Σκέψεις | Ζεις, ονειρεύεσαι ή απλώς προσαρμόζεσαι;

"There is always hope"

Νομίζω ότι δε πρέπει να υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος που να μην θεωρεί – ή έστω να μη θεωρούσε σε κάποια στιγμή της ζωής του- τον εαυτό του σπουδαίο. Μοναδικό. Ευφυή. Φτιαγμένο για μεγάλα πράγματα. Και κάποιοι είναι έτσι στ’αλήθεια. Οι υπόλοιποι, παρόλο που δεν ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία, συχνά ζούνε με τη πεποίθηση ότι αξίζουν πολλά περισσότερα από όσα τους έδωσε η ζωή, και μάλιστα είναι πεπεισμένοι ότι η μοίρα/τα κυκλώματα/η τύχη τους εμπόδισαν να απολαύσουν τα μεγαλεία που τους έπρεπαν. Και μετά είμαστε όλοι οι άλλοι.

Μικρό σε ρωτάγανε «τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;» και ένιωθες μια απέραντη ελευθερία μέσα σου. Μπορούσες να πεις τα πάντα, να διαλέξεις από μια τεράστια γκάμα: γιατρός, δικηγόρος, τραγουδιστής, ηθοποιός, φαροφύλακας (εντάξει, αυτό το τελευταίο μπορεί να ήταν μόνο δικό μου θέμα). Το μόνο που σε ανησυχούσε ήταν αν θα αντέχες τα αίματα οπότε μπορεί και να μη το’χες να γίνεις γιατρός. Αλλά τι πειράζει… Είχες άπειρες επιλογές…

Και μετά μεγαλώνεις. Και μαθαίνεις για τις πανελλήνιες. Και τις βάσεις που είναι πανύψηλες. Και μικραίνει η γκάμα των επιλογών σου, γιατί, κακά τα ψέματα, Ιατρική δε πιάνεις. Και διαβάζεις, και πηγαίνεις φροντιστήρια, και θυσιάζεις εξόδους και διασκέδαση για να πετύχεις. Μμμ, δε το φανταζόσουν ακριβώς έτσι. Και πετυχαίνεις στη σχολή που έχεις βάλει στο μάτι. Αλλά δεν είναι όπως σε είχαν αφήσει να πιστεύεις. Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στο κτίριο, η βιβλιοθήκη σας είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη, η γραμματεία υπολειτουργεί, η πρακτική άσκηση ανοργάνωτη και γενικά…κανείς δε φαίνεται να κατανοεί το ταλέντο σου στο αντικείμενο. Το πάθος και την αγάπη σου. Μήπως τελικά δεν είσαι και τόσο ξεχωριστός;

Παρόλα αυτά προσαρμόζεσαι. Και κάνεις εργασίες-υποδείγματα. Και παίρνεις άριστα σε μαθήματα που οι πιο πολλοί κόβονται. Και οι επόπτες σε προτείνουν προσωπικά στα πλαίσια πρακτικής. Και αναθαρρεύεις. Και βγαίνεις στην αγορά εργασίας. Όπου συναντάς το χάος. 

• Εκδοτικές εταιρίες ζητάνε απόφοιτους πανεπιστημίου με proficiency και ECDL για πλασιέ…χωρίς ασφάλιση και με μισθό 600 ευρώ, αν και εφόσον πουλάς ένα συγκεκριμένο αριθμό βιβλίων. 
• Γονείς ψάχνουν άνθρωπο να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα στο δυσλεκτικό παιδάκι τους, να το διαβάζει μέσα σε μια ώρα (!) και να μη ζητά περισσότερα από 7 ευρώ. 
• Εταιρίες ζητούν άτομα για τηλεφωνική υποστήριξη (προωθήσεις), για γραμματειακή υποστήριξη (προωθήσεις), για ενημέρωση πελατολογίου (προωθήσεις). 
• Ο ΑΣΕΠ ζητά προϋπηρεσία για να μπεις κάπου μόνιμος, αλλά έτσι κι αλλιώς δε μπορείς να αποκτήσεις πείρα αφού δε σε προσλαμβάνει κανείς- αφού είσαι άπειρος! Ένας φαύλος κύκλος δηλαδή. 
• Επίσης, ο ΑΣΕΠ ζητάει ανεργία για να μπεις κάπου ως συμβασιούχος ορισμένου χρόνου, αλλά πόσο καιρό να μείνεις άνεργος όταν έχεις ανάγκη να δουλέψεις? Οι επιλογές σου ελαχιστοποιούνται.

Και βρίσκεις δουλειά. Στο αντικείμενο σου. Προσγειώνεσαι βέβαια στη πραγματικότητα, γιατί ανακαλύπτεις ότι αλλιώς σας τα λέγανε στη σχολή και αλλιώς είναι τα πράγματα. Δε μπορείς να εφαρμόζεις πάντα τη θεωρία που έχεις στο μυαλό σου. Για την ακρίβεια, δε μπορείς να την εφαρμόσεις σχεδόν ποτέ σε κάποιες δουλειές. Κάνεις τις υποχωρήσεις σου εκεί που δε σε παίρνει, δίνεις τις μάχες σου εκεί που νιώθεις ότι πρέπει, βρίσκεις τα όρια σου και το χώρο σου. Δε θα μείνεις άλλωστε για πάντα εκεί…

Και ετοιμάζεσαι να ανασάνεις ξανά …γιατί νιώθεις ότι από τη στιγμή που μπήκες σε τροχιά πανελληνίων, κρατάς την ανάσα σου και πας…δίνεις μάχες, θυσιάζεις πράγματα, με απώτερο σκοπό να βρεις μια δουλειά που να αγαπάς, ενώ εν τω μεταξύ η ζωή σου μοιάζει να είναι μια τεράστια παρένθεση, μοιάζει να μπήκε στο πάγο. Γιατί φυσικά δεν είναι ζωή όταν κάνεις ιδιαίτερα με 7 ευρώ την ώρα και πηγαίνεις σε συνεντεύξεις όλη μέρα και μετράς τα ψιλά σου για να δεις αν φτάνουν να πιεις καφέ.

"Got dreams?"

Ώσπου σκάει μια οικονομική κρίση. Μαζικές απολύσεις, καθυστερήσεις και μειώσεις μισθών, πάγωμα προσλήψεων. Βρίσκεσαι ξαφνικά απλήρωτος, δεμένος χειροπόδαρα ώστε να μη μπορείς να βγάλεις κιχ, να μη τολμάς να παραιτηθείς καθώς δουλειές δεν υπάρχουν, με ένα μέλλον πιο αβέβαιο από ποτέ. Βρίσκεσαι πάλι να έχεις τη ζωή σου στο πάγο γιατί χωρίς λεφτά ποιος μπορεί να ζήσει; Δεν είσαι πια φοιτητής να σου αρκούν λίγα ευρώ για τα έξοδα σου. Και το χειρότερο; Αρχίζεις πάλι να μετράς τα ψιλά σου για να πάς για καφέ.

Τελικά, αντί να κάνουμε βήματα μπροστά, κάνουμε βήματα πίσω; Ως πότε ένας νέος άνθρωπος πρέπει να παλεύει και να πολεμάει για το αυτονόητο; Μια κανονική δουλειά δηλαδή. Δε μπορώ παρά να αναρωτηθώ: πως φτάσαμε ως εδώ;

• Πως μας μετατρέψατε από εκείνα τα μικρά παιδιά γεμάτα φαντασία σε κακομοίρηδες ενηλίκους που εξευτελίζονται για 600 ευρώ; Σε ποιο σημείο κάναμε λάθος, σε ποιο σημείο έπρεπε να είχαμε πει stop; 
• Από πότε το να κυνηγάς τα όνειρα σου έγινε γραφικό και ανόητο (έχετε προσέξει πως αντιδρούν όλοι αν πεις ότι θες να γίνεις ηθοποιός, για παράδειγμα;) και από πότε αρχίσαμε από πιτσιρίκια να έχουμε ως κριτήριο για το «τι θα γίνουμε όταν μεγαλώσουμε» το "πόση απορροφητικότητα έχει» το εν λόγω επάγγελμα";

Είμαστε μια γενιά πεζών ανθρώπων που δεν έχουν μάθει να κυνηγούν τα πραγματικά τους όνειρα, γιατί ντρέπονται και φοβούνται τόσο πολύ γι’αυτά, που τους έγινε βίωμα να τα καταπιέζουν και να τα απαρνούνται.

Guest post by Ntina 

Το παραπάνω άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση του άρθρου "Ζωή στον Πάγο" από το blog "Dark and Twisty".

Read more »

Μεταπτυχιακό| Άλλο ένα πτυχίο χωρίς αντίκρισμα...για 75.000 φοιτητές!

Για μεταπτυχιακές σπουδές στην Οικονομία, τη Διοίκηση Επιχειρήσεων, τις νέες τεχνολογίες οι αιτήσεις είναι εικοσαπλάσιες από τις προσφερόμενες θέσεις!

Τον αριθμό ρεκόρ των 74.301 έφτασαν οι εγγεγραμμένοι σε κάποιο από τα 400 και πλέον προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών που λειτουργούν στα ελληνικά πανεπιστήμια. Σε αυτούς προστίθενται οι περίπου 20.000 Έλληνες που σπουδάζουν σε χώρες του εξωτερικού, ιδίως στην Αγγλία.

Παράλληλα, το νέο ακαδημαϊκό έτος 2008-09, σύμφωνα με εκτιμήσεις πανεπιστημιακών παραγόντων, ο αριθμός των πτυχιούχων που αναμένεται να καταθέσουν αίτηση για τη διεκδίκηση των νέων θέσεων στα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών θα ξεπεράσει τις 70.000, καθώς είναι πλέον συνηθισμένο για τις 25 ή 30 θέσεις ενός μεταπτυχιακού προγράμματος να κατατίθενται έως και δεκαπλάσιες αιτήσεις.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα.

Η υποβάθμιση των πανεπιστημίων και η απαξίωση της πλειονότητας των πτυχίων από την αγορά εργασίας στρέφει όλο και περισσότερους πτυχιούχους στη «λύση» των μεταπτυχιακών σπουδών.

Σε αυτό το πλαίσιο, η απογείωση των μεταπτυχιακών προγραμμάτων πριμοδοτείται από την προσπάθεια των πτυχιούχων να αυξήσουν το αντίκρυσμα των τίτλων τους στην αγορά εργασίας, κοντολογίς για καλύτερο πλασάρισμα στην αγορά εργασίας, καθώς το εφόδιο του μεταπτυχιακού τίτλου έρχεται να ξαναμοιράσει την τράπουλα στον χώρο της επαγγελματικής απόδοσης των τίτλων.

Σοβαρά ζητήματα που συνδέονται άμεσα με τις μεταπτυχιακές σπουδές:

• "Πληθωρισμός" μεταπτυχιακών προγραμμάτων
  

Αλήθεια, ποιες ανάγκες καλύπτει αυτή η αλόγιστη λειτουργία μεταπτυχιακών προγραμμάτων επί παντός επιστητού; Είναι θλιβερή η διαπίστωση ότι πολλά από τα μεταπτυχιακά προγράμματα προσφέρουν μαθήματα, τα οποία όχι μόνο υπάρχουν στο κανονικό πρόγραμμα σπουδών, αλλά μερικές φορές για να γίνουν μεταπτυχιακά «ελαφραίνουν» και το επιστημονικό τους υπόβαθρο, ενώ σε πολλές περιπτώσεις επιλέγεται η εύκολη αλλά αντιεπιστημονική λύση της ατελούς συρραφής ρηχών γνώσεων, ευρέως και αδιαβάθμητου φάσματος!

• Το κόστος

Γιατί τα δίδακτρα που τα περισσότερα από αυτά τα προγράμματα έχουν θεσπίσει προδιαγράφουν με σαφήνεια τον ρητά ιδιωτικό χαρακτήρα που μέλλει να αποκτήσουν οι σπουδές που θα ακολουθούν τον πρώτο κύκλο ως δεύτερος, μεταπτυχιακός κύκλος σπουδών, όπως προβλέπει η «διαδικασία της Μπολώνιας». Πιστοποιείται και από αυτή την πλευρά ότι η απεμπλοκή της Πολιτείας από τη χρηματοδότηση των πανεπιστημίων και η συνακόλουθη ρητή υποβάθμιση των πτυχίων βρίσκονται, όντως, επί θύρας.

• Στον αέρα η χρηματοδότηση μεταπτυχιακών σπουδών

Σήμερα είναι εμφανής μια τάση αποποίησης της ευθύνης του κράτους για την εξασφάλιση της δημόσιας χρηματοδότησης των μεταπτυχιακών σπουδών και μια προσπάθεια λειτουργίας των μεταπτυχιακών με τη λογική της ανταποδοτικότητας. Αυτό φαίνεται καθαρά τόσο από το γεγονός ότι σήμερα σ΄ ένα μεγάλο μέρος των μεταπτυχιακών προγραμμάτων έχουν επιβληθεί δίδακτρα όσο και από τις δημόσιες συζητήσεις (ΥΠΕΠΘ, Σύνοδος Πρυτάνεων, Πανεπιστήμια) και από τους προσανατολισμούς και τη φιλοσοφία του νέου νομοθετικού πλαισίου για τις μεταπτυχιακές σπουδές όπου δεν εξασφαλίζεται σε καμιά περίπτωση ότι τα μεταπτυχιακά προγράμματα θα είναι δημόσια και δωρεάν.

Αντίθετα προβλέπεται ότι για να εγκριθεί η πρόταση λειτουργίας ενός μεταπτυχιακού πρέπει να αποδεικνύεται η «οικονομική βιωσιμότητά» του και στον προϋπολογισμό του να υποδεικνύονται «οι προβλεπόμενες πηγές εσόδων», δηλαδή ανατίθεται στα Πανεπιστήμια να βρουν «πηγές εσόδων» και να καθορίσουν «το ύψος της χρηματοδότησης από την κάθε πηγή».

Φυσικά, δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κάποιος ότι εκτός του ΥΠΕΠΘ, οι υπόλοιπες «πηγές εσόδων» είναι συγκεκριμένες:

• τα δίδακτρα και τα έσοδα «ενοικίασης» των υποδομών και
  
• του έργου των μεταπτυχιακών φοιτητών σε κάποια επιχείρηση.

Δύο Πανεπιστήμια
Έτσι καθιερώνονται δύο Πανεπιστήμια. Ένα Προπτυχιακό και ένα Πανεπιστήμιο...
μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Μάλιστα η προσπάθεια γενίκευσης των μεταπτυχιακών, ώστε να δημιουργηθεί δεύτερος κύκλος σπουδών, δεν άφησε ανέγγιχτες ούτε τις σχολές πενταετούς φοίτησης (Γεωπονικές, Πολυτεχνεία) που περιλαμβάνουν ειδίκευση μέσα στο πτυχίο τους. Οι σχολές αυτές εδώ και χρόνια έχουν ως αίτημα την αναγνώριση των πτυχίων τους ως αντίστοιχων του master, ταυτόχρονα όμως δημιούργησαν και ξεχωριστά master, εκτός του πτυχίου, ακυρώνοντας έτσι το χρόνιο αίτημά τους.

πηγή

Read more »

Αγορά Εργασίας | Περιζήτητα επαγγέλματα

Πρόσφατη μελέτη αποκαλύπτει πως οι θέσεις απασχόλησης που σχετίζονται με την τεχνολογία αποτελούν "ασφαλή" στοιχήματα στο τωρινό οικονομικό περιβάλλον. Δύσκολοι καιροί για όσους αναζητούν εργασία.

Το ποσοστό ανεργίας στις ΗΠΑ αυξήθηκε τον Ιούλιο στο 5,7% από 5,5% τον Ιούνιο, επίπεδο που αποτελεί υψηλό τετραετίας. Το μέλλον φαντάζει ιδιαίτερα αβέβαιο στον κλάδο των κατασκευών κατοικιών και στις αυτοκινητοβιομηχανίες, ακόμα και για τους ανειδίκευτους εργάτες.

Ωστόσο, υπάρχουν και οι "φωτεινές" εξαιρέσεις στην κρίση στην αγορά εργασίας, τις οποίες συνήθως συναντούμε στον κλάδο της τεχνολογίας, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Jobfox.

• Οι θέσεις στον τεχνολογικό τομέα βρίσκονται μέσα την κατάταξη της Jobfox με τα 20 κορυφαία επαγγέλματα που ανθίστανται με επιτυχία στην ύφεση.
• Στα πλέον περιζήτητα επαγγέλματα συγκαταλέγονται οι προγραμματιστές (Νο.2 της λίστας), διαχειριστές συστήματος –όσοι διαχειρίζονται ολοένα και περισσότερο σύνθετα εταιρικά δίκτυα- (Νο.6), εγγυητές ποιότητας –που δημιουργούν αυτοματοποιημένες διαδικασίες πιστοποίησης ποιότητας- (No. 12) και διοικητικά στελέχη σε θέματα τεχνολογίας, όπως ο γενικός διευθυντής τεχνολογίας, (No. 16).

πηγή

Read more »