που τους έγινε βίωμα να τα καταπιέζουν και να τα απαρνούνται.

Guest post by Ntina 

Το παραπάνω άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση του άρθρου "Ζωή στον Πάγο" από το blog "Dark and Twisty".

Read more »

Σκέψεις | Με τρομάζεις εσύ, κοίταξε τι ωραία που πέφτουν...

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,

σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.

Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι

και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός

Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν

ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν

Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά

είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά

Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα

προδομένη από μέσα απ΄τους πιο πατριώτες

να χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα

τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα στη Βουλή

Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,

με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα

είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες

μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ

Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν, τι ωραία που πέφτουν

Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απτη Σμύρνη

στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα

κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο

στα 27 του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί

Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία

στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σάδειο ξενοδοχείο

αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι

αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή

Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης

είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη

Είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο

κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική

Εδώ στην άσχημη πόλη που απτην ανάγκη κρατιέται

ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει Ολυμπιάδες

κι η χώρα ένα γραφείο τελετών

θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ

Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι

κι απτην Ομόνοια να πετάν δακρυγόνα στο πυροσβεστικό

στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες

και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό

Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή

για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα

έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη

ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή

Δεν ψάχνω ο εαυτός μου να ναι τόπος δικός μου

ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα ταν αγέννητη η γη

δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου

ούτε το τέλος του κόσμου

Με τρομάζεις εσύ

Με τρομάζεις ακόμα οπαδέ της ομάδας

του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα

διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού

τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο

προσεύχεσαι και σκοτώνεις

τραυλίζεις ύμνους οργής

Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς

μισείς το μέσα σου ξένο κι όχι, δεν καταλαβαίνω

δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω

Read more »

Σκέψεις | Η οικονομική κρίση, το χρέος και εμείς...

Έτος 2010 και στο... χωριό του κόσμου που λέγεται Ευρώπη κυριαρχεί αναταραχή καθώς μια χώρα (...ανάμεσα σε άλλες) αντιμετωπίζει το φάσμα της χρεοκοπίας... Σιγά το πρόβλημα θα μου πείτε... Οι Έλληνες έχουν μάθει στα δύσκολα... έχουν «φιλότιμο» και θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να τα καταφέρουν και να βγουν νικητές έναντι των... κερδοσκόπων , των εχθρών της πατρίδας και των «μυστικών συμφωνιών» κάτω από το τραπέζι...

Καθημερινά ακούμε και διαβάζουμε για νέα δάνεια, ομόλογα, επιτόκια, spreads κλπ... Σε λίγο θα βγει νέα βελτιωμένη έκδοση με τη Φιλίτσα και τη Νίνα για να μας εξηγήσουν τι σόι είναι αυτά τα spreads, γιατί δεν μπορούμε να πάρουμε δάνεια και γιατί επιτέλους δεν μας αφήνουν να παρακολουθήσουμε ανενόχλητοι το νέο επεισόδιο στην ελληνική Showbiz. Εδώ είναι το πρόβλημα και εδώ πρέπει να επικεντρωσουμε τη προσοχή μας... Το πρόβλημα στη χώρα μας δεν είναι οι έξω... Είμαστε εμείς...

• Είμαστε εμείς που τόσα χρόνια ζούσαμε σε μια παράλληλη πραγματικότητα στην οποία όταν βλέπαμε κάτι που μας έκανε εντύπωση την επόμενη ημέρα το αγοραζαμε με «δωροδανειο»...
• Εμείς που την είχαμε δει οικονομολόγοι και golden... villagers και παίζαμε στο χρηματιστήριο τους μισθούς μας χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι δεν θα δουλεύουν συνέχεια οι άλλοι για εμάς...
• Εμείς που μόλις εφτανε στο όριο μια πιστωτική κάρτα παίρναμε άλλη έτσι για να βρίσκεται στο πορτοφόλι μας. Ποτέ δεν ξέρεις που θα βρεις να ξοδεψεις...
• Εμείς που ψηφίζουμε 300 οι οποίοι έχουν αναγάγει σε επιστήμη το πως θα κλέψουν, πως θα φτιάξουν offshores και πως θα κάνουν πάρτυ στην υγεία του φορολογούμενου κορόιδου...
• Εμείς που ενώ είχαμε τρία σπίτια, ένα σκάφος και μια οικιακή βοηθό (ανασφάλιστη) δηλωναμε στην εφορία ότι ζούσαμε σε... παράγκες και ζητούσαμε και επίδομα υπερεργασίας...
• Εμείς που κάναμε Ολυμπιακούς αγώνες και καταφέραμε να υποθηκεύσουμε το μέλλον της χώρας στο βωμό του εύκολου κέρδους, της διαφθοράς, των C4I και του βολεματος από τη... πίσω πόρτα...

Donkeys can fly - Eirawen

Εμείς λοιπόν που έχουμε κάνει όλα τα παραπάνω ή έχουμε επιτρέψει με την ανοχή μας να γίνουν όλα τα παραπάνω ξυπνησαμε μια ωραία πρωία και καταλάβαμε ότι τόσα χρόνια κοροϊδευόμασταν μεταξύ μας...

Οι πολιτικοί μας μαγείρευαν ισολογισμούς, οι δήμοι έφτιαχναν «δημοτικές επιχειρήσεις» χωρίς λόγο ύπαρξης και αρμοδιοτήτων, οι 40αρηδες προνομιούχοι έπαιρναν πρόωρες συντάξεις 3000 ευρώ και εφάπαξ άλλων 30000 ευρώ και όλοι εμείς δεν παίρναμε ποτέ αποδείξεις, πάντα βάζαμε το "μέσο" στην εφορία, στο δήμο, στην αστυνομία και γενικά όπου μπορούσαμε γιατί είμαστε καλοί στις δημόσιες σχέσεις... Το έχουμε στη νοοτροπία μας...

Τα στατιστικά δείχνουν ότι χρωστάμε πολλά, βγάζουμε λίγα, ξοδεύουμε περισσότερα... Πάντα έτσι κάναμε! Τώρα θα αλλάξουμε;

Δεν είναι εύκολο να σου κόβουν μισθούς, επιδόματα, συντάξεις... Επικρατεί γκρίνια και αναταραχή. Λογικές αντιδράσεις ενός λαού που ξαφνικά εδιωξαν απο μπροστα του το πέπλο της «εικονικής πραγματικότητας» στην οποία ζούσε τόσα χρόνια και αρχίζει να συνειδητοποιεί σιγά σιγά τι έχει αφήσει να δημιουργηθεί τόσα χρόνια...

Τώρα θυμηθήκαμε ότι η Ελλάδα (οφειλει να) έχει κυβέρνηση και κρατικούς μηχανισμούς. Η χώρα μας έχει δικαιοσύνη, έχει σύστημα υγείας και παιδείας... Αραγε τι από όλα αυτά έχει; Συλλογικά δεν έχει τίποτα από αυτά... Όλα βασίζονται στο... φιλότιμο του ενός αντί να βασίζονται στην ομαδικότητα και τη συλλογική δουλειά με πλάνο, όραμα και ρεαλιστικούς στόχους... Άγνωστες λέξεις για όλους μας...

Εμεις είμαστε το εργατικό δυναμικό με πέντε πτυχία και δέκα masters που απολαμβάνει αραχτό το καφέ του στη παραλία και μετά παει vogue και villa mercedes για after καταστασεις με δανεικά από τη... γιαγια έχοντας φτάσει τα τριάντα και διαμαρτύρεται κιόλας γιατί ανεβαίνει η τιμή στα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια...

Αυτό συμβαίνει όταν ένας ολόκληρος λαός έχει μεγαλώσει με τη νοοτροπία του «είμαι μάγκας και το κέφι μου θα κάνω...» και φτάνουμε στο σημείο «τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια» να μας κλείνουν.. τα καλύτερα τα σπίτια... (τώρα την Ελλαδα... σπίτι δεν τη λες αλλά ας το παραβλεψουμε...) και να χρωστάμε κιόλας... βάζοντας υποθήκη μια ολόκληρη χώρα που θα μπορούσε να πετυχαίνε πολλά αν,αν, αν... Μη σας κουραζω άλλο... Η συνέχεια επί της οθόνης στα... δελτία των εννιά...

[πηγές εικόνων: [femail.gr, philos]

Sent from my iPhone

Read more »

Οικονομική κρίση | Το Χρέος, μια ιστορία υποτέλειας και τρόμου;

Παρακολουθήστε ένα ενδιαφέρον video για την ιστορία του ελληνικού χρέους ή με άλλα λόγια "μια ιστορία υποτέλειας εκμετάλλευσης και τρόμου...". Σύμφωνα με τους δημιουργούς του video:

Ένας ολόκληρος μηχανισμός αστών πολιτικών,"έγκριτων" οικονομολόγων και διατεταγμένων δημοσιογράφων επισείει τον τρόμο του δημοσιονομικού ελλείμματος, με στόχο τη βαθιά κοινωνική οπσθοδρόμηση. Την ίδια ώρα οι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί λύκοι στήνουν χώρο πάνω στο πτώμα της οικονομίας του ελληνικού κράτους, γλεντώντας τα νέα υπερκέρδη. Η κρίση είναι γι αυτούς το νέο χρυσοφόρο Ελ Ντοράντο και για μας η απόλυτη εξαθλίωση.

Ακόμη, αν θέλετε διαβάστε μερικά παλαιότερα άρθρα μου σχετικά με την οικονομική κρίση:

1. Αφιέρωμα | "Ποιος δημιουργεί τα λεφτά μπαμπά;" ή οδηγός κατανόησης οικονομικής κρίσης,
2.Αφιέρωμα | Zeitgeist Addendum, τι κρύβεται πίσω από αυτό που φαίνεται...
3. Οικονομική κρίση | Η αλήθεια μέσα από την "αυστηρή λογική" των αριθμών...

[via @poetic_justice]

Read more »

Σκέψεις | "...Αυτό που δε βλέπουμε προκαλεί προβλήματα σε αυτό που βλέπουμε..."

Πανικός... Γνωστό συναίσθημα. Δύσπνοια. Ταχυπαλμία. Πνίξιμο. Ζαλάδα. Γνωστά συμπτώματα. Ματιές. Γνωστές αντιδράσεις. Πανικός... Και μετά σκοτάδι... Το σκοτάδι που έχει καλύψει τις τελευταίες μέρες...

τάδε έφη: Vanna, μαθήτρια 17 χρονών... γιατί οι κρίσεις πανικού δεν γνωρίζουν ηλικίες...
Κρατώ το παρακάτω σχόλιο:

"...η κρίση πανικού συμβαίνει συνήθως στους πολύ ευαίσθητους ανθρώπους και απ΄ότι φαίνεται...είσαι και εσύ μία από μας.Κοίτα να τα αφήσεις όλα πίσω και να δεις το αύριο με αισιοδοξία αλλά και μια διαφορετική ματιά.Γιατί κανείς δεν θα το κάνει...μόνο εσύ...Κάνε delete σε ότι σε πειράζει κ πήγαινε πιο κάτω..."

Σήμερα, λοιπόν, ξαναδιάβασα μερικά πολύ ενδιαφέροντα και αξιόλογα άρθρα σχετικά με το άγχος και τις ψυχοσωματικές επιδράσεις του στον ανθρώπινο οργανισμό. Επειδή είναι διαφορετικό να διαβάζεις επιστημονικά άρθρα και αναλύσεις σχετικά με το άγχος [χρήσιμα είναι και αυτά...] και άλλο να διαβάζεις τις προσωπικές εμπειρίες του διπλανού μας, του φίλου μας που μπορεί να βρίσκεται δίπλα μας ή ακόμη και μέσα μας... Για το λόγο αυτό παραθέτω παρακάτω αποσπάσματα από άρθρα που διάβασα σήμερα και θεωρώ πως αξίζουν μερικά λεπτά από το χρόνο σας...

• 1. Ο φόβος του πανικού

"... Είναι άσχημο, τη ζωή σου να την προγραμματίζεις (μάλλον να προσπαθείς να την κρατήσεις σε ένα ρυθμό) με κριτήριο αυτόν τον φόβο... Αισθάνεσαι σαν να είσαι ελεύθερος πολιορκημένος μέσα στο σπίτι σου. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί η πόρτα είναι ανοιχτή. Δεν υπάρχει κάποιος που να την έχει κλειστή. Όποτε θες πας και την ανοίγεις και βγαίνεις. Έξω κανείς δε σε κυνηγάει.

• Μέσα όμως, στο μυαλό σου, η ανάμνηση του πανικού σε αιχμαλωτίζει και σε καθηλώνει. Και εκεί είναι που αν δεν ξέρεις τίποτα από αυτά, λες "τι μου συμβαίνει; γιατί αισθάνομαι έτσι; τι έχω πάθει;".Πλέον πολλές φορές όταν έρχεται αυτός ο φόβος και μου "λέει", "και αν σε πιάσει εκεί πανικός τι θα κάνεις;", του απαντώ "ας με πιάσει"....
  

• 2. "Κρίση πανικού από τα παλιά..."

"...Έλεγα μέσα μου «το ξέρεις ότι είναι πανικός, ξέρεις ότι κάνει και μισή ώρα, μην αγχώνεσαι θα τα καταφέρεις. Θα τον φας δε θα σε φάει! Το έχεις πάθει ξανά στο παρελθόν και το ξεπέρασες. Θα περάσει!».

• Δεν ήτανε όμως ο πανικός αυτός, εύκολος. Ήτανε πολύ ζόρικος... Το πάλεψα. Σκεφτόμουν με όλη μου τη δύναμη, σε κάθε σκέψη του πανικού, κάτι που να την κάνει να μην μένει στο μυαλό μου. Αισθανόμουν να φωνάζω μέσα μου με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, για να μην «ακούω» τα όσα έφερνε στο μυαλό ο πανικός. Για να μην αφήσω στο μυαλό μου, τις σκέψεις του πανικού.

Μου ερχόταν στο μυαλό, όλα όσα με είχαν αγχώσει αυτές τις μέρες. Εκείνη την ώρα κατάλαβα, πόσο κακό μου έκανα τόσες μέρες, που αγχώθηκα με κάποια πράγματα. Άρχισε αυτό το άγχος να βγαίνει έξω….Όλα όσα 3 μέρες τα σκεφτόμουν έντονα και με αγχώσανε, την ώρα της κρίσης, ερχόταν στο μυαλό μου....

• 3. "Αγοραφοβία, κρίσεις πανικού και αγχώδη διαταραχή..."

"...Σήμερα φίλοι μου, έχετε ένα εργαλείο στα χέρια σας που λέγεται τεχνολογία, διαδίκτυο, μέσα από το οποίο μπορείτε να βρείτε την πληροφορία. Εξάλλου το λένε ότι η σημερινή εποχή είναι η εποχή της πληροφορίας. Με σωστή χρήση και προσοχή, εκμεταλλευτείτε το. Προσέξτε φυσικά τις πηγές στις οποίες αναζητάτε τις πληροφορίες σας.

• Και προσέξτε στα όσα διαβάζετε να μην κάνετε παρερμηνείες και νομίζετε πως ότι διαβάζετε το έχετε. Αν δείτε ότι κάτι σας δυσκολεύει, με προσοχή ψάξετε τι μπορεί να είναι. Μην όμως κάνετε αυτοδιάγνωση πάντα κατά τη γνώμη μου, όχι σαν ειδικού αλλά σαν ανθρώπου που βιώνει μια ψυχική δυσκολία. Ο γιατρός μου, μου λέει όταν ψάχνω πληροφορίες να προσέχω, να μην ότι διαβάζω, αρχίζω να νομίζω ότι το έχω. Θέλει προσοχή...
  

Επειδή σήμερα η ζωή έχει έντονους ρυθμούς, αγχωτικούς κάποιες ή πολλές φορές, καλό είναι και οι γονείς να ενημερωθούν για θέματα που έχουν να κάνουν με το άγχος και τις επιπτώσεις του (οι κρίσεις πανικού οφείλονται και στο άγχος). Σας μιλώ όχι σαν ειδικός. Αλλά όπως τα βίωσα και τα βιώνω..."

• 4. "Οικονομική κρίση και κατάθλιψη"

"...Έχω γράψει πολλές φορές (σαν θεραπευόμενος και όχι σαν θεραπευτής μιας και δεν είμαι δε θέλω να τον κάνω), πως σε μία ψυχική δυσκολία, ίσως το μεγαλύτερο ρόλο να τον παίζει το περιβάλλον. Το οικογενειακό, κοινωνικό, εργασιακό κλπ.

• Και το σημερινό περιβάλλον, απ' όσο δείχνουν τα γεγονότα έχει επηρεάσει με ταχείς ρυθμούς πολλούς ανθρώπους, στην ψυχολογία τους. Το στρες εκδηλώνεται τόσο σε ενηλίκους όσο και σε παιδιά και εφήβους που βιώνουν τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης της οικογένειάς τους άμεσα, σε μια ιδιαίτερα ευάλωτη περίοδο της ζωής τους και αντιδρούν με θλίψη, θυμό, απελπισία και τελικά με επιθετικότητα προς τον εαυτό τους ή προς τρίτους."...

και κλείνω με ένα άρθρο σχετικά με τις ψυχοσωματικές επιδράσεις του άγχους και τη σωματικοποίησή του... Η "Ξένη" στο ημερολόγιο της μας περιγράφει τη δική της εμπειρία στο παρακάτω άρθρο της...

"Πριν από περίπου δυο χρόνια το χέρι μου έπαθε κάτι περίεργο. Στην αρχή είχαν δημιουργηθεί, κοντά στον αντίχειρα, δυο τρία μικρά σπυράκια, στα οποία δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία. Ένα μήνα μετά το μεγαλύτερο μέρος του χεριού μου θύμιζε δέρμα λεπρού. Ύστερα σειρά είχε το πόδι μου… Κατατρομαγμένη πήγα σε πολλούς γιατρούς....

• Η τελευταία γιατρός που με είδε μου εξήγησε τι ακριβώς συνέβαινε... Όταν είδε το χέρι μου με ρώτησε κάτι άσχετο με το δέρμα. Μου είπε ότι η ασθένεια που έχω και εκείνη την στιγμή βρισκόταν σε έξαρση, ονομαζόταν νευροδερματίτιδα και δεν θεραπεύεται. Κατά λέξη μου είπε:

«Καλή μου, αυτή την ασθένεια την δημιούργησες εσύ. Ή μάλλον σου την δημιούργησαν οι καταστάσεις που ζεις. Προφανώς η ανησυχία σου για την δουλεία σου προκάλεσε τόσο μεγάλο στρες που ο οργανισμός σου δεν το άντεξε και το σωματοποίησε. Πλέον το άγχος και η ανησυχία σου φαίνονται στο χέρι σου. Η ασθένεια δεν θεραπεύεται. Δεν μπορώ, δηλαδή, να σου δώσω ένα χάπι και να περάσει. Κυριολεκτικά η αρρώστια είναι στο χέρι σου. Όταν θα είσαι καλά η πληγή θα εξαφανίζεται όταν θα περνάς εντάσεις εκείνη θα σου θυμίζει ότι είναι εκεί. Στο χέρι, στο πόδι και οπουδήποτε».

...Θα πει κανείς, καλά πως την θυμήθηκες τώρα αυτή την ιστορία; Η αλήθεια είναι ότι δεν την θυμήθηκα την ιστορία, μου την θύμισαν. Συγκεκριμένα μου την θύμισε το χέρι μου καθώς χθες διέκρινα μια μικρή πληγή που μου χτύπησε το καμπανάκι… ότι κάτι δεν πάει καλά."


Άλλωστε όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει ο agorafoviagr:

"...Αυτό που δε βλέπουμε [σσ. το άγχος...] προκαλεί προβλήματα σε αυτό που βλέπουμε, δηλαδή στο σώμα μας. Όταν ζούμε μέσα στο άγχος συνήθως δεν το καταλαβαίνουμε. Όταν θα χαλαρώσουμε τότε θα καταλάβουμε πόσο αγχωμένοι είμαστε...."

Read more »

World Press Photo | Ασπρόμαυρη οργή και εσωτερική σύγκρουση... [update]

Ένας Αμερικανός φωτογράφος, ο Άντονι Σουαό (Anthony Suau), τιμήθηκε με το Παγκόσμιο Βραβείο Φωτορεπορτάζ 2008 (World Press Photo Award 2008) για μια φωτογραφία με θέμα την κρίση στην αγορά των ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου στις ΗΠΑ, ανακοίνωσαν σήμερα στο Άμστερνταμ οι οργανωτές του σημαντικότερου διαγωνισμού του φωτορεπορτάζ.

• Στην ασπρόμαυρη φωτογραφία που τραβήχτηκε το Μάρτιο του 2008, ένας ένοπλος αστυνομικός βεβαιώνεται ότι ένα σπίτι είναι πράγματι άδειο και πως δεν υπάρχει κίνδυνος, ανάμεσα σε πράγματα τα οποία εγκατέλειψαν οι ιδιοκτήτες που δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν το δάνειο που είχαν πάρει για την αγορά του σπιτιού.

• Η συγκεκριμένη φωτογραφία απεικονίζει έναν αστυνομικό με έναν όπλο στο χέρι να περνά μία πόρτα του σπιτιού, που είναι γεμάτο με αναποδογυρισμένα έπιπλα και κούτες. Η οργή των ανθρώπων που έχασαν το σπίτι τους φαίνεται από τα αναποδογυρισμένα έπιπλα και κουτιά που βρίσκονται παντού.

"Η δύναμη αυτής της φωτογραφίας είναι στα κοντράστ.
Μοιάζει με φωτογραφία σύγκρουσης,
αλλά πρόκειται απλώς για την έξωση των ενοίκων ενός σπιτιού",

δήλωσε η πρόεδρος της επιτροπής του βραβείου ΜεριΑν Γκόλον.

"Ο πόλεμος μπαίνει τώρα στα σπίτια των ανθρώπων
επειδή δεν μπορούν να αποπληρώσουν το δάνειο τους".

"Είναι μια διφορούμενη φωτογραφία.
Πρέπει να καταλάβει κανείς περί τίνος πρόκειται

και τότε οι άνθρωποι παντού στον κόσμο σκέφτονται:
αυτό μπορεί να συμβεί και σ' εμάς'".

δήλωσε ένα άλλο μέλος της επιτροπής, ο Ακινμπόντε Ακινμπίγι.

Το σκεπτικό τής επιτροπής ήταν ότι η εικόνα αυτή δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την οικονομική κρίση που άρχισε στις ΗΠΑ και εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο. Το World Ρress Ρhoto είναι ο πιο έγκυρος φωτογραφικός διαγωνισμός διεθνώς. Εξήντα τέσσερις φωτογράφοι 27 εθνικοτήτων τιμήθηκαν από την επιτροπή το 2008 σε δέκα κατηγορίες. Οι συμμετέχοντες στο διαγωνισμό ήταν συνολικά 124.

• Ακόμη, θαυμάστε μερικές από τις θαυμάσιες φωτογραφίες του στο επίσημο website του αλλά και στο project του με τίτλο "Beyond The Fall" στο Times και, τέλος,

• διαβάστε μια διαφορετική ανάλυση για το έργο του Άντονι Σουαό στο re-photo το οποίο καταγράφει τις σκέψεις της MaryAnne Golon:

"She doesn’t talk about the way the figure with a gun is so clearly shown and dramatically in front of a white wall between two doorways, or that curious head he thrusts forwards behind the arm and gun makes him appear almost a cartoon figure projected on the scene, or how the simplicity of the upper half of the image and the chaos in the lower, but she does make some points about the image."

Update: Όμως, στο συγκεκριμένο διαγωνισμό είχαμε και ελληνική διάκριση καθώς ο κ. Γιάννης Κολεσίδης κέρδισε το δεύτερο βραβείο στην κατηγορία «Άνθρωποι στις ειδήσεις». Η φωτογραφία έχει ληφθεί στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της νεανικής εξέγερσης του περασμένου Δεκεμβρίου.

Ξεφεύγοντας από τις τυπικές σκηνές βίας, η φωτογραφία συμπυκνώνει όλη την ένταση των ημερών σε μια κλειστή γροθιά που μοιάζει να έχει ματώσει από τη δύναμη της πίεσης. Η λεζάντα του φωτογράφου είναι:

«A man's hand drips blood as he stands in front of riot policemen during a demonstration in Athens December 9, 2008. Hundreds of protesters threw stones and bottles at lines of riot police outside the Greek parliament on Tuesday, in a fourth day of anti-government clashes triggered by police killing a teenager.
REUTERS/John Kolesidis (GREECE)»

• Διαβάστε περισσότερα για τον εικονιζόμενο κύριο της φωτογραφίας, Αντώνη Καρρά στη valiacalda.

Πηγές: emea.gr, tanea,gr, in.gr, tovima.gr.

Related articles by Zemanta

• Video: World Press Photo 2008 (guardian.co.uk)

Read more »

Αφιέρωμα | Zeitgeist Addendum, τι κρύβεται πίσω από αυτό που φαίνεται...

Σε συνέχεια προηγούμενου άρθρου μου σχετικά με τη προσπάθεια αποκωδικοποίησης του φαινομένου που ονομάζεται "Οικονομική Κρίση" σήμερα παραθέτω ένα άρθρο του κ. Μπόμπολα, με τίτλο: “Zeitgeist”, από τη γνώση, στη μεγάλη κοινωνική ανατροπή και την λύση…

Το Zeitgeist Addendum είναι μια ταινία Αποκάλυψη! (η δεύτερη κατά σειρά). Εδώ και ενάμισι μήνα που προβάλλεται αποκλειστικά στο διαδίκτυο, την έχουν δει εκατομμύρια ενεργοί πολίτες σε όλο τον κόσμο, οι συζητήσεις έχουν ανάψει και ένα νέο παγκόσμιο κίνημα αρχίζει να μορφοποιείται.

Για όσους όμως προτιμούν να διαβάσουν πρώτα αυτό το άρθρο και μετά να δουν την ταινία, θα έχουν ένα πλεονέκτημα. Μερικά hints που θα τους προετοιμάσουν για την μεγάλη προσωπική… Ανακάλυψη!

Στα χρόνια που έχετε ζήσει και έχοντας σχηματίσει την δική σας άποψη για τον τρόπο που λειτουργεί η Ελληνική κοινωνία και ολόκληρη η παγκόσμια κοινότητα, έχετε νιώσει ποτέ την ανάγκη να ανακαλύψετε ορισμένα πράγματα, που διαισθάνεστε ότι κάποιοι - μηχανισμοί ή συμφέροντα - σας κρατούν κρυφά;..

• Ποια είναι η πραγματική αιτία της παγκόσμιας κρίσης που κορυφώνεται αυτή την περίοδο, αλλά υποβόσκει εδώ και δεκαετίες;
• Γιατί υπάρχει τόση στενοχώρια, συγκρούσεις, καταστροφικότητα, θυμός… γιατί ο άνθρωπος παραμένει κτηνώδης, βίαιος, επιθετικός, άπληστος, ανταγωνιστικός, φτιάχνοντας και την κοινωνία κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση;
• Ποιο είναι το πραγματικό “πνεύμα της εποχής” (zeitgeist);
• Ποιος ο ρόλος των πολιτικών, δικαστικών και θρησκευτικών θεσμών, θεσμών κοινωνικής διαστρωμάτωσης, οικογενειακών αξιών;
• Ποιος είναι ο ισχυρότερος θεσμός που κυβερνά τον κόσμο; ο συνδετικός κρίκος όλων των θεσμών;!
• Που βρέθηκαν ξαφνικά 28δις σε μια σχεδόν χρεοκοπημένη Ελληνική οικονομία; υπάρχουν πραγματικά αυτά τα κεφάλαια;
• Ποιος κόβει (δημιουργεί) και ποιος ελέγχει το παγκόσμιο χρήμα;
• Πως λειτουργούν οι Τράπεζες;
• Που συγκεντρώνεται το παγκόσμιο χρήμα και πως μοιράζεται;
• Υπάρχει κάποιο κρυμμένο μυστικό που αγνοούν οι πολίτες και αν το ήξεραν θα επαναστατούσαν όλοι μαζί, την ίδια μέρα, σε όλο τον κόσμο;
• Ποιο είναι το βασικό εργαλείο της ελεύθερης αγοράς;
• Υπάρχει κάποιος παρανοϊκός ενσωματωμένος χρηματοοικονομικός μηχανισμός, στις ελεύθερες αγορές του δυτικού κόσμου;
• Μπορούν αντικειμενικά να μειωθούν τα χρέη πολιτών, νοικοκυριών και κρατών, ή υπάρχει κάποια άλλη σκοπιμότητα πίσω από την αέναη συσσώρευση “χρέους” από όλους;..
• Ποια είναι η πραγματική αξία του χρήματος, τι “συγκεκριμένο” κρύβεται πίσω από τα χρήματα.
• Που βρίσκονται αόρατοι φόροι και που πάνε τα χρήματα από αυτούς;
• Υπάρχει κρυμμένη σκοπιμότητα στον δανεισμό μεταξύ πολιτών-τραπεζών, κράτους-κεντρικής τράπεζας και κρατών μεταξύ τους; Ποιοι έχουν τον πλήρη έλεγχο;
• Τι κρύβεται πίσω από τα τεράστια κεφάλαια ενίσχυσης που δεχόμαστε από την Ευρωπαϊκή Ένωση; γιατί δεν καταλαβαίνουμε πουθενά στην καθημερινότητα μας την εισροή τους;
• Τι διακυβεύεται σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο από τον δανεισμό; ποιος αρχαίος θεσμός αναβιώνει;
• Ποιος ο ρόλος της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου; Επηρεάζουν οι δυο γιγάντιες τράπεζες την καθημερινότητα των Ελλήνων ή την ανεξαρτησία της χώρας, και πως;
• Τι αποτελεί δημόσιο πλούτο;
• Τι κρύβεται πίσω από το ξεπούλημα μεγάλων κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, εθνικών πόρων και δημόσιου πλούτου;
• Είναι ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί, ο “πραγματικός κυβερνήτης” της χώρας, η υπάρχουν άλλοι από πάνω τους, που τους χρησιμοποιούν ως διαχειριστές και υπαλλήλους; ποιοι είναι αυτοί;
• Υπάρχει θεμελιώδης παραβίαση του νόμου και του Συντάγματος από τις τράπεζες και την κυβέρνηση;
• Γιατί οι εκάστοτε υπουργοί και πρωθυπουργοί ψεύδονται ασυστόλως χωρίς ποτέ να αντιμετωπίζουν συνέπειες; ποιοι μηχανισμοί τους καθιστούν αλώβητους;
• Πως ο πρωθυπουργός Καραμανλής παραμένει κατ’ ουσίαν ανεπάγγελτος; (η αλλιώς, πως εξηγείται η κοινή πεποίθηση ότι δεν ασκεί κάποια εργασία, παρά μόνο επικοινωνιακή..)
• Γιατί η υπουργός εξωτερικών έχει μεταξύ άλλων εκχωρήσει κατά παράβαση του Συντάγματος ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα Ελλήνων πολιτών στις ΗΠΑ;
• Πως εξηγείται η υποτακτικότητα και οι ιδιαίτερες σχέσεις με τις ΗΠΑ, της Ν. Μπακογιάννη, της κυβέρνησης, αλλά και του Γ. Παπανδρέου από την θητεία του ως υπουργού εξωτερικών;
• Ποιοι είναι οι νέοι αφανείς τρόποι κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας κρατών όπως η Ελλάδα, από άλλα κράτη;
• Ποια είναι η “πυρηνική βόμβα” των οικονομικών εκτελεστών; (το θέμα της νέας ταινίας του Στέλιου Κούλογλου). Πως δρουν τις τελευταίες δεκαετίες οι οικονομικοί εκτελεστές, με ποια αποτελέσματα, ποιοι κρύβονται πίσω από αυτούς;
• Πως ακριβώς “διαπλέκονται” οι εγχώριοι και διεθνείς τραπεζίτες με την κυβέρνηση, τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τα ΜΜΕ, την δικαιοσύνη και την θρησκεία; πως ακριβώς παίζεται το παιχνίδι;
• Ποια είναι η αιτία και η πραγματική διάσταση της “διαφθοράς”; μπορεί υπό τις παρούσες συνθήκες να μειωθεί από οποιαδήποτε κυβέρνηση; ή απαιτούνται ευρύτερες κοινωνικές αλλαγές;
• Ποιοι πραγματικά φτιάχνουν τους νόμους; οι βουλευτές, ή κάποιοι άλλοι;
• Ποιο ακριβώς είναι το μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, υπό τις παρούσες συνθήκες;
• Πως αποστραγγίζεται το κράτος, αλλά και ο πλανήτης από τους φυσικούς του πόρους, ποιοι επωφελούνται εις βάρος των πολιτών;
• Υπάρχει πραγματική δημοκρατία; και αν όχι, τι ακριβώς είναι αυτό που παρουσιάζεται ως δημοκρατία;
• Τι ρόλο παίζει ο φόβος της σπανιότητας-ανεπάρκειας στις οικονομίες της ελεύθερης αγοράς;
• Υπάρχει λύση για όλα τα παραπάνω; Είναι εφικτή; εφαρμόσιμη;..
• Τι έχουμε πραγματικά ανάγκη;
• Ποιος είναι ο ρόλος της τεχνολογίας στην εφαρμογή πλήρους λύσης σε παγκόσμιο επίπεδο; Υπάρχουν διαθέσιμες οι επιμέρους τεχνολογίες;
• Πως τεκμηριώνεται μια πλήρης λύση, ως προς τα επιμέρους μεγάλα ζητήματα: φυσικοί πόροι, περιβάλλον, φτώχεια και σίτιση, αντιμετώπιση βίας, στέγη, εργασία, διαβίωση, εκπαίδευση, ποιότητα ζωής, …
• Ποια βασικά επαγγέλματα είναι απολύτως άχρηστα για την κοινωνία και στο μέλλον θα εξαφανιστούν;
• Είναι εφικτή μια παγκόσμια “κοινωνία της αφθονίας” αντί της τρέχουσας “κοινωνίας της ανεπάρκειας”; ποιο από τα δυο μοντέλα είναι βιώσιμο και γιατί;
• Υπάρχουν προτάσεις άμεσης δράσης; ποια είναι τα πιθανά ενδιάμεσα βήματα;
• Ποιο είναι το σχέδιο “Αφροδίτη”;

Αρκετά όμως, είναι η ώρα να δείτε την ταινία. Μετά, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο!

Σε περίπτωση που αξιολογήσετε θετικά το περιεχόμενο του άρθρου θυμηθείτε, υπάρχουν εκατομμύρια Έλληνες που δεν γνωρίζουν αυτό που εσείς γνωρίζετε. Έχετε την επιλογή να διαδώσετε το Zeitgeist Addendum με θέρμη και κυρίως να το συζητήσετε!..

Η ταινία ξεκινά και τελειώνει με αποσπάσματα ομιλιών ενός φωτισμένου Ανθρωπιστή, του Jiddu Krishnamurti

• Σας προτείνω να επιλέξτε ένα δίωρο που θα είστε χαλαροί, χωρίς να σας διακόπτουν (πιθανότατα, κάποια καθημερινή βράδυ ή μέσα στο Σαββατοκύριακο).
  
• Μην ανησυχείτε αν στην διάρκεια της ταινίας δεχθείτε αλλεπάλληλα σοκ για τα πιστεύω σας! Απολαύστε το, οι καινούργιες σας πεποιθήσεις θα είναι πατήσουν πιο γερά στο έδαφος.
  
• Δεν χρειάζεται να κρατήσετε σημειώσεις, μπορεί όμως να χρειαστείτε αρκετά pause ή rewind για να χωνέψετε αυτό που βλέπετε και ακούτε!
  
• Αυτά που θα δείτε και θα σας απασχολήσουν τους επόμενους μήνες ή χρόνια, θα έχετε την ευκαιρία να τα αξιολογήσετε με την βοήθεια ενός εργαλείου ανάλυσης που περιλαμβάνει όλο το περιεχόμενο της ταινίας. Και φυσικά να τα συζητήσετε με τις online και offline κοινότητες.
  

Το zeitgeist addendum analysis, δημιουργήθηκε με σκοπό να προσφέρει στους Έλληνες χρήστες ένα εργαλείο δημόσιου διαλόγου του ομώνυμου έργου. Χωρίσαμε την ταινία σε εκατόν πενήντα επί μέρους ενότητες, με βάση την θεματολογία έτσι ώστε να δίνουμε στον χρήστη την δυνατότητα της γρήγορης εύρεσης του τμήματος που τον ενδιαφέρει. Κάθε επιμέρους κομμάτι περιέχει 1ον το αντίστοιχο video με τον embed κώδικά του και 2ον τον αντίστοιχο διάλογο έτσι ώστε με απλό copy-paste, να προστίθεται σε blog, forum κλπ.

Read more »

Αφιέρωμα | "Ποιος δημιουργεί τα λεφτά μπαμπά;" ή οδηγός κατανόησης οικονομικής κρίσης.

H θεωρία του οικονομικού / χρηματικού / τραπεζικού συστήματος δεν διδάσκεται σε κανένα σχολείο του πλανήτη. Είναι μάλιστα γεγονός, ότι ακόμα και απόφοιτοι ανώτερων και ανώτατων σχολών, με πτυχία στις πολιτικές και οικονομικές επιστήμες, μπορεί να έχουν αρκετές πρακτικές γνώσεις αλλά οι περισσότεροι αγνοούν τον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται ουσιαστικά το χρήμα.

• Τελικά, πώς δημιουργείται το χρήμα; Ποιος το δημιουργεί; Πώς αποφασίζεται πόσα χρήματα θα δημιουργηθούν; Πόσα χρήματα υπάρχουν στον κόσμο;
• Τι είναι ο πληθωρισμός, τι είναι ο ρυθμός ανάπτυξης και πώς συνδέονται αυτά μεταξύ τους; Τι είναι το εθνικό χρέος; Πώς είναι δυνατόν, όλα τα κράτη να έχουν εθνικά χρέη; Πού χρωστάνε;
• Γιατί διαβάζουμε συχνά ότι η Αμερική κάνει πολέμους για να βοηθήσει την οικονομία της ξοδεύοντας χρήματα στα όπλα; Γιατί δεν βελτιώνεται και η δική μας οικονομική κατάσταση όταν ξοδεύουμε άσκοπα τα χρήματα;
• Πώς είναι δυνατόν όλοι, οι απλοί άνθρωποι, οι εταιρίες και οι κυβερνήσεις που με την εργασία τους παράγουν όλο τον πραγματικό πλούτο, να είναι χρεωμένοι στις τράπεζες, δηλαδή σε αυτούς που απλά διαχειρίζονται τον πλούτο;
• Γιατί δεν αρέσει στις τράπεζες να εξοφλούμε νωρίτερα το δάνειο μας και μας χρεώνουν πρόστιμα; Δεν θέλουν να πάρουν πίσω τα λεφτά τους για να τα ξαναδανείσουν;
• Ποια είναι η διαφορά της τράπεζας και του τοκογλύφου; Και οι δύο δανείζουν έντοκα, έτσι δεν είναι; Ο τοκογλύφος δανείζει τα δικά του χρήματα. Η τράπεζα;
• Γιατί κάθε οικολογική προσπάθεια αποτελεί άσκηση ματαιότητας στην σημερινή κοινωνία; Τι είναι αυτό που καθιστά αναπόφευκτη την καταστροφή του πλανήτη; Δεν φτάνουν οι φυσικοί πόροι για όλους;
• Τι σημαίνει “κραχ”; Γιατί είναι μαθηματικά αναπόφευκτος ο ερχομός μιας παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, πιθανότατα χειρότερης από αυτήν του 1929;
• Πού οφείλεται η σημερινή κρίση και πόσο φρικτά ειρωνικό είναι να δίνουν οι κυβερνήσεις τα χρήματα των φορολογούμενων πολιτών (σε μορφή οικονομικής βοήθειας) στις τράπεζες για να “ορθοποδήσουν”;

Το σύντομο ντοκιμαντέρ “Money as Debt” του Paul Grignon έρχεται για να μας εξηγήσει με απλό τρόπο το σύγχρονο τραπεζικό σύστημα και να μας βοηθήσει να απαντήσουμε σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα. Βρείτε οπωσδήποτε 45 λεπτά και αφιερώστε τα για να παρακολουθήσετε το επεξηγηματικό αυτό βίντεο. Σας διαβεβαιώ ότι αξίζει τον κόπο…

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο Κ.ΕΠΙΚ.

Ακόμη, μελετήστε το πολύ χρήσιμο διάγραμμα που παραθέτει το smallbusiness.gr με την αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στην παγκόσμια οικονομική κρίση και

διαβάστε το άρθρο του hint.gr με τη λογική των αριθμών μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα.

Επίσης διαβάστε τη λεπτομερή ανάλυση των γεγονότων που οδήγησαν στη σημερινή οικονομική κρίση στο αφιέρωμα της Ναυτεμπορικής από δύο καθηγητές του πολυτεχνείου Κρήτης καθώς

και το άρθρο του Fareed Zakaria, αρχισυντάκτη του περιοδικού Newsweek και συγγραφέα του βιβλίου The Post American World σε μετάφραση του G700.

Ακόμη, διαβάστε τα στοιχεία που παραθέτει το i-reporter σχετικά με τη συσσώρευση του πλούτου στα χέρια των λίγων και ισχυρών.

Τέλος, βρείτε 2 ώρες και παρακολουθήστε τα 2 μέρη του πολιτικού ντοκιμαντέρ Zeitgeist για να αποκτήσετε master στο χρηματοοικονομικο-πολιτικο-κοινωνικο-επιχειρηματικό background της περιόδου της οποίας διανύουμε. Το απόλυτο timeline της οικονομικής κρίσης!

,

Read more »

Οικονομική κρίση | Η αλήθεια μέσα από την "αυστηρή λογική" των αριθμών...

Η ύφεση βρίσκεται προ των πυλών για την παγκόσμια οικονομία, καθώς η χρηματοπιστωτική κρίση επηρεάζει τις τσέπες των καταναλωτών και εντείνει την ανασφάλεια για το μέλλον. Ισχυρά πλήγματα στην απασχόληση, τα εισοδήματα, το βιοτικό επίπεδο των πολιτών και τις επιχειρήσεις επιφέρει η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση που περνά πλέον στην πραγματική οικονομία.

Η Παγκόσμια Ενωση Εμπορικών Επιμελητηρίων (Global Chamber Platform)... σε πρόσφατη έρευνά της εκτιμά ότι:

• η κρίση θα περιορίσει την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας κατά 2% και θα προκαλέσει απώλεια τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας.
• Η ένωση εκτιμά ότι η ανάπτυξη στην Αμερική και την Ευρώπη θα είναι από μηδενική έως το πολύ 2% και η ανεργία θα κυμανθεί από 6% έως 8%. Ηδη πολλές επιχειρήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν, από τις αρχές Σεπτεμβρίου, προβεί σε ανακοινώσεις για χιλιάδες απολύσεις.

Στις ΗΠΑ, τις τελευταίες μόνο ημέρες,

• η βιομηχανία αναψυκτικών Pepsi ανακοίνωσε ότι θα περικόψει 3.300 θέσεις εργασίας, 1,8% του εργατικού της δυναμικού,
  
• η General Motors ότι κλείνει δύο εργοστάσια στο Γουισκόνσιν και το Μίσιγκαν, με αποτέλεσμα την απώλεια 1.200 και 1.340 θέσεων εργασίας, ενώ
• η Daimler περικόπτει 3.500 θέσεις εργασίας στη θυγατρική της στη Βόρειο Αμερική Sterling Trucks.

Η κρίση δεν αφήνει αλώβητη ούτε την πλούσια Νέα Υόρκη:

• στον χρηματοπιστωτικό τομέα της αμερικανικής μεγαλούπολης αναμένεται να χαθούν περισσότερες από 165.000 θέσεις εργασίας - αριθμός υπερδιπλάσιος από την πρόβλεψη του Ιουλίου για απώλεια 80.000 θέσεων εργασίας...
  
• Ο χρηματοπιστωτικός τομέας της Νέας Υόρκης καταλαμβάνει το 15% περίπου της τοπικής οικονομίας και φθάνει σε αξία τα 1,25 τρισ. δολάρια...
  

Τα πράγματα δεν είναι καλύτερα για τον ανταγωνιστή της Νέας Υόρκης στην κούρσα για την πρωτοκαθεδρία στον χρηματοπιστωτικό τομέα, το Λονδίνο.

• Μεταξύ 2008 και 2009 αναμένεται να χαθούν 62.000 θέσεις εργασίας (28.000 φέτος, 34.000 του χρόνου) στο λονδρέζικο Σίτι. Η ανεργία στην Βρετανία, το τρίμηνο Ιουνίου-Αυγούστου, πριν δηλαδή από την πρόσφατη κατάρρευση των χρηματιστηρίων, εκτινάχθηκε στο 5,7%, ποσοστό που είναι το υψηλότερο από τον Ιούλιο του 1991.
• Σύμφωνα με προβλέψεις, η ανεργία θα φθάσει στο 7,9% το πρώτο τρίμηνο του 2010. Η Τράπεζα της Αγγλίας εκτιμά ότι η ανεργία, από 1,7 εκατ. που είναι, θα φθάσει τα δύο εκατομμύρια έως τα Χριστούγεννα. Κατασκευαστικός και τραπεζικός κλάδος πλήττονται περισσότερο.
• Ακόμη και στον δημόσιο τομέα ετοιμάζονται περικοπές, με το βρετανικό υπουργείο Δικαιοσύνης να φέρεται, ότι προχωρεί στην περικοπή 10.000 θέσεων εργασίας, το ένα δέκατο περίπου των απασχολουμένων στο εν λόγω υπουργείο, προκειμένου να εξοικονομηθούν 900 εκατ. λίρες.

πηγή

Δραματικές επιπτώσεις στην ελληνική αγορά εργασίας

Με 40.000 νέους ανέργους τον επόμενο χρόνο αναμένεται να έχει η οικονομική κρίση με τα πρώτα σημάδια να είναι ήδη ορατά. Η κρίση θα περάσει από το χρηματοπιστωτικό σύστημα στην «πραγματική οικονομία», συρρικνώνοντας το εισόδημα των εργαζομένων και αυξάνοντας τα ποσοστά ανεργίας.

• Με βάση τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, το ποσοστό ανεργίας στη χώρα μας θα διαμορφωθεί το 2009 στο 8,3% από το 7,2% που είναι σήμερα. Σε περίπτωση που επαληθευτούν αυτές οι προβλέψεις θα υπάρξει αύξηση των ανέργων κατά 40.000 άτομα.
• Είναι χαρακτηριστικό πως οικονομολόγοι έχουν αποφανθεί στη Νέα Υόρκη ότι μια απόλυση εργαζόμενου στο χρηματοπιστωτικό σύστημα θα στοιχίσει την απώλεια άλλων τριών θέσεων εργασίας σε άλλους κλάδους!
  

Αυτοί που άμεσα απειλούνται να χάσουν τη δουλειά τους είναι οι νέοι εργαζόμενοι, αλλά και όσοι βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση. «Παραδοσιακά» οι επιχειρήσεις σε περιόδους ύφεσης ξεκινούν τη μείωση του προσωπικού από:

• τους νεοπροσληφθέντες (που δεν δικαιούνται υψηλή αποζημίωση), αλλά και
• τους μεγαλύτερους σε ηλικία εργαζόμενους (οι οποίοι έχουν και τους μεγαλύτερους μισθούς).

Επιπλέον εκτιμάται πως ακόμη δυσκολότερη θα γίνει η ένταξη στην αγορά εργασίας των νέων που δεν έχουν την απαιτούμενη προϋπηρεσία. Αλλωστε και σήμερα το ποσοστό ανεργίας των νέων κάτω των 29 ετών είναι διπλάσιο από τον μέσο όρο και αγγίζει το 15,5%.

Σε τρεις φάσεις θα χτυπήσει η κρίση

Σε πρώτη φάση απειλούνται:

• ο κατασκευαστικός τομέας (καθώς εκτιμάται πως θα υποχωρήσει η ζήτηση για νέα σπίτια και επομένως θα περιοριστεί η κατασκευαστική δραστηριότητα και ο τζίρος στην κτηματαγορά),
  
• ο τουρισμός (με δεδομένο πως αναμένεται μείωση των Αμερικάνων και των Ευρωπαίων που θα έχουν χρήματα για ταξίδια) και
  
• ο χρηματοπιστωτικός τομέας από όπου ξεκίνησε η κρίση.

Οι εξελίξεις στους συγκεκριμένους κλάδους αναμένεται να επηρεάσουν με τη μέθοδο του «ντόμινο» και άλλους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας. Ετσι η μείωση της τουριστικής δραστηριότητας θα επηρεάσει μεταξύ άλλων από τη ναυτιλία και τις αερομεταφορές μέχρι την παροχή υπηρεσιών στις ξενοδοχειακές μονάδες.

Σε δεύτερη φάση κινδυνεύουν οι επιχειρήσεις που τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτύξει «στενές σχέσεις» με τις τράπεζες. Πρόκειται για επιχειρήσεις -κυρίως μικρομεσαίες- που έχουν πάρει δάνεια και τώρα βλέπουν τον σχεδιασμό τους να ανατρέπεται από την αύξηση των επιτοκίων.

• Σε αυτήν τη φάση η κρίση θα «χτυπήσει» κυρίως κλάδους που τα τελευταία χρόνια βρίσκονται σε φθίνουσα πορεία και έχουν ήδη προχωρήσει σε μείωση του προσωπικού τους. Για παράδειγμα, εκτιμάται πως θα επηρεαστεί η κλωστοϋφαντουργία, όπου τα τελευταία χρόνια αρκετές επιχειρήσεις έχουν βάλει λουκέτο.

Σε τρίτη φάση η κρίση θα «επεκταθεί» στους κλάδους των τροφίμων, των ποτών και της ένδυσης.

• Αυτό οφείλεται στο ότι η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών θα μειώνεται, αφού θα έχουν περιοριστεί οι δανειοδοτήσεις λόγω του αυξημένου κόστους του χρήματος και θα έχει συρρικνωθεί το εισόδημα.

Είναι χαρακτηριστικό πως με βάση έρευνες το 60% του εισοδήματος των χαμηλόμισθων κατευθύνεται σε τρόφιμα, ένδυση και υπόδηση.

«Στη χώρα μας για το 2009 δημιουργούνται συνθήκες σημαντικότερης επιβράδυνσης της οικονομίας με αύξηση του ΑΕΠ μόνο κατά 2%»,

επισημαίνει στην «Οικονομία» ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ) της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ Σάββας Ρομπόλης. Ο κ. Ρομπόλης επισημαίνει ότι:

«ο προϋπολογισμός του 2009 επιδεινώνει την κατάσταση γιατί προβλέπει σημαντική μείωση των δημοσίων επενδύσεων και σημαντική αύξηση της φορολογίας, με αποτέλεσμα από τη μία πλευρά να έχουμε συρρίκνωση της επενδυτικής δραστηριότητας και από την άλλη μείωση της ζήτησης και της κατανάλωσης των νοικοκυριών».

Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως ήδη η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων έχει πέσει στα επίπεδα του 1983 και διαμορφώνεται μόλις στο 83% του μέσου όρου της Ευρώπης των 15 «παλαιών» κρατών.

πηγή

Read more »