Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα social networks. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα social networks. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Twitter | Μελέτη στατιστικών προφίλ και συμπεριφοράς followers.

 Το Twitter αρχίζει να μπαίνει σιγά σιγά στη καθημερινότητα όλο και περισσότερων Ελλήνων χρηστών καθώς παρατηρούμε καθημερινά ότι δημιουργούνται νέοι λογαριασμοί χρηστών. Αρκετοί Έλληνες celebrities ξεκίνησαν να το χρησιμοποιούν κάτι το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο δημοφιλές σε περισσότερους χρήστες οι οποίοι δεν είχαν την ευκαιρία να το γνωρίζουν παλαιότερα. Αλήθεια όμως πόσοι είναι οι Έλληνες twitterers; 

Σύμφωνα με το greekbirds.gr μέχρι τη στιγμή που γράφεται το άρθρο έχουν προστεθεί στη βάση δεδομένων του website 19.500 χρήστες. Ο αριθμός αυτός αυξάνεται καθημερινά αλλά συνολικά μπορούμε να πούμε πως ο πραγματικός αριθμός δεν πρέπει να ξεπερνά τους 25.000 - 30.000 στο σύνολο των χρηστών.
Στο σημείο αυτό η σύγκριση με τους 3.000.000 Έλληνες χρήστες του Facebook είναι αναπόφευκτη και προφανώς το Facebook κερδίζει στη παρούσα χρονική στιγμή σε πλήθος χρηστών. Παρ όλα αυτά η δυναμική του Facebook φαίνεται να φθίνει καθώς ο ρυθμός αύξησης των χρηστών του είναι μικρότερος από αυτό του Twitter σήμερα. Πολλοί, βέβαια, υποστηρίζουν πως δεν τίθεται θέμα σύγκρισης μεταξύ των δύο social networks καθώς θεωρούν πως τα δύο δίκτυα καλύπτουν διαφορετικές ανάγκες και προσελκύουν διαφορετικό κοινό. 

Ας επικεντρωθούμε όμως στο Twitter και σε μερικά ενδιαφέροντα στατιστικά που συγκέντρωσα μελετώντας τη συμπεριφορά των followers μου. Φυσικά σε αυτό βοήθησε αρκετά η webapp, twerpscan  η οποία προσφέρει αρκετά φίλτρα για μελέτη όπως:
  • ταξινόμηση των followers βάσει τον αριθμό των followers ή του following, 
  • της αναλογίας following προς followers (ratio) καθώς και 
  • τη συχνότητα των tweets τους βάση ημερομηνίας. 
Μετά από μερικές ώρες μελέτης των φίλτρων αυτών συγκέντρωσα τα ακόλουθα στατιστικά για τους 1580 followers μου:
  • 10 never tweeted, 30 protected accounts και 50 χρήστες που δεν έχουν δραστηριότητα το τελευταίο χρόνο δηλαδή έχουν κάνει το τελευταίο τους tweet το 2009 (ανενεργά accounts)
  • περίπου 200 χρήστες έχουν κάνει το τελευταίο τους tweet μέχρι το τέλος του 2010 (περιστασιακοί χρήστες) και 
  • οι υπόλοιποι 1300 followers είναι ενεργοί χρήστες του twitter με συχνά tweets και το τελευταίο τους tweet να είναι μέχρι σήμερα. (ενεργοί χρήστες). 
Από τα δεδομένα αυτά παρατηρούμε πως η πλειοψηφία των χρηστών που με ακολουθούν στο Twitter είναι ενεργοί χρήστες με συχνά tweets. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο όμως που παρατήρησα μελετώντας τη συχνότητα και το χρόνο του τελευταίου tweet ανάμεσα στους followers μου είναι το γεγονός ότι:
  • 700 followers μου έγραψαν tweets το τελευταίο εικοσιτετράωρο! Αυτό το στοιχείο μας δείχνει ότι το 40% περίπου του συνολικού αριθμού των followers μου χρησιμοποιεί το Twitter συχνά και πολλοί από αυτούς καθημερινά! 
Στη συνέχεια μελέτησα το σύνολο των followers μου με βάση τον συνολικό αριθμό των followers που έχει ο κάθε λογαριασμός. Σύμφωνα λοιπόν με τα δεδομένα του twerpscan προέκυψε ότι:
  • 250 followers έχουν μέχρι 100 followers (ποσοστό 16%), 
  • 650 followers έχουν από 100 - 500 followers (ποσοστό 40%), 
  • 350 followers έχουν από 500 - 1000 followers (ποσοστό 22%) και 
  • 300 followers έχουν πάνω από 1000 followers (ποσοστό 20%). 
Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, παρατηρούμε ότι οι περισσότεροι followers μου έχουν από 100 - 500 followers ενώ 300 followers έχουν πάνω από 1000 followers. Ακόμη ένα χρήσιμο στοιχείο είναι ότι 90 followers μου έχουν γράψει πάνω από 10.000 tweets κάτι το οποίο αντιστοιχεί στο 6% του συνολικού αριθμού των followers μου.

Ο κάθε χρήστης του Twitter το χρησιμοποιεί με διαφορετικό τρόπο. Μερικοί κάνουν συζητήσεις και παραθέτουν απόψεις για πολιτικά/οικονομικά/κοινωνικά ζητήματα ενώ άλλοι εκφράζουν απλά στιγμές της καθημερινότητας τους. Μερικοί διαμοιράζονται ειδήσεις και συζητούν οτιδήποτε νεότερο υπάρχει στην επικαιρότητα. Ο κάθε χρήστης του Twitter έχει την δυνατότητα να επιλέξει ποιους χρήστες θα ακολουθήσει, με ποιους θα αλληλεπιδράσει και πως θα χρησιμοποιήσει το μέσο.

Σύμφωνα με το twerpscan τα δικά μου tweets στο σύνολο τους χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες και η αναλογία τους είναι η παρακάτω:
  • 48% retweets, 
  • 34% replies και 
  • 33% περιέχουν links. 
Από τα παραπάνω δεδομένα είναι εμφανές ότι η σχεδόν 1 στα 2 tweets μου είναι retweets και σχεδόν 1 στα 3 περιέχουν links. Τα links συνήθως αναφέρονται σε άρθρα σε blogs τα οποία βρήκα ενδιαφέροντα ή ειδήσεις της επικαιρότητας που διάβασα σε portals και εφημερίδες. Τέλος, 1 στα 3 σχεδόν tweets μου είναι replies τα οποία αποτελούν αφορμή για περαιτέρω ανταλλαγή απόψεων και συζήτηση για οτιδήποτε μας απασχολεί κάθε φορά στο Twitter.

Τι θα λέγατε να μπείτε και εσείς στη μικρή κοινωνία των Ελλήνων χρηστών στο Twitter; Είναι απλό, εύκολο και διασκεδαστικό ταυτόχρονα. Αν θέλετε μπορείτε να με κάνετε follow στο  @chriszlatis ή να παρακολουθείτε οτιδήποτε νέο σχετικά με το blog μέσα από το @zlatiseu.

Εις το επανηδείν... 

Έρευνα | Εθισμός στο διαδίκτυο και η ευρυζωνικότητα στη ψηφιακή εποχή...


Αν έχετε ακούσει και εσείς πρόσφατα τη παρακάτω παρατήρηση-σχόλιο τότε συνεχίστε την ανάγνωση του άρθρου...
Αυτά να τα πεις στην μάνα μου που με βλέπει να περνάω αρκετές ώρες στο
ίντερνετ επικοινωνόντας με τους φίλους μου, μορφώνομαι, ενημερώνομαι,
δημιουργώ! Η μάνα μου νομίζει ότι είναι η αυτοκαταστροφή μου το ίντερνετ!
Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθώ με τον "Εθισμό στο διαδίκτυο". Τα συμπτώματα του εθισμού στο ιντερνέτ σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες είναι:
  • ανοχή (συνεχή παραμονή στο Διαδίκτυο που αυξάνεται καθημερινά),
  • συμπτώματα συνδρόμου απόσυρσης (θλιμμένη συμπεριφορά, μειωμένη ανταπόκριση στα εξωτερικά ερεθίσματα, απώλεια ενδιαφέροντος),
  • αδυναμία τήρησης προκαθορισμένου χρόνου παραμονής στο διαδίκτυο,
  • έκπτωση της λειτουργικότητας τους,
  • άγχος αίσθηση αποδιοργάνωσης εκτός διαδικτύου.

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι η σχολική αποτυχία, οι διαταραχές ύπνου, κατάθλιψη, μειωμένη αυτοεκτίμηση διαταραχή των διαπροσωπικών σχέσεων με τους φίλους και την οικογένεια, μοναξιά μειωμένη φυσική δραστηριότητα, χαμηλή ποιότητα ζωής.

Σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα τα ποσοστά χρήσης διαδυκτιου των συμμετεχόντων στην έρευνα κατανέμονται στις παρακάτω δραστηριότητες:

  • 55% χρησιμοποιούν το δίκτυο για παιχνιδια,
  • 40% για τα e-mail, 37,5% για chat(χώροι συνάντησης),
  • 10% για αγορές,
  • 4% για ενημέρωση σε θέματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης,
  • 27% θεματα επιμόρφωσης,
  • 26% για ενημέρωση-υπηρεσίες

Χαρακτηριστικά στο αντίστοιχο άρθρο της Ελευθεροτυπίας διαβάζουμε ότι:

Σύμφωνα με την έρευνα, το 8% χρησιμοποιούν το Ιντερνετ περισσότερες από 20
ώρες την εβδομάδα, τη στιγμή που το όριο ανέρχεται το πολύ σε 10
ώρες.

Σύμφωνα λοιπόν με τα συμπεράσματα της εν λόγω έρευνας η ενασχόληση των νέων με το διαδίκτυο για παραπάνω από 10 ώρες την εβδομάδα, δηλαδή το πολύ 2 ώρες την ημέρα θεωρείται εθισμός και ψυχολογική διαταραχή...
και όλα αυτά στην εποχή της Ευρυζωνικότητας και ενώ παράλληλα η ΕΕΤΤ έχει ξεκινήσει μια νεα διαφημιστική καμπάνια με κεντρικό μήνυμα «Με το Ευρυζωνικό Internet Ενημερώνεσαι, Επικοινωνείς, Εργάζεσαι, Διασκεδάζεις - Μάθε τι μπορεί να σου προσφέρει», με την οποία η ΕΕΤΤ προτρέπει τους καταναλωτές να ενημερωθούν και να αξιοποιήσουν τα οφέλη που προφέρουν οι ευρυζωνικές υπηρεσίες στην καθημερινή ζωή.

Προσωπικά θεωρώ πως δεν συμβαδίζουν οι δύο παραπάνω πρωτοβουλίες.
  • Από τη μια πλευρά, επιχειρείται η δαιμονοποίηση του διαδικτύου και η ενοχοποίηση των χρηστών, οι οποίοι αξιοποιούν τις δυνατότητες που τους προσφέρει η γρήγορη πρόσβαση σε πληροφορίες, με συμπεράσματα σχετικά με... ύπαρξη ορίων χρήσης του διαδικτύου και
  • από την άλλη πλευρά η διαφημιστική καμπάνια με κετρικό μύνημα την ανάδειξη της ευρυζωνικότητας σε κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα για όλους τους πολίτες.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την έρευνα στην ιστοσελίδα της μονάδας Εφηβικής Υγείας. Επιστημονικά υπέθυνη για την συγκεκριμένη έρευνα ήταν η κ. Άρτεμις Κ. Τσίτσικα, Παιδίατρος - Εφηβική Ιατρική Β' Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών - Νοσοκομείο Παίδων "Παν. & Αγλ. Κυριακού"

Αξίζει να διαβάσετε την ενδιαφέρουσα συζήτηση η οποία έχει ξεκινήσει στο blog του Παναγιώτη Βρυώνη και συνεχίστηκε αργότερα στο webz.gr σχετικά με τη συγκεκριμένη έρευνα. Ενδεικτικά παραθέτω μερικά σχόλια χρηστών:

Ερώτηση ενός γονιού...

Οταν η κόρη σου είναι 16 και μισό χρονών, στη δευτέρα Λυκείου, υποτίθεται ότι
θέλει να δώσει εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο για να γίνει γιατρός, αλλά βρίσκεται
μπροστά στο lap top σχεδόν όλες τις ελεύθερες ώρες της παίζοντας ένα
συγκεκριμένο παιχνίδι, και κάνοντας τσαρτ, αυτό λέγεται εξάρτηση, ή όχι΄;
Σημειωτέον, για μένα το Ιντερνετ αποτελεί εργαλείο για τη δουλειά μου.

Απάντηση του vrypan
Τότε και εγώ, 20 χρόνια πριν που ήμουν στην ηλικία της κόρης σου είχα “εξάρτηση από το τηλέφωνο”. Δεν ήταν εξάρτηση τότε, δεν είναι τώρα. Είναι απλά μία έφηβη που προτιμάει να κάνει chat με τους φίλους της και τις φίλες της, όπως και εγώ προτιμούσα να μιλάω μαζί τους στο τηλέφωνο. Αν αυτό είναι εξάρτηση, να προσθέσουμε στις εξαρτήσεις που είχα το να παίζω με τις ώρες μπάσκετ, να διαβάζω βιβλία αντί για τα μαθήματά μου, να προτιμάω να χαζεύω με τους φίλους και τις φίλες μου 1-2 ώρες μετά το σχολείο, αντί να γυρνάω τρέχοντας σπίτι για να διαβάσω. Προφανώς και ένας γονιός προσπαθεί να βάλει περιορισμούς, να απαγορέψει στο παιδί του να κάνει μόνο όσα του αρέσουν, αλλά να κάνει και κάποια πράγματα που πρέπει, όπως το να διαβάσει τα μαθήματά του. Αλλά όχι και εξάρτηση!

Ακόμη στο webz.gr διαβάζω την άποψη του Jim_Hellas ο οποίος ως ψυχολόγος παραθέτει τη δική του άποψη:

Το γεγονός ότι το διαδίκτυο - λόγω της φύσης του- μπορεί να γίνει
πιο εθιστικό από κάποια άλλα μέσα πληροφόρησης (σίγουρα όχι πιο εθιστικό από την TV!), φυσικά δεν σημαίνει ότι είναι σωστή η δαιμονοποίησή του
με κάθε ευκαιρία... Προσωπικά, όλα αυτά τα χρόνια που έχω ελεύθερη και γρήγορη πρόσβαση στο διαδίκτυο έμαθα πολύ περισσότερα για πάρα
πολλά θέματα, από όσα είχα την ευκαιρία να μάθω πριν.


Παραθέτω επίσης και υποστηρίζω την άποψη του Astrolabou:

Η διαδραστικότητα του διαδικτύου είναι αυτή που κάνει τη διαφορά. Ο χρήστης δεν είναι πλέον παθητικός δέκτης μηνυμάτων, αλλά συμμετέχει και αυτός στην διαμόρφωση των δεδομένων των οποίων δέχεται.Το διαδίκτυο είναι η εξέλιξη όλων των άλλων μέσων κατά τη γνώμη μου (εθισμένος;).

Αν θέλετε να ενημερωθείτε από ένα γνώστη του επιστημονικού αντικειμένου της ψυχολογίας, αξίζει να διαβάσετε μια πιο επιστημονική ανάλυση του ψυχολόγου Δ. Αγοραστού [Jim_Hellas] στο σχετικό του άρθρο σχετικά με τον Εθισμό στο διαδίκτυο και την ανάλυση της νέας αυτής μορφής εθισμού ως ενός ακόμη είδους "συμπεριφορικού εθισμού" ο οποίος διαφοροποιείται αισθητά από άλλα είδη εθισμών. Ακόμη, επισημαίνει χαρακτηριστικά στο άρθρο του ότι:

Η ανάπτυξη μιας νέας ψυχικής διαταραχής εκ του μηδενός
σημαίνει αυτόματη ανάπτυξη εξειδικευμένων μεθόδων καταπολέμησης της. Εκτιμώ πως μια πιθανή δημιουργία αυτής της νέας ξεχωριστής διαταραχής εκτός του ότι είναι αντιεπιστημονική, κρύβει και πολλά οικονομικά συμφέροντα. Ανάμεσα σε αυτούς που θα ωφεληθούν είναι οι φαρμακευτικές εταιρίες που θα βρουν ευκαιρία να αναπτύξουν νέα ψυχοφάρμακα αλλά και οι θεραπευτές στους οποίους θα στέλνονται μαζικά νέοι πελάτες προς θεραπεία.

Είναι βεβαίως απορίας άξιο γιατί στο παρελθόν δεν είχαν γίνει προσπάθειες διαταραχοποίησης δημοφιλών δραστηριοτήτων στις οποίες εμφανίστηκαν -όπως είναι αναμενώμενο- συμπτώματα εθισμού. Μερικά παραδείγματα είναι η μαζική υστερία στις ΗΠΑ κατά τη δεκαετίας του ‘60 με τα αυτοκίνητα, όπου όλο και περισσότεροι άνδρες παιρνούσαν τον χρόνο τους στο συνεργείο τους παρέα με το αγαπημένο αυτοκίνητό τους, ο εθισμός στην τηλεόραση ο οποίος είναι υπαρκτός έως και σήμερα... Προσωπικά κρατάω μια σκεπτικιστική στάση γενικότερα απέναντι σε αυτό το θέμα...

Για το τέλος παραθέτω μια άποψη του κ. Νάτσιου Δημήτρη, ενός εκπαιδευτικού από το Κιλκίς:

Τα παιδιά μας έρχονται στον κόσμο χωρίς τηλεόραση, χωρίς διαδίκτυο, χωρίς
κινητά. Όλα αυτά τα προσφέρει ο γονέας. Τα παιδιά με αδιαμόρφωτη ακόμα
προσωπικότητα, βομβαρδίζονται από μια εμπειρία, που σχεδόν καταργεί τα όρια του πραγματικού και του μη πραγματικού. Οι αντικοινωνικές πράξεις, ακόμη και τα ανήκουστα εγκλήματα, είναι, πολλές φορές, αντιγραφές της τηλεοπτικής βίας ή διαδικτυακή «παιδαγωγία».
Δυστυχώς τέτοιες μελέτες δεν φτάνουν ποτέ στις τηλεοπτικές εικόνες. Στις οθόνες
επικρατεί η γρίπη των χοίρων. Τώρα ποιοι είναι οι χοίροι, ποιοι οι άνθρωποι,
όπως αναρωτιούνταν και ο Όργουελ στη «Φάρμα των ζώων», αυτό δεν είναι εύκολο να απαντηθεί. [Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκίς].


Όλες οι απόψεις είναι αποδεκτές και έχουν τη δική τους οπτική με βάση τη προσωπική θεώρηση και βιώματα του κάθε ανθρώπου - δυνητικού χρήστη του διαδικτύου. Άλλωστε. αξίζει να επισημάνουμε πως τα συμπεράσματα αντίστοιχων ερευνών σχετικά με την επίδραση της εκτεταμένης χρήσης του διαδικτύου σήμερα είναι αντικρουόμενα.

Χαρακατηριστικά, ενώ μία νέα μελέτη Ολλανδών ψυχολόγων υποστηρίζει ότι ο Παγκόσμιος Ιστός έχει πλέον ευεργετική επίδραση στους εφήβους μία άλλη μελέτη από γιατρούς της Ταϊβάν διαπίστωσε ότι οι έφηβοι που είναι «κολλημένοι» στο Διαδίκτυο, είναι πιθανότερο να αναπτύξουν επιθετική συμπεριφορά... Συνοψίζοντας παρατηρούμε ότι ακόμη και οι επιστήμονες δεν μπορούν να καταλήξουν σε σαφή συμπεράσματα σχετικά με το νέο αυτό είδος εθισμού... τον εθισμό του διαδικτύου.
Μέχρι να γίνει αυτό, το Facebook θα συνεχίζει να γίνεται όλο και πιο δημοφιλές και οι αντίστοιχες υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης θα αποκτούν όλο και πιο φιλικά προς τον χρήστη χαρακτηριστικά τα οποία θα ωθούν όλο και περισσότερο τους χρήστες τους στην καταστρατήγηση του ανώτερου αποδεκτού-υγιούς ορίου "έκθεσης στο διαδίκτυο" των 2 ωρών την ημέρα... καθώς:

«Με το Ευρυζωνικό Internet Ενημερώνεσαι, Επικοινωνείς, Εργάζεσαι,
Διασκεδάζεις - Γνωρίζουμε τι μπορεί να μας προσφέρει και κάνουμε τον
αυτοέλεγχο μας!», *

*Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της παραπάνω έρευνας θα έπρεπε να βρίσκομαι ήδη σε κέντρο απεξάρτησης καθώς Οι 2 ώρες για εμένα είναι... 8. Ελπίζω, οι νεότερες έρευνες να διαφοροποιήσουν τα συμπεράσματα τους για να έχουμε ελπίδες να γλυτώσουμε τα έξοδα για τα νέα καινοτόμα και αποτελεσματικά φαρμακευτικά σκευάσματα που θα κυκλοφορήσουν για την καταπολέμηση του εθισμού των χρηστών από το διαδίκτυο.

Σκέψεις | e-φιλία και social networks.

Χθες συνειδητοποίησα γι άλλη μια φορά ότι το Facebook δεν είναι ένας άψυχος χώρος όπου περνάμε απλά την ώρα μας όταν δεν έχουμε να κάνουμε κάτι πιο ενδιαφέρον... Αρχικά ήταν ένας ήχος από το chat του Facebook... κλείνω τα παράθυρα που είχα ανοιχτά εκείνη την στιγμή και βλέπω το chat μου...

Ήταν η Ν. και μου έλεγε ευγενικά ότι ήθελε να μιλήσουμε... γιατί "είχε πάθει μια φρίκη"... και ήθελε να τη μοιραστεί με κάποιον... Συμφωνούμε να τα πούμε πιο άνετα στο msn... μου δίνει το msn της και ξεκινάμε τη συζήτηση... εκείνη με ηχητικά αποσπάσματα και εγώ με το παραδοσιακό τρόπο του γραπτού σχολιασμού.

Η συζήτηση ξεκινά κάπως αλλόκοτα καθώς τα πρώτα της λόγια είναι

"Είσαι έτοιμος να ακούσεις πόσο ηλίθιο είναι το άτομο που μιλάς αυτό το καιρό;... Θα προσπαθήσω να σου τα πω πολύ γρήγορα ότι έχει γίνει μέχρι τώρα... για να μην σε κουράσω..."

Η συζήτηση λοιπόν ξεκινάει... και μου εξιστορεί τι την προβληματίζει και τι κρατάει μέσα της το τελευταίο χρόνο... η αφήγηση γίνεται πιο άμεση καθώς ο ήχος και το ηχόχρωμα της φωνής κάνουν την αφήγηση πιο προσωπική και πιο οικεία... εγώ σχολιάζω την εξέλιξη της ιστορίας μέσω γραπτού κειμένου... αρκετά άβολο... και απρόσωπο. θα έλεγα...

Η συζήτηση προχωράει και η Ν. μετά από την αρχική -δικαιολογημένη- διστακτικότητα ανοίγει τη καρδιά της και μου αφηγείται ότι είχε μέσα στη ψυχή της... μιλάμε για παραπάνω από δυο ώρες... ειλικρινά δεν έχω καταλάβει πως πέρασε η ώρα...

Είναι στιγμές που νευριάζω με τη στάση της... άλλες φορές νευριάζω με τον πρωταγωνιστή της ιστορίας μας... άλλες φορές ταυτίζομαι με τα λεγόμενα της... άλλες λέω "δεν μπορεί να συμβαίνουν αυτά..."... μια εναλλαγή συναισθημάτων και σκέψεων...
Η εναλλαγή αυτή των σκέψεων μου αποτυπώνεται στα σχόλια μου κατά τη διάρκεια της συζήτησης... η οποία ξετυλίγεται σαν κουβάρι... και φτάνουμε στο "σήμερα"... το οποίο περιλαμβάνει ένα κείμενο το οποίο για την Ν. αποτελεί την επιτομή της ηλιθιότητας...
Μου ζητά να το διαβάσω και να σχολιάσω "ήρεμα" και με κατανόηση...

Το κείμενο δεν μπορώ να το παραθέσω αλλά θα σας πω μόνο ότι ήταν σαν να διάβαζα
μυθιστόρημα... παλιών εποχών... όταν το συναίσθημα υπήρχε ακόμη στις ζωές μας... τόσο αληθινό, τόσο ανεπιτύδευτο.. τόσο ακομπλεξάριστο... τόσο μοναδικό.

Βέβαια, σε μερικά σημεία έπιασα και πάλι τον εαυτό μου να αμφιβάλει να υπάρχει όντως στη πραγματικότητα ένα τόσο δυνατό συναίσθημα που μπορεί να πυροδοτήσει ένα τόσο μεγάλο χείμαρρο σκέψεων και συναισθημάτων... Μάλλον Ν. δεν το έχω νιώσει ακόμη... ελπίζω να νιώσω και εγώ την ανάγκη να γράψω κάτι αντίστοιχο κάποτε... με διαφορετική αφορμή όμως...

Διαβάζω λοιπόν το κείμενο και αισθάνομαι τόσο πολλά μέσα μου... Η Ν. επαναλαμβάνει τα περί ηλιθιότητας που "θεωρητικά" θα έπρεπε να αισθανθώ εγώ -ή ο οποιοσδήποτε που θα διάβαζε αυτές τις γραμμές...- προς το πρόσωπό της... Εγώ από τη πλευρά μου προσπαθώ να μπω στη θέση του άλλου... του συνονόματου... δεν τα καταφέρνω όμως... προσπαθώ να τον δικαιολογήσω... μερικές φορές το κάνω... άλλες εκνευρίζομαι περισσότερο από την ίδια...

Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός, γνωρίζω μόνο την αλήθεια από την μια πλευρά... και η αλήθεια λένε έχει δύο όψεις... δεν μπορώ να κρίνω τη στάση του... το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι δεν τον δικαιολογώ...



Από την άλλη πλευρά του διαδικτύου όμως είναι η Ν. που μοιράστηκε με ένα "άγνωστο" [με ή χωρίς εισαγωγικά...] μια τόσο προσωπική της ιστορία, μια ιστορία που θα μπορούσε φυσιολογικά να την μοιραστεί με ένα κολλητό-μια κολλητή της... ένα άνθρωπο που θα γνώριζε και θα εμπιστευόταν...

Παρ΄όλα αυτά επέλεξε να μοιραστεί τις σκέψεις της με εμένα, ένα ακόμη "φίλο" στο αχανές κοινωνικό δίκτυο του Facebook με τον οποίο μιλάει μόλις το τελευταίο μικρό χρονικό διάστημα και με τον οποίο έχει ανταλλάξει μόνο μερικά σχόλια στα status και στα quiz του Facebook.

Όλα τα παραπάνω τα ανέφερα για να φτάσω στο σημερινό μου προβληματισμό:
"Τι μας ωθεί να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τους προβληματισμούς μας για τόσο προσωπικά θέματα με τους διαδικτυακούς μας φίλους περισσότερο από τους φίλους μας στη πραγματική μας ζωή;"
και επεκτείνοντας τον προβληματισμό μου ποιοι είναι οι πραγματικοί μας φίλοι;
  • Αυτοί με τους οποίους είμαστε σε καθημερινή επαφή και επικοινωνία χωρίς να έχουμε συζητήσει ποτέ ουσιαστικά ο ένας με τον άλλο... δεν έχουμε ποτέ ανοίξει τη καρδιά μας.. τη ψυχή μας ή
  • μια συζήτηση μέσω του "άψυχου" msn, myspace, facebook -όπως θέλετε πείτε το- όπου καταθέτουμε καθημερινά σε real-time τις σκέψεις μας και ότι μας απασχολεί;

Εσείς ποια έννοια δίνετε στην πραγματική φιλία;

Φίλος είναι αυτός που θα πας μαζί του για καφέ και δεν θα συζητήσεις τίποτα ουσιαστικό για να μην χαρακτηριστείς από τους γύρω σου ή για να μην χαλάσεις το κλίμα;... ή φίλος είναι ο άνθρωπος που αν και δεν τον έχεις συναντήσει ποτέ από κοντά μοιράζεται με εσένα ό,τι τον απασχολεί;


Το τελευταίο διάστημα παρατηρώ όλο και πιο έντονα ότι τα status updates στο Facebook έχουν αποκτήσει πλέον το χαρακτήρα προσωπικής αυτοψυχανάλυσης... Πολλοί από εμάς παραθέτουν τις σκέψεις τους, οτιδήποτε τους απασχολεί... σε προσωπικό και μη επίπεδο... πολλές φορές τα "μηνύματα συμπαράστασης" και υποστήριξης σε οτιδήποτε και αν σκέφτομαι είναι πολύ σημαντικά για εμένα... και δίνουν μια άλλη διάσταση στην όλη διαδικασία της ενασχόλησης μου με τα social networks.

Με κάνουν να σκέφτομαι ότι εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που αισθάνονται τα ίδια ακριβώς με εμένα... άλλωστε όλοι οι άνθρωποι έχουν τα ίδια συναισθήματα απλώς ο καθένας τα εκφράζει με διαφορετικό τρόπο... και με διαφορετικό μέσο...

Μερικοί επιλέγουν να εκφράζουν τις σκέψεις τους στο Facebook, άλλοι στο Twitter, άλλοι στα προσωπικά τους blogs... άλλοι σε όλα αυτά... άλλοι πουθενά. Μερικοί επιλέγουν να μην εκθέτουν σε "κοινή θέα" τόσο προσωπικά ζητήματα...

Δεν ξέρω τι είναι το πιο σωστό και το πιο συνηθισμένο... απλά καταγράφω μια τάση που παρατηρώ το τελυταίο διάστημα όλο και πιο έντονα...

Συνοψίζοντας, η χθεσινή αφήγηση και ο τρόπος με τον οποίο έγινε αυτή με οδήγησαν στους παραπάνω προβληματισμούς τους οποίους και κατέγραψα εδώ... Αν σκέφτεστε ότι όσα ανέφερα παραπάνω σας εκφράζουν ή αν έχετε τον δικό σας αντίλογο για οτιδήποτε ανέφερα και επισήμανα παραπάνω εκφράστείτε ελέυθερα -χωρίς φόβο και πάθος- με ένα σχόλιο παρακάτω....

Καλή σας μέρα!

[πηγή εικόνων]
Reblog this post [with Zemanta]

Έρευνα | Social Media Marketing Topics


Στα πλαίσια μια εργασίας μου σχετικά με την επίδραση των social media στη λειτουργία και την ανάπτυξη μιας σύγχρονης επιχείρησης συγκέντρωσα παρακάτω 21 άρθρα τα οποία αναφέρονται στο "Social media Marketing".

Ειδικότερα, τα παρακάτω άρθρα επικεντρώνονται κυρίως στο τρόπο με τον οποίο οι web 2.0 εφαρμογές μπορούν να βοηθήσουν μια επιχείρηση να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες του σύγχρονου επιχειρηματικού της περιβάλλοντος και να γίνει leader στο τομέα της αξιοποιώντας στο έπακρο τις δυνατότητες που προσφέρουν τα social media σήμερα.

Καλή ανάγνωση!

Άλλωστε όπως επισημαίνει και το BusinessWeeκ:

You can use a variety of methods, including mentions on blogs and in media; comments on the content; real-time blog advertising results, and click-throughs to your company Web site...

The tools are there. The gurus who know how to use and interpret them—not so much.


[πηγή εικόνας]

Reblog this post [with Zemanta]

Νεανική βία | Το περιστατικό του ΟΑΕΔ, τα social networks και η "παραδοσιακή δημοσιογραφία"

Σήμερα το πρωί ξεκίνησα τη μέρα μου με την ανάγνωση της είδησης στο xblog.gr ότι στη σχολή ΟΑΕΔ Ρέντη ένας σπουδαστής πυροβόλησε συμμαθητή και περαστικούς και μετά αυτοπυροβολήθηκε...

Στην ανάγνωση της παραπάνω είδησης αντί να εντυπωσιαστώ με τη σκληρότητα και βιαιότητα του γεγονότος μέσα μου σκέφτηκα αμέσως πως ήταν ένα ακόμη περιστατικό το οποίο ήταν θέμα χρόνου να συμβεί και στη χώρα μας... Ιδίως αν λάβουμε υπόψιν μας τη γενικότερη κατάσταση σε κοινωνικο-οικονομικό-πολιτικό-... επίπεδο θα έπρεπε να το περιμένουμε...

Άλλωστε το σημερινό τραγικό περιστατικό στη σχολή του ΟΑΕΔ στου Ρέντη αποτελεί έναν ακόμη συνδετικό κρίκο σε μια μακρά αλυσίδα παρόμοιων αιματηρών επεισοδίων, που έχουν κατά καιρούς συγκλονίσει τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, φέροντας στο προσκήνιο τις αιτίες της νεανικής βίας.

Στη συνέχεια, διαβάζω στη Καθημερινή το χρονικό της τραγωδίας. Αυτό που ξεχωρίζει είναι και πάλι η γλώσσα που χρησιμοποιείται από τον συντάκτη του άρθρου:

Συγκλονισμένη η κοινή γνώμη για το άγριο ξέσπασμα βίας ενός 19χρονου ομογενή από την Αμπχαζία, ο οποίος πυροβόλησε έναν συμφοιτητή του στη σχολή του ΟΑΕΔ στου Ρέντη, δύο περαστικούς και στη συνέχεια αυτοπυροβολήθηκε...

Άραγε γιατί είναι συγκλονισμένη η κοινή γνώμη; Οι πολίτες αυτής της χώρας ζουν σε μια άλλη παράλληλη διάσταση; Δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει γύρω τους, δίπλα τους; Δεν βλέπουν, δεν παρατηρούν; ...

Ας προχωρήσουμε όμως στη συνέχεια σε δύο ακόμη ειδήσεις που σχετίζονται άμεσα με το παραπάνω περιστατικό. Λίγες ώρες πριν μέσω του Facebook ενημερώνομαι από τον Diomidi πως έχει ξεκινήσει συζήτηση στο twitter του diakopti σχετικά με την προαναγγελία της πράξης του στο προφίλ του στο myspace από χθες!

Χαρακτηριστικά, συγκρατώ τις παρακάτω απόψεις:
  • RT @magicasland sorry. αλλά δεν γίνεται να έχεις ολόκληρο οπλοστάσιο σπίτι να είσαι μοναχικός-απομονωμένος και να μην έχει πάρει πρέφα κανείς!
  • RT@diakoptis στο τέλος του μηνύματος στο προφίλ του αναφέρει και ερωτική απογοήτευση. που στο διάολο ήταν φίλοι, γονείς, καθηγητές?
  • RT@diakoptis γιατί εάν γίνεται, τότε είμαστε όλοι για κλάματα. και έχουμε να δούμε πολλά ακόμα. σταματάω να μιλάω για το θέμα. τώρα έχουν λόγο τα κανάλια
Στη συνέχεια διαβάζω στο Flash.gr ότι:

Σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης ο Πατμανίδης δημοσίευσε τις προθέσεις του την Πέμπτη (9/4). Σε κείμενο υπό τον τίτλο "Θα πεθάνετε όλοι" εξηγεί τους λόγους που τον οδήγησαν στην αιματηρή ενέργεια και δημοσιεύει σειρά φωτογραφιών, όπου απεικονίζεται ο ίδιος να στοχεύει με τα όπλα του, καθώς και φωτογραφίες με τα όπλα, τις σφαίρες και το μαχαίρι που βρέθηκαν στο σάκο που είχε μαζί του.

Υπογραμμίζει, μάλιστα, με απόλυτη σαφήνεια τις προθέσεις του λέγοντας ότι όποιος βρεθεί μπροστά του "το πρωί της 10ης Απριλίου 2009 γίνεται άμεσα στόχος - δεν θα υπάρξει καμία διάκριση στην ηλικία, το φύλο ή την καταγωγή εκείνων που θα δολοφονήσω". Σημειώνεται ότι στην ιστοσελίδα του ακούγεται το τραγούδι "Free your hate" (Απελευθέρωσε το μίσος σου).

Αξίζεινα σημειώσουμε επίσης ότι δεν είναι πλέον προσβάσιμη η σελίδα του προφίλ του στο MySpace καθώς όποιος προσπαθήσει να μπει βλέπει το μήνυμα “Invalid Friend ID. This user has either cancelled their membership, or their account has been deleted”.

Ακόμη, εντύπωση μου προκάλεσε το άρθρο της Ελευθεροτυπίας με τίτλο "Τι λένε οι bloggers για τη τραγωδία στο Ρέντη". Ειλικρινά δεν περίμενα να διαβάσω ένα τέτοιο άρθρο ενώ η είδηση είναι τόσο επίκαιρη...

Μετά από λίγη ώρα διαβάζω και πάλι στο Flash.gr ότι έχει ήδη δημιουργηθεί ήδη group στο Facebook στο οποίο:

Ο δημιουργός του εμφανίζεται με ψευδώνυμο και έχει ως τίτλο του γκρουπ: "R.I.P. Dimitris Patmanidis - enas katapiesmenos iroas". Στην περιγραφή του γκρουπ αναφέρεται: "Δημήτρη μπορεί εσύ να έφυγες αλλά υπάρχουν άνθρωποι που σε καταλαβαίνουν απόλυτα".

Συνεχίζοντας τη περιήγηση μου σε αναφορές των blogs για το σημερινό περιστατικό διάβασα τη παρακάτω "άποψη ενός εφήβου για το μακελειό στη σχολή του ΟΑΕΔ". Θεωρώ πως συνοψίζει και τις δικές μου σκέψεις... το παραθέτω αυτούσιο παρακάτω:

Είμαι έφηβος και κατανοώ πως αυτό το περιστατικό που έγινε, δεν το φανταζόταν κανείς.. Όλοι οι συμμαθητές, καθηγητές και διευθυντής αυτού του μαθητή, τον περιέγραψαν ως μοναχικό, ως έναν εσωστρεφή φοιτητή που ήταν ντυμένος στα μαύρα. Φορούσε μακριές καπαρντίνες, δεν μιλούσε ποτέ, δεν συμμετείχε στο μάθημα, δεν χαμογέλαγε, ερχόταν και έφευγε μόνο. Το ήξεραν όλοι, κανείς δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται.
  • Πρώτα οι καθηγητές που το είχαν προσέξει θα έπρεπε να κάνουν κάτι. Και όμως αδιαφόρησαν και αυτοί.
  • Οι γονείς δήλωσαν ότι το παιδί τους είχε ψυχολογικά προβλήματα και όμως τι έκαναν.
  • Οι μαθητές - φοιτητές δεν τους χρειάζονται τους ψυχολόγους όπως βγαίνουν και λένε διάφοροι άνθρωποι άσχετοι ( όσο αφορά τους εφήβους και την συμπεριφορά τους ).
Πρώτα χρειάζονται ανθρώπους δικούς τους, δηλαδή τους γονείς τους. Άμα είναι απόντες μια ζωή από την ζωή ενός μοναχικού παιδιού, τότε όλα γίνονται χειρότερα.
Πρώτα λοιπόν οι γονείς πρέπει να φροντίζουν και αν βλέπουν κάποιο μεγάλο πρόβλημα, να ζητάνε βοήθεια ειδικού.

Τώρα θα επανέλθει το θέμα για τους ψυχολόγους σε σχολεία και σε σχολές.. Πάλι τα ίδια θα λέμε, αλλά και πάλι δεν θα γίνει τίποτα. Τσάμπα κόπος.. Το κράτος θέλει να βοηθήσει, σαφώς φαίνεται.. Πάλι τα ίδια μας πουλάτε, πάλι τα ίδια μας δείχνετε.. Ποιος είναι ο σοβαρός άνθρωπος που επιλέγει να στείλει έναν τηλεψυχολόγο σε παιδιά της σχολής για να τους μιλήσει; Πάτε καλά; Πως ένας άνθρωπος που βγαίνει σε εκπομπές και φωνάζει, να μπορέσει να βοηθήσει. Οι έφηβοι για αυτόν θα έχουν σχηματίσει άλλη εικόνα...

Αν κάποιοι δεν καταλάβουν εγκαίρως, να είναι σίγουροι πως θα υπάρξουν και άλλα ανάλογα περιστατικά, εδώ στην χώρα που δεν νοιάζεται για τους πολίτες της και τρώει τα παιδιά. Αλλά τι να κάνουμε, ρε ελλαδάρα αφού σε αγαπάμε, τι να κάνουμε, σε αγαπάμε, όσο και αν οι τωρινοί πολιτικοί ηγέτες σου σε σκοτώνουν με σκοπό να έχουν προσωπικό οικονομικό κέρδος. Αυτοί χάνουν την αξιοπρέπεια τους, εμείς πάλι όχι... Ότι και να κάνουν στην καρδιά μας δεν χάλανε την εικόνα μας για την Ελλάδα αλλά μόνο για αυτούς..
Σπύρος Τάγκας, 16 χρονών.

Μετά από λίγη ώρα διαβάζω την ανακοίνωση του ΟΑΕΔ για το περιστατικό και τις άμεσες ενέργειες της διοίκησης του ΟΑΕΔ μετά το περιστατικό και σκέφτομαι πόσο δίκιο έχει ο φίλος Σπύρος στο παραπάνω κείμενο του... Στην ανακοίνωση της λοιπόν η διοίκηση του ΟΑΕΔ επισημαίνει πως:
"Στη Σχολή απεστάλη αμέσως μετά το τραγικό περιστατικό ομάδα ειδικών ψυχολόγων για την υποστήριξη των μαθητών που φοιτούν στις ΕΠΑΣ του Ρέντη."
και τέλος εκφράζει "τα συλλυπητήρια της στην οικογένεια του μαθητή που κατέληξε".

Συμφωνώ πως τη στιγμή αυτή η ομάδα των ψυχολόγων είναι απαραίτητη... αλλά δεν θα ήταν καλύτερα αν είχε αποτραπεί το παραπάνω γεγονός με τη βοήθεια αυτής της ομάδας των ψυχολόγων που απεστάλη στο σχολείο ΠΡΙΝ να φτάσουμε στο σημερινό περιστατικό;

Η συνέχεια στους τηλεοπτικούς μας δέκτες σε λίγη ώρα...

Update: Μόλις τώρα ακούω στο Mega πως ερευνάται αν έχει αγοράσει τα όπλα [ ρώσικης προέλευσης ] μέσω διαδικτύου... Ψάξτε στο ebay έχει καλές προσφορές... Ακόμη, ενδεικτικό της "δημοσιoγραφικής κάλυψης" του γεγονότος είναι η συνεχής αναφορά στην ανάρτηση της προαναγγελίας της πράξης του στο προφίλ του στο Myspace, το οποίο φυσικά δεν αναφέρουν καθώς δεν το γνωρίζουν καν!... Ακόμη, όταν ακούς τον Πάνο Σόμπολο να επισημαίνει πως στη μακροχρόνια εμπειρία του στο αστυνομικό ρεπορτάζ δεν έχει ξανααντιμετωπίσει τέτοι γεγονός καταλαβαίνετε πως το show μόλις ξεκίνησε...
Update 2: Είχε φωτογραφία του με όπλο στο προφίλ του στο Facebook ένα μήνα πριν... Αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε...

Καλή τηλεθέαση!

[πηγή εικόνας]

Guest Blogging | Το νέο Facebook.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα η ομάδα του Facebook επιχειρεί μια μεγάλη αλλαγή στο κεντρικό περιβάλλον εργασίας [user interface] του Facebook δίνοντας του νέα χαρακτηριστικά και περισσότερες δυνατότητες ελέγχου στα χέρια των χρηστών σε ένα layout που ενσωματώνει όλες τις τελευταίες τάσεις αλλά και τις κρυφές προσδοκίες της εταιρείας! Το γεγονός αυτό φαίνεται όμως πως έχει δυσαρεστήσει μια μεγάλη μερίδα Ελλήνων και μη χρηστών του.


Αναδημοσιεύω και εγώ με τη σειρά μου το guest post μου το οποίο δημοσιεύθηκε σήμερα στο foititakos.gr με τίτλο: "Οδηγός επιβίωσης στο νέο Facebook".

Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή. Οι αλλαγές στο Facebook ξεκίνησαν μερικούς μήνες πριν όταν έκαναν για πρώτη φορά την εμφάνιση τους οι νέες –τότε- δυνατότητες για “likes” και “comments” οι οποίες αρχικά παραξένεψαν και πάλι τους χρήστες του πιο δημοφιλούς social network παγκοσμίως. Η εξοικείωση, όμως, των χρηστών ήταν άμεση γιατί αποτελούσαν ένα απλό και ψυχαγωγικό ταυτόχρονα χαρακτηριστικό το οποίο αποτέλεσε ουσιαστικά ένα μέτρο σύγκρισης για τις προτιμήσεις μεταξύ των χρηστών σχετικά με τα όσα μοιράζονται και ψηφίζονται στο χώρο.


Τις τελευταίες ημέρες, όμως, ένας-ένας όλοι σχεδόν οι χρήστες βλέπουν την αρχική σελίδα (homepage) του λογαριασμού τους να αλλάζει ριζικά και χάνουν ουσιαστικά το δρόμο τους… Δεν γνωρίζουν που βρίσκεται τι, καθώς αν και το Facebook έχει αναρτήσει ένα σύντομο tutorial στα αγγλικά κανείς ουσιαστικά δεν το έχει παρατηρήσει ούτε φυσικά το έχει διαβάσει. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ήδη στο Facebook έχει δημιουργηθεί αντίστοιχο ελληνικό group το οποίο καλεί την ομάδα του Facebook να επιστρέψει στο παλιό layout και έχει ήδη 9000 μέλη σε σύντομο χρονικό διάστημα λειτουργίας.


Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε μια πρώτη παρουσίαση των νέων χαρακτηριστικών που ενσωματώθηκαν στο Facebook και κυρίως στη homepage καθώς οι αλλαγές στο προφίλ είναι κυρίως αισθητικές με στρογγυλοποίηση των πλαισίων των φωτογραφιών και διαφορετική μορφοποίηση της προσβληθείσας πληροφορίας.


Επιστρέφουμε στη homepage λοιπόν και το κύριο χαρακτηριστικό που παρατηρούμε είναι η κεντρική στήλη [news-feed] η οποία περιλαμβάνει όλα τα τελευταία νέα από τους φίλους μας. Το αξιοσημείωτο και το διαφορετικό με πριν είναι ότι τώρα στη συγκεκριμένη στήλη περιλαμβάνεται -εκτός από τα status updates- όλη η δραστηριότητα των φίλων μας όπως:
  • Νέα uploads φωτογραφιών και albums,
  • αναρτήσεις videos είτε από το youtube είτε personal upload στο προφίλ μας,
  • αναρτήσεις notes και shared links,
  • συμμετοχές μας σε διάφορες εφαρμογές όπως tests, παιχνίδια κλπ καθώς και
  • ενημέρωση μέσω rss feeds για υπηρεσίες τύπου Friendfeed, Twitter και Google Reader εφόσον οι φίλοι μας χρησιμοποιούν τις εν λόγω εφαρμογές.


Ουσιαστικά, η ομάδα του Facebook πέτυχε με αυτό τον τρόπο να μετασχηματίσει και να εξελίξει την ενότητα του “Live Feed” που είχε ενσωματώσει στις πρόσφατες αλλαγές του Facebook και να της δώσει πρωταγωνιστικό ρόλο στο νέο layout! Χαρακτηριστικό είναι πως το news-feed παίρνει πλέον χαρακτήρα real time, κάτι το οποίο σημαίνει ότι από τη στιγμή που ο χρήστης κάνει login στο facebook δεν θα χρειάζεται να κάνει refresh της σελίδας ώστε να εμφανιστούν τα καινούργια updates αφού η σελίδα θα ενημερώνεται άμεσα - αυτόματα τη στιγμή που θα αυτά θα συμβαίνουν.

  • Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο χρήστης να παραμένει περισσότερο χρόνο στην αρχική σελίδα καθώς αντί να πατά refresh και να φεύγει και να ξαναέρχεται, κάθεται μπροστά στην οθόνη του και απλά παρατηρεί τις αλλαγές που γίνονται για αυτόν χωρίς αυτόν με έμμεσο αποτέλεσμα φυσικά την επιτυχία των διαφημίσεων που θα περνούν από τα μάτια του κατά τη διάρκεια παραμονής του στο Facebook.


Ακόμη, η γνωστή σε όλους μας ενότητα: “What are you doing?” η οποία μας καλούσε να γράψουμε τι αισθανόμασταν και τι θέλαμε να μοιραστούμε με τους φίλους μας έχει μετονομαστεί πλέον στο πιο… γενικό: “What’s on your mind?” και τα status updates αποκτούν πλέον… μια πιο ευρεία έννοια!

Αυτό που αναρωτιούνται οι περισσότεροι χρήστες του νέου layout είναι που χάθηκαν οι ενότητες του παλιού layout. Μην αγχώνεστε! Οι ενότητες παρουσιάζονται πλέον όλες συγκεντρωμένες στη κεντρική στήλη [news-feed] παρόλα αυτά υπάρχουν και ξεχωριστά η καθεμία στην αριστερή στήλη της homepage κάτω ακριβώς από το news-feed κουμπί καθώς και τις διάφορες υποομάδες των friendlists μας εφόσον έχουμε ομαδοποιήσει τους φίλους μας σε κατηγορίες! Οι ενότητες λοιπόν, είναι εκεί και πάλι… απλά δεν είναι πλέον τόσο σημαντικές λόγο του πρωταγωνιστικού ρόλου της κεντρικής στήλης οπότε είναι λίγο κρυμμένες!


Άλλη μια χρήσιμη και καινοτόμος δυνατότητα που προσφέρει το νέο Facebook και αναδεικνύει την πιο personalized content φιλοσοφία της ομάδας του Facebook είναι τα φίλτρα με τη βοήθεια των οποίων μπορεί ο κάθε χρήστης να καθορίζει από ποια άτομα θα θέλει να παρακολουθεί τα νέα του μέσω των υποομάδων που αναφέραμε παραπάνω!


Ακόμη, στα δεξιά της homepage έχει προστεθεί μια νέα ενότητα με τίτλο Highlights. Στην ενότητα αυτή το Facebook μας παρουσιάζει «ανερχόμενα» groups, videos, photos φίλων μας τα οποία κρίνει πως θα ήταν καλό να τα ρίξουμε μια ματιά… Ουσιαστικά στην ενότητα αυτή η ομάδα του Facebook προσπαθεί να συγκεντρώσει τα «καλύτερα» από κάθε κατηγορία των πληροφοριών που παρουσιάζονται στο news-feed με επικεντρωμένο το ενδιαφέρον στα groups, photo comments, video uploads βάση της «δημοτικότητας» του μεταξύ των φίλων μας!

  • Αυτό που κάνει, κατά τη γνώμη μου, χρήσιμη και αξιόλογη την ενότητα αυτή είναι ό,τι ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να ενημερωθεί για τα “likes” και τα “comments”σε κάθε προβεβλημένο περιεχόμενο της ενότητας αυτής. Με αυτό τον τρόπο κρίνει ο ίδιος την «δημοτικότητα» του περιεχομένου και το πόσο σημαντικό και αξιόλογο θεωρείται αυτό από τους φίλους του!


Συνεχίζοντας την περιήγηση μας στη κεντρική σελίδα του νέου Facebook παρατηρούμε πως στη δεξιά στήλη κάτω από την ενότητα “Highlights” συνεχίζει να βρίσκεται η ενότητα: “People you may know” και “Connect with friends” μέσω των οποίων το Facebook είτε μας προτείνει να κάνουμε φίλους μας κοινούς μας γνωστούς [common friends] με βάση τις friend lists μας είτε να προσκαλέσουμε εμείς οι ίδιοι κάποιους γνωστούς και φίλους μας να μπουν στο θαυμαστό κόσμο του Facebook!

Όλες αυτές οι αλλαγές είναι φυσικό να έχουν δημιουργήσει δυσαρεστημένους χρήστες οι οποίοι δεν μπορούν [λόγω περιορισμένης ενασχόλησης με το Facebook] ή δεν θέλουν [δύναμη της συνήθειας] να δεχθούν τις νέες εκτεταμένες αλλαγές στο User Interface της σελίδας για διάφορους λόγους ο καθένας όπως άλλωστε είχε γίνει και στο προηγούμενο αντίστοιχο update. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το Facebook έγινε παγκοσμίως γνωστό και έγινε ο leader των social networks παγκοσμίως για την απλότητα και την αμεσότητα που παρείχε στους χρήστες του.


Με τις τελευταίες αλλαγές το Facebook αποκτά ένα πιο professional χαρακτήρα με αλλαγές που στοχεύουν στο να αποκτήσει διαφορετικό χαρακτήρα και φιλοσοφία. Ουσιαστικά το Facebook προσπαθεί να προσαρμόζεται ταχύτατα στις νέες τάσεις και οι αλλαγές φαίνεται να συμβαδίζουν με τις τάσεις που παρατηρούνται σε παρόμοιου χαρακτήρα πλατφόρμες τύπου Twitter αλλά κυρίως του Friendfeed του οποίου φαίνεται να γίνεται άμεσα ανταγωνιστής! Ακόμη, παρόμοιες πλατφόρμες μικρότερης δυναμικής τύπου storytlr ουσιαστικά δεν έχουν πλέον λόγο ύπαρξης!


Συνοψίζοντας, μπορούμε να επισημάνουμε πως οι αλλαγές είναι ήδη ορατές, οι αντιδράσεις είναι επίσης αρκετές και ποικίλες και η περίοδος προσαρμογής στο νέο Facebook έχει ξεκινήσει για όλους μας…. Παρ όλα αυτά προσωπικά πιστεύω πως οι αλλαγές αυτές είναι προς όφελος όλων μας και το Facebook μπαίνει πλέον σε μια νέα εποχή… Άλλωστε 1.360.000 Έλληνες το στηρίζουν… μέχρι πότε όμως θα φανεί στο άμεσο μέλλον….

(via & via photo via)


ps. Ευχαριστώ και πάλι τον Gritzala για την πρόταση του για το guest post στο "μεγαλύτερο φοιτητικό blog". Καλή συνέχεια! :)

Reblog this post [with Zemanta]

Έρευνα | Οι "Πρωταγωνιστές" είναι... η νέα γενιά του ίντερνετ.

Bloggers, hackers, κορίτσια του facebook, του myspace, νεαρές ιδιοφυίες, παίκτες παιχνιδιών στο Internet, όλοι τους από 15 έως 25 ετών, πρωταγωνιστούν στην εκπομπή με τον Σταύρο Θεοδωράκη στο MEGA. Ακόμη, η κάμερα των «Πρωταγωνιστών» μπαίνει στα γραφεία της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.
Ανάμεσά τους:
  • ο 16χρονος Στέφανος που εδώ και σχεδόν έναν χρόνο παραμένει κλεισμένος στο δωμάτιό του παίζοντας το αγαπημένο του WoW.
  • η Δήμητρα 22 ετών που έχει τους «περισσότερους φίλους» (4.000) στο facebook.
  • ο Σεντούο που βαρέθηκε τα παιγνίδια και ασχολείται πλέον μόνο με hacking ενώ μετέχει και στον δικτυακό «ελληνοτουρκικό πόλεμο».
  • o Αντώνης, 17 ετών, που διακρίθηκε σε παγκόσμιο διαγωνισμό της Microsoft, με μια μελέτη για τη μείωση της ενέργειας στα κτίρια.

Ακόμη, η κάμερα των «Πρωταγωνιστών» μπαίνει στα γραφεία της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Ο επικεφαλής Μανώλης Σφακιανάκης και η ομάδα του εξηγούν στον Σταύρο Θεοδωράκη με ποιους τρόπους η αστυνομία προστατεύει τους εφήβους που μεγαλώνουν με το ίντερνετ.


Διαφορετικός από τον σημερινό θα είναι ο κόσμος των σημερινών εφήβων σε μόλις δέκα χρόνια από σήμερα, σε ότι αφορά τις επιχειρηματικές και άλλες δραστηριότητες στη χώρα μας.

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από πρόσφατη έρευνα της Γενικής Γραμματεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος με αντικείμενο τη χρήση τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας από τα νοικοκυριά, για το έτος 2008, η οποία διενεργήθηκε σε δείγμα 5.045 ιδιωτικών νοικοκυριών σε ολόκληρη τη χώρα.
  • Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το ποσοστό των παιδιών ηλικίας 12 – 15 ετών που είχαν πρόσβαση στο διαδίκτυο κατά το πρώτο τρίμηνο του 2008 ανέρχεται στο 84,9% και το ποσοστό των παιδιών της ίδιας ηλικίας που έκαναν οποτεδήποτε χρήση του διαδικτύου στο 88,1%.
  • Στο ίδιο διάστημα, το ποσοστό των παιδιών που έκαναν τακτική χρήση (κάθε ημέρα ή τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα) ηλεκτρονικού υπολογιστή ανέρχεται στο 88,2% και το αντίστοιχο ποσοστό των παιδιών που χρησιμοποίησαν το διαδίκτυο ανέρχεται στο 71,7%.
  • Η πλειοψηφία των παιδιών που κατά το Α΄ τρίμηνο του 2008 χρησιμοποίησαν Η/Υ ή το διαδίκτυο έκανε χρήση τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, αλλά όχι κάθε ημέρα, σε ποσοστό 53,8% και 48,9% αντίστοιχα.
  • Από τα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτει ότι η πλειοψηφία των παιδιών που κατά το πρώτο τρίμηνο του 2008 χρησιμοποίησαν ηλεκτρονικό υπολογιστή ή το διαδίκτυο έκανε χρήση από το χώρο εκπαίδευσης και από την κατοικία.
  • Αν και πρόκειται για παιδιά μικρής ηλικίας, τα ποσοστά πρόσβασης από άλλους χώρους, δηλαδή internet cafe, δημόσιες βιβλιοθήκες, πολιτιστικούς - αθλητικούς ομίλους κλπ., είναι υψηλά και ανέρχονται στο 23,5% για χρήση Η/Υ και στο 28,3% για πρόσβαση στο διαδίκτυο.
  • Όσον αφορά στο φύλο των παιδιών που επισκέπτονται τα Internet cafe, το 68,3% είναι αγόρια και μόνο το 31,7% κορίτσια.


    • Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία της έρευνας που δείχνουν ότι το 29,3% των παιδιών χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για προηγμένες υπηρεσίες, δηλαδή, για επικοινωνία με την αποστολή γραπτών μηνυμάτων σε πραγματικό χρόνο.
    • Στην πλειοψηφία τους (48,7%) τα παιδιά χρησιμοποιούν για ψυχαγωγία το «κατέβασμα» ή την ακρόαση μουσικής. Ένα ποσοστό της τάξεως του 22% δηλώνει ότι παρακολουθεί ταινίες μέσω Internet, ενώ ένα 23,2% ακούει ραδιόφωνο ή παρακολουθεί τηλεόραση μέσω Διαδικτύου.
    Αν και σχετικά μικρό το ποσοστό αυτό, εν τούτοις είναι ενδεικτικό της τάσης που επικρατεί, δηλαδή οι υπηρεσίες περιεχομένου, όπως τηλεόραση και ραδιόφωνο να περάσουν σταδιακά στο Internet, δημιουργώντας νέες καταναλωτικές συνήθειες και νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες και συσχετισμούς.

    [Δυστυχώς χωρίς ήχο
    γιατί... "This video contains an audio track that has not been authorized by WMG. The audio has been disabled". Ας μην το σχολιάσω... και παρεκτραπώ...]


  • Σε ότι αφορά τη χρήση κινητού τηλεφώνου, το ποσοστό στα παιδιά ηλικίας 12-15 ετών ανέρχεται στο 86,5%, χωρίς να υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση μεταξύ των δύο φύλων (49,7% αγόρια και 50,3% κορίτσια). Αυτό σημαίνει ότι 9 στα 10 νεαρά παιδιά ηλικίας 12 – 15 ετών κάνουν χρήση κινητού τηλεφώνου.
  • Ειδικότερα, καθημερινή χρήση κινητού τηλεφώνου κάνει το 88,9% των παιδιών και από αυτά το 56,5% ομιλεί 1 - 5 λεπτά ημερησίως. Το κινητό τηλέφωνο, εκτός από κύριο μέσο επικοινωνίας, χρησιμοποιείται και για άλλες δραστηριότητες που σχετίζονται με την ψυχαγωγία, όπως η αποστολή ή το «φόρτωμα» φωτογραφιών ή video clips, η λήψη και η αναζήτηση πληροφοριών, το «διάβασμα» ηλεκτρονικών μηνυμάτων, το «κατέβασμα» ή η παρακολούθηση τηλεόρασης ή video κλπ.
  • Ως κυριότερη δραστηριότητα των παιδιών μέσω κινητού τηλεφώνου αναφέρθηκε η αποστολή φωτογραφιών ή video clips με ποσοστό 62,3%, ενώ με πολύ χαμηλότερα ποσοστά εμφανίζονται οι υπόλοιπες δραστηριότητες, όπως το «φόρτωμα» φωτογραφιών 8,5% και η αναζήτηση πληροφοριών από το διαδίκτυο 3,4%.

    Πηγή έρευνας


    Γνωρίζουν τα λιγότερα για το Διαδίκτυο, ανησυχούν περισσότερο από τους Ευρωπαίους, αλλά αντί να μάθουν να το χρησιμοποιούν προτιμούν να... κατασκοπεύουν τα παιδιά τους!

    Αγχώδεις και φοβικοί παρουσιάζονται οι Έλληνες γονείς σχετικά με τη χρήση του Διαδικτύου από τα παιδιά τους
    , ωστόσο τα μέτρα που λαμβάνουν για να τα προστατέψουν είναι ελλιπή, όπως προκύπτει από πανευρωπαϊκή έρευνα που παρουσιάστηκε από τον Ελληνικό Κόμβο Ασφαλούς Διαδικτύου «Saferinternet» με αφορμή την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου.

    Σύμφωνα με τα στοιχεία για τη χώρα μας, από την πανευρωπαϊκή έρευνα (Ευρωβαρόμετρο - «Ασφαλής χρήσης του Διαδικτύου από τα παιδιά στην Ε.Ε. - η άποψη των γονέων») προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι:
  • Πέντε στους 10 Έλληνες γονείς δεν έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ το Διαδίκτυο (τελευταία θέση στην Ε.Ε. των «27»). Το 35% των γονέων δεν θέτει κανένα περιορισμό στις διαδικτυακές δραστηριότητες των παιδιών τους.
  • Το 36% των Ελλήνων γονέων ελέγχει πάντα το ιστορικό πλοήγησης αφού τα παιδιά τελειώσουν το σερφάρισμα (πρώτη θέση στην Ε.Ε. «27») και ένα 29% πάντα τα ηλεκτρονικά μηνύματα και τις υπηρεσίες Instant Messaging (πρώτη θέση στην Ε.Ε. «27»). Τρεις στους 10 Έλληνες γονείς δεν κάθονται ποτέ μαζί με τα παιδιά τους όταν αυτά σερφάρουν.
  • Οι Έλληνες ανησυχούν πιο πολύ από όλους τους Ευρωπαίους για το ενδεχόμενο να αποκαλύψουν τα παιδιά τους τα προσωπικά τους δεδομένα στο Διαδίκτυο (52%). Οι Έλληνες γονείς είναι πρώτοι στην Ευρώπη αναφορικά με τον βαθμό ανησυχίας για το ενδεχόμενο απομόνωσης από την πολύωρη ενασχόληση με το Διαδίκτυο (66%).

    Βλέπουν τα παιδιά τους να χτυπούν τα πλήκτρα με ταχύτητα γρηγορότερη από την πιο ακριβοπληρωμένη γραμματέα και να μιλούν τη γλώσσα της τεχνολογίας καλύτερα από τα ελληνικά. Ήξεραν το χαρτί και το στιλό και ακούν καθημερινά για τα chat rooms, το facebook, το router και το wireless.Αποτέλεσμα; Αντιμετωπίζουν το δίκτυο σαν τον σύγχρονο μπαμπούλα και αντί να συμβουλέψουν τα παιδιά τους, τα παρακολουθούν αμήχανοι ή προβαίνουν σε απαγορεύσεις.
    • Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν, οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης μετρούν ήδη 41,7 εκατομμύρια τακτικούς χρήστες στην Ευρώπη, με μέση ημερήσια χρήση τις τρεις ώρες και ώς το 2012 υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσουν τα 107 εκατομμύρια.
    Διαβάστε περισσότερα αποτελέσματα της εν λόγω έρευνας εδώ.

    Βέβαια, από ότι φαίνεται υπάρχει ελπίδα... Ακούστε το παρακάτω απόσπασμα της Ελληνοφρένειας και θα καταλάβετε τι εννοώ...
  • Γάζα | 'Ένα διαφορετικό κάλεσμα για ειρήνη...

    Ένας πόλεμος γίνεται πάντα από δύο και τα θύματα προέρχονται και από τις δύο πλευρές. Στη Γάζα οι δύο αυτές πλευρές έχουν υποστεί τη φρίκη του πολέμου όσο κανείς άλλος όλα αυτά τα χρόνια που έχουν περάσει. Έχουμε διαβάσει πολλές αναλύσεις όλο αυτό το διάστημα για το σκοπό και τα γεωπολιτικά, οικονομικά, πολιτικά συμφέροντα που κρύβονται πίσω από τη μακροχρόνια αυτή διαμάχη.




    Μερικές φορές όμως αρκούν ορισμένα δευτερόλεπτα ενός βίντεο για να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε πως και οι δύο λαοί αναζητούν την ειρήνη και την ελευθερία. Ο καθένας για διαφορετικούς λόγους αλλά και οι δύο έχουν ένα κοινό: θέλουν να ζήσουν επιτέλους σε ένα ειρηνικό και ασφαλές περιβάλλον, θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι!




    Τελικά ο αγώνας των αδικημένων, δεν γίνεται μόνο με όπλα σιδερένια,
    εισαγόμενα από τις διάφορες μεγάλες δυνάμεις. Αυτή η μικρή κοπέλα,
    ονόματι Αθανασία, μάς θυμίζει, ότι εν αρχή είναι ο Λόγος
    (με τις
    διάφορες σημασίες του Λόγου). Ο Αγώνας της Αθανασίας λοιπόν έδωσε στο
    ποίημα, περισσότερη ποιητικότητα, ζωή και υπόσταση.
    Κάποια ποιήματα
    ξεπερνάνε τη φήμη των ποιητών τους, ιδού ένα παράδειγμα. Το ποίημα που ακούτε στο παραπάνω βίντεο κυκλοφορεί χωρίς υπογραφή ποιητή στο διαδίκτυο, το υπογράφει όμως μια φλογερή αγνή φωνή.


    Παλαιστίνιος

    Παλαιστίνιος, το όνομά μου Παλαιστίνιος

    Το χάραξα παντού

    Μ' εξέχουσα γραφή, υπερβαίνοντας όλους τους τίτλους

    Με κυνηγάνε τα γράμματά του... συμβιώνουμε, με τρέφουνε

    Διαδίδουν στην ψυχή μου την πυρά, σφύζουν στις φλέβες μου

    Τα σπήλαια στα βουνά του ποταμού με ξέρουνε, με γνωρίζουν

    Έβαλα την μεγάλη ενέργεια και είπα στο έθνος μου: «Γίνε»

    Ο Σαλαδίνος, στα έσχατα βάθη μου, μού φωνάζει

    Ο αραβισμός μου, στην εκδίκηση, στην απελευθέρωση με καλεί

    Οι σημαίες μου οι διπλωμένες στους λόφους της Χατίν

    Η φωνή του μουεζίνη του Αλ- Άκσα μας φωνάζει: «Βοηθήστε με»

    Χιλιάδες αιχμάλωτοι, χιλιάδες φυλακισμένοι

    Καλούνε το έθνος το μεγάλο, φωνάζουν στα εκατομμύρια

    Λένε: «ελάτε στα Ιεροσόλυμα, ελάτε στο προορισμό της πίστης.

    Ελάτε σε πόλεμο που συντρίβει την αδικία, και σκοτώνει τη Σιών.

    Υψώνει στον ουρανό του κόσμου τη σημαία της Παλαιστίνης»

    Και βροντά ο λόγος μου, πηγαίνει...

    Παλαιστίνιος... Παλαιστίνιος...Παλαιστίνιος...



    O πόλεμος στη Γάζα μπήκε πάλι στο προσκήνιο της παγκόσμιας επικαιρότητας, με εικόνες φρέσκου αίματος και πληροφορίες για τόνους βομβών. Υπάρχουν όμως και μερικοί πιτσιρικάδες ισραηλινοί, αγόρια και κορίτσια που δεν υπηρετούν στον ισραηλινό στρατό (στο Ισραήλ υπηρετούν και οι γυναίκες υποχρεωτικά), ακριβώς γιατί έχουν μια άλλη άποψη για το πώς πρέπει να ζήσουν με τους Παλαιστίνιους.

    πηγή

    Ζητούν από τους πολίτες όλου του κόσμου να υπογράψουν μια διαμαρτυρία προς το Ισραηλινό υπουργείο άμυνας (αυτό που τώρα βομβαρδίζει…..) για τη λευτεριά τους! Είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει ο καθένας σήμερα.

    Στο κράτος του Ισραήλ αντίθετα από ότι θα περίμενε κανείς, υπάρχει μία αρκετά παλιά παράδοση αρνητών στράτευσης, παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ βρίσκεται σε συνεχή πόλεμο, ο στρατός αποτελεί "τάμπουλα ράσα" ακόμη και για ανθρώπους που αντιδρούν στις πολιτικές των κυβερνήσεων και το κόστος της άρνησης για πολιτικούς λόγους είναι μεγάλο, καθώς ακολουθούν φυλακίσεις και γενικότερα αντιμετωπίζεσαι ως «μαύρο πρόβατο « από την κοινωνία. Επιπλέον ο ίδιος ο στρατός είναι μία σημαντική μορφή απασχόλησης και προώθησης καριέρας.

    Οι αρνητές στράτευσης άρχισαν να γίνονται μαζικό κίνημα, με τον πόλεμο του Λιβάνου την δεκαετία του ’80 και το ξέσπασμα της πρώτης ιντιφάντα στα τέλη της ίδιας δεκαετίας. Μετά το 2000 και την επιδείνωση της κατάστασης,
    • εμφανίστηκαν νέες ομάδες αρνητών στράτευσης, ενώ υπάρχουν και
    • κινήσεις στρατιωτών που καταγράφουν το τι γίνεται στα κατεχόμενα και τα εκθέτουν στην κοινή γνώμη.
    Οι αρνητές στράτευσης προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, παραδοσιακοί αντιμιλιταριστές αριστεροί, αναρχικοί, αλλά και κάποιοι που δηλώνουν «σιωνιστές», αντιδρώντας ωστόσο στη συνεχιζόμενη κατοχή παλαιστινιακών εδαφών και όσα συμβαίνουν εκεί από τον ισραηλινό στρατό.

    Το τελευταίο επεισόδιο αφορούσε την πρόσφατη φυλάκιση του Ούντι Νιρ, 18 ετών από την Χερτσελία, που στάλθηκε στις φυλακές στις 21 Αυγούστου επειδή αρνήθηκε να υπηρετήσει στον ισραηλινό στρατό. Ο Νιρ είναι ένας από την ομάδα αποφοίτων λυκείου που είχε υπογράψει πρόσφατα μία κοινή διακήρυξη άρνησης στράτευσης.
    • Η ομάδα, που αποκαλείται «Η Επιστολή των Αποφοίτων του 2008(Shministim Letter 2008)-Αρνούμαστε την Κατοχή», έχει σελίδα στο Facebook.com και θεωρούνται ήρωες συνείδησης στην ιστοσελίδα της New Profile. Διαβάστε περισσότερα για τη οργάνωση αρνητών στράτευσης New Profile εδώ
    Μπορείτε να πληροφορηθείτε για περισσότερες παρόμοιες ενέργειες εδώ

    πηγή

    Εργασία | Η επίδραση των νέων μέσων ( Social Media ) και της νέας γενιάς του διαδικτύου ( Web 2.0 ) στις Προεδρικές εκλογές της Αμερικής το 2008.

    Το Διαδίκτυο αποτελεί, πλέον, ένα ισχυρό μέσο πληροφόρησης για τους πολίτες. Μέσω των διαφόρων ενημερωτικών ιστοχώρων, αλλά και των social media, o καθένας από εμάς μπορεί ανά πάσα στιγμή να βρει μια πληθώρα πληροφοριών για ζητήματα που τον ενδιαφέρουν: να ενημερωθεί, να ψυχαγωγηθεί, να μάθει…

    Στις φετινές Αμερικάνικες εκλογές συναντούμε για πρώτη φόρα τη χρησιμοποίηση του Internet σε τέτοιο βαθμό όχι μόνο από τους ψηφοφόρους αλλά και από τους ίδιους του πολιτικούς. Η εφευρετικότητα των υποψηφίων (με εμφανές προβάδισμα του Obama) αναδεικνύει συνεχώς καινούριους τρόπους αξιοποίησης των Νέων Μέσων. Το διαδίκτυο αποτελεί πλέον ένα αληθινό «πολύ-μέσο» που φαίνεται να καταλαμβάνει το δικό του σημαντικό ρόλο στον τομέα της πολιτικής επικοινωνίας.

    Elections 2008, Final Report
    Reblog this post [with Zemanta]

    Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

     
    Powered by Blogger