Σκέψεις | Είμαι Έλληνας ή Παλαιστίνιος; ...

Παραθέτω μια συνομιλία με τον Ιταλό Vittorio Arrigoni, που δεν έχει εγκαταλείψει τη Γάζα την οποία διάβασα στο sibilla σήμερα και σκιαγραφεί με τρομακτικό τρόπο τη χαοτική και απάνθρωπη κατάσταση που επικρατεί στη Λωρίδα της Γάζας τις τελευταίες ημέρες... Τα σχόλια δικά σας...

- Βίκ, η κατάσταση;
- Ένα μεγάλο, τεράστιο σφαγείο. Δεν το συλλαμβάνει ο νους του ανθρώπου.

- Τώρα είσαι στο νοσοκομείο;
- Ναι. Χθες οι ισραηλινοί μας ανάγκασαν να εγκαταλείψουμε ένα νοσοκομείο και μεταφέραμε όσους επέζησαν σε ένα άλλο.

- Πως σας ανάγκασαν;
- Περικύκλωσαν το νοσοκομείο, αν και ήταν υπό την προστασία του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, πυροβολούσαν όποιον πλησίαζε και άρχισαν να πολυβολούν κατευθείαν στα παράθυρα, τις πόρτες, το κτίριο… Πανικός…
- Τα ΜΜΕ δεν λένε τίποτα;

Κοίταξε, οι δημοσιογράφοι είναι εκτός Γάζας και όλοι οι ευρωπαίοι είναι εκτός Γάζας, δεν κάνουν άλλο από το να ανακοινώνουν τα κείμενα που τους δίνει η Μοσάντ.

Ξέρεις τον Pagliara;
- Τον Claudio Pagliara;
- Ναι, αυτός ο δήθεν ανταποκριτής της RAI, βρίσκεται στο Τελ Αβίδ και δεν κάνει άλλο από το να διαβάζει τις ανακοινώσεις που ετοιμάζει η Μοσάντ για τους ανταποκριτές.

- Μήπως είσαι σκληρός μαζί τους…
- Μα τι λες; Πριν λίγο έφεραν στο νοσοκομείο μια οικογένεια που ξεκληρίστηκε. Ξέρεις τι είναι να βλέπεις ανοιγμένο το κεφάλι ενός μικρού παιδιού;

- Τα ΜΜΕ λένε ότι κυνηγούν τους τρομοκράτες της Χαμάς.
- Γελοίοι υπηρέτες της Μοσάντ είναι. Ποιους τρομοκράτες; Ποια όπλα;

Ξέρεις ότι δεν μας αφήνουν να περισυλλέξουμε νεκρούς και τραυματίες; Αυτό δεν το έκαναν να ναζιστικά στρατεύματα του Χίτλερ. Είναι κτήνη!

- Η κατάσταση στην πόλη της Γάζας;
- Πείνα! Δεν υπάρχει τίποτα να φάμε, ούτε ένα κομμάτι ψωμί για τα παιδιά. Τα πτώματα αναδύουν τη νεκρική μπόχα παντού. Οι τραυματίες πεθαίνουν γιατί δεν υπάρχει, εκτός από τους αγωνιστές γιατρούς, ούτε μία ασπιρίνη.

Πρόκειται για ένα έγκλημα εκ προμελέτης και το έγκλημα αυτό θα βαραίνει για πάντα την Ευρώπη!

- Σκέφτεσαι να φύγεις;
- Είμαι Παλαιστίνιος και θα μείνω ΕΔΩ! Μόνο νεκρό θα με πάνε στην Ιταλία τα κτήνη!

Τι να προσθέσουμε... ελπίζουμε και αύριο να είναι εκεί ο Βίκ, να μιλήσουμε μαζί του και να γίνει ο εφιάλτης όλων των Ευρωπαίων πολιτικών... Παράλληλα, η υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ Τζίπι Λίβνι, δήλωσε:

«Δεν υπάρχει ανθρωπιστική κρίση στη Λωρίδα και άρα δεν υπάρχει ανάγκη για ανθρωπιστική εκεχειρία».

«Το Ισραήλ παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια που καλύπτει μεγάλο εύρος στη Λωρίδα... και μάλιστα την αυξάνει από μέρα σε μέρα»

προσθέτει η Λίβνι.

Μερικές φορές όταν διαβάζεις μια είδηση, ένα γεγονός, μια μαρτυρία η συναισθηματική σου φόρτιση είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορείς να γράψεις αντικειμενικά τις σκέψεις σου σχετικά με αυτό που μόλις διάβασες... Επειδή δεν θέλω να μετατρέψω το άρθρο αυτό σε μονόλογο... αφήνω εσάς να συμπεράνετε πως νοιώθω μετά από την ανάγνωση της παραπάνω μαρτυυρίας αλλά κυρίως της δήλωσης που ακολουθεί...

Δυστυχώς, δεν πρόλαβα να τελειώσω το κείμενο και διαβάζω για το νέο περιστατικό στα Εξάρχεια από την άλλη πλευρά αυτή τη φορά... Το μόνο που έχω να πω είναι πως ελπίζω ο συνομίλικος μου αστυνομικός θα μπορέσει να βγει νικητής από την μάχη αυτή γιατί είναι άδικο να έχουμε στραμμένη τη προσοχή μας μόνο στη Γάζα όταν στη χώρα μας η κατάσταση έχει ψεφύγει εκτός ελέγχου χωρίς να βλέπουμεε κανένα φως ελπίδας στον ορίζοντα...

Άλλωστε όπως πολύ εύστοχα γράφει η Magica, η διαφορά μεταξύ του 16 και του 21 είναι 5 μόλις χρόνια... Χαρακτηριστικά σημειώνει πως:

Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρεί μια ανθρώπινη ζωή. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να τρομοκρατεί και να εκτελεί άλλους ανθρώπους με την ηλίθια δικαιολογία της “αντίδρασης”. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη την ύπαρξη καμιάς τρομοκρατικής οργάνωσης, είτε νόμιμης είτε παράνομης. Το νόμισμα έχει πάντοτε δύο πλευρές, δεν μπορούμε να κοιτάμε μόνο τη πλευρά που μας συμφαίρει σε κάθε περίσταση.

image via Devianart-Latuff2

Read more »

Γάζα | 'Ένα διαφορετικό κάλεσμα για ειρήνη...

Ένας πόλεμος γίνεται πάντα από δύο και τα θύματα προέρχονται και από τις δύο πλευρές. Στη Γάζα οι δύο αυτές πλευρές έχουν υποστεί τη φρίκη του πολέμου όσο κανείς άλλος όλα αυτά τα χρόνια που έχουν περάσει. Έχουμε διαβάσει πολλές αναλύσεις όλο αυτό το διάστημα για το σκοπό και τα γεωπολιτικά, οικονομικά, πολιτικά συμφέροντα που κρύβονται πίσω από τη μακροχρόνια αυτή διαμάχη.

Μερικές φορές όμως αρκούν ορισμένα δευτερόλεπτα ενός βίντεο για να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε πως και οι δύο λαοί αναζητούν την ειρήνη και την ελευθερία. Ο καθένας για διαφορετικούς λόγους αλλά και οι δύο έχουν ένα κοινό: θέλουν να ζήσουν επιτέλους σε ένα ειρηνικό και ασφαλές περιβάλλον, θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι!

Τελικά ο αγώνας των αδικημένων, δεν γίνεται μόνο με όπλα σιδερένια,
εισαγόμενα από τις διάφορες μεγάλες δυνάμεις. Αυτή η μικρή κοπέλα,
ονόματι Αθανασία, μάς θυμίζει, ότι εν αρχή είναι ο Λόγος (με τις
διάφορες σημασίες του Λόγου). Ο Αγώνας της Αθανασίας λοιπόν έδωσε στο
ποίημα, περισσότερη ποιητικότητα, ζωή και υπόσταση. Κάποια ποιήματα
ξεπερνάνε τη φήμη των ποιητών τους, ιδού ένα παράδειγμα. Το ποίημα που ακούτε στο παραπάνω βίντεο κυκλοφορεί χωρίς υπογραφή ποιητή στο διαδίκτυο, το υπογράφει όμως μια φλογερή αγνή φωνή.

Παλαιστίνιος

Παλαιστίνιος, το όνομά μου Παλαιστίνιος

Το χάραξα παντού

Μ' εξέχουσα γραφή, υπερβαίνοντας όλους τους τίτλους

Με κυνηγάνε τα γράμματά του... συμβιώνουμε, με τρέφουνε

Διαδίδουν στην ψυχή μου την πυρά, σφύζουν στις φλέβες μου

Τα σπήλαια στα βουνά του ποταμού με ξέρουνε, με γνωρίζουν

Έβαλα την μεγάλη ενέργεια και είπα στο έθνος μου: «Γίνε»

Ο Σαλαδίνος, στα έσχατα βάθη μου, μού φωνάζει

Ο αραβισμός μου, στην εκδίκηση, στην απελευθέρωση με καλεί

Οι σημαίες μου οι διπλωμένες στους λόφους της Χατίν

Η φωνή του μουεζίνη του Αλ- Άκσα μας φωνάζει: «Βοηθήστε με»

Χιλιάδες αιχμάλωτοι, χιλιάδες φυλακισμένοι

Καλούνε το έθνος το μεγάλο, φωνάζουν στα εκατομμύρια

Λένε: «ελάτε στα Ιεροσόλυμα, ελάτε στο προορισμό της πίστης.

Ελάτε σε πόλεμο που συντρίβει την αδικία, και σκοτώνει τη Σιών.

Υψώνει στον ουρανό του κόσμου τη σημαία της Παλαιστίνης»

Και βροντά ο λόγος μου, πηγαίνει...

Παλαιστίνιος... Παλαιστίνιος...Παλαιστίνιος...

• Το μετέφρασε η Roni Bou Saba και το διάβασα εδώ

O πόλεμος στη Γάζα μπήκε πάλι στο προσκήνιο της παγκόσμιας επικαιρότητας, με εικόνες φρέσκου αίματος και πληροφορίες για τόνους βομβών. Υπάρχουν όμως και μερικοί πιτσιρικάδες ισραηλινοί, αγόρια και κορίτσια που δεν υπηρετούν στον ισραηλινό στρατό (στο Ισραήλ υπηρετούν και οι γυναίκες υποχρεωτικά), ακριβώς γιατί έχουν μια άλλη άποψη για το πώς πρέπει να ζήσουν με τους Παλαιστίνιους.

πηγή

Ζητούν από τους πολίτες όλου του κόσμου να υπογράψουν μια διαμαρτυρία προς το Ισραηλινό υπουργείο άμυνας (αυτό που τώρα βομβαρδίζει…..) για τη λευτεριά τους! Είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει ο καθένας σήμερα.

• Για περισσότερες πληροφορίες και αν θέλετε να βοηθήσετε, υπογράψετε εδώ

Στο κράτος του Ισραήλ αντίθετα από ότι θα περίμενε κανείς, υπάρχει μία αρκετά παλιά παράδοση αρνητών στράτευσης, παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ βρίσκεται σε συνεχή πόλεμο, ο στρατός αποτελεί "τάμπουλα ράσα" ακόμη και για ανθρώπους που αντιδρούν στις πολιτικές των κυβερνήσεων και το κόστος της άρνησης για πολιτικούς λόγους είναι μεγάλο, καθώς ακολουθούν φυλακίσεις και γενικότερα αντιμετωπίζεσαι ως «μαύρο πρόβατο « από την κοινωνία. Επιπλέον ο ίδιος ο στρατός είναι μία σημαντική μορφή απασχόλησης και προώθησης καριέρας.

Οι αρνητές στράτευσης άρχισαν να γίνονται μαζικό κίνημα, με τον πόλεμο του Λιβάνου την δεκαετία του ’80 και το ξέσπασμα της πρώτης ιντιφάντα στα τέλη της ίδιας δεκαετίας. Μετά το 2000 και την επιδείνωση της κατάστασης,

• εμφανίστηκαν νέες ομάδες αρνητών στράτευσης, ενώ υπάρχουν και
  
• κινήσεις στρατιωτών που καταγράφουν το τι γίνεται στα κατεχόμενα και τα εκθέτουν στην κοινή γνώμη.

Οι αρνητές στράτευσης προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, παραδοσιακοί αντιμιλιταριστές αριστεροί, αναρχικοί, αλλά και κάποιοι που δηλώνουν «σιωνιστές», αντιδρώντας ωστόσο στη συνεχιζόμενη κατοχή παλαιστινιακών εδαφών και όσα συμβαίνουν εκεί από τον ισραηλινό στρατό.

Το τελευταίο επεισόδιο αφορούσε την πρόσφατη φυλάκιση του Ούντι Νιρ, 18 ετών από την Χερτσελία, που στάλθηκε στις φυλακές στις 21 Αυγούστου επειδή αρνήθηκε να υπηρετήσει στον ισραηλινό στρατό. Ο Νιρ είναι ένας από την ομάδα αποφοίτων λυκείου που είχε υπογράψει πρόσφατα μία κοινή διακήρυξη άρνησης στράτευσης.

• Η ομάδα, που αποκαλείται «Η Επιστολή των Αποφοίτων του 2008(Shministim Letter 2008)-Αρνούμαστε την Κατοχή», έχει σελίδα στο Facebook.com και θεωρούνται ήρωες συνείδησης στην ιστοσελίδα της New Profile. Διαβάστε περισσότερα για τη οργάνωση αρνητών στράτευσης New Profile εδώ
  

Μπορείτε να πληροφορηθείτε για περισσότερες παρόμοιες ενέργειες εδώ

πηγή

Read more »

Σκέψεις | Το διαδίκτυο, η "κοινωνική απομόνωση" και το blogging...

Ο κόσμος μας χωρίζεται σε δύο κατηγορίες ανθρώπων: τους χρήστες του διαδικτύου και των νέων τεχνολογιών και αυτών που θεωρούν τους υπολογιστές "μηχανήματα του διαβόλου". Αν υπήρχε μόνο αυτός ο διαχωρισμός όλα θα ήταν αρμονικά και ήσυχα καθώς οι μεν δεν θα επηρέαζαν τους δε λόγω του ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει κοινός κώδικας επικοινωνίας.

Στη σημερινή, όμως, εποχή έχει δημιουργηθεί και μια τρίτη κατηγορία ανθρώπων. Στη κατηγορία αυτή τοποθετώ όλους τους χρήστες του διαδικτύου που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο περιστασιακά και μόνο όταν καταστεί άμεση ανάγκη, η οποία είναι μια καθόλα -κατά τα άλλα- σεβαστή επιλογή. Οι χρήστες αυτοί χρησιμοποιούν το διαδίκτυο συνήθως για να εκτελέσουν βασικές διαδικασίες όπως συγγραφή ενός κειμένου, μιας εργασίας κλπ. Οι χρήστες αυτοί, όταν είναι σε νεαρή κυρίως ηλικία, χρησιμοποιούν το διαδίκτυο ως μέσο αυτοπροβολής μέσω του Hi5, Facebook και των άλλων trendy online κοινοτήτων, χωρίς να μπαίνουν στο κόπο να αναζητήσουν τα βαθύτερα οφέλη που θα μπορούσε να τους προσφέρει η ενασχόλησή τους με τα "κοινωνικά δίκτυα" (social networks) και τη νέα γενιά του διαδικτύου (web 2.0), την οποία "γνώρισαν" μέσα από τα αφιερώματα και τα "ρεπορτάζ" του κ. Ευαγγελάτου...

Μερικοί λοιπόν από τους παραπάνω χρήστες του διαδικτύου, ενδιαφέρθηκαν σήμερα για εμένα και εξέφρασαν το προβληματισμό τους για την υπερβολική μου ενασχόληση με το Facebook και με τα blogs γενικότερα. Ένας φίλος μου λοιπόν μου μετέφερε μια συζήτηση που είχε με ένα κοινό μας φίλο ο οποίος του εξέφρασε το προβληματισμό του σχετικά το γεγονός ότι είμαι online σχεδόν όλη την ημέρα στο Facebook και ότι αλλάζω πολύ συχνά το status μου και κάνω πολλά comments στους φίλους μου στο Facebook! Μέσα από τη συζήτηση που ακολούθησε κατάλαβα πως μερικοί γνωστοί μου (φίλοι για άλλους...) με θεωρούν κολλημένο και εξαρτημένο τόσο από το Facebook όσο και γενικότερα από τους υπολογιστές γενικότερα...

Η παραπάνω συζήτηση με έκανε να σκεφτώ πολλά. Κυρίως ήθελα να ξεκαθαρίσω, εγώ ο ίδιος, πως αισθάνομαι για αυτή τη διαπίστωση και αν θεωρώ ότι είναι σωστή ή τουλάχιστον να αναζητήσω τους λόγους για τους οποίους φτάσαμε στη παραπάνω συζήτηση...

Ναι, το παραδέχομαι πως το τελευταίο διάστημα, μετά το καλοκαίρι χρησιμοποιώ σε καθημερινή βάση το Facebook και τα social media γενικότερα... Στην αρχή ομολογώ πως η ενασχόληση μου με τα social media και με το blogging ειδικότερα αποτελούσε μια σανίδα σωτηρίας μου από τη μοναξιά και την απομόνωση στην οποία συνειδητά είχα ωθήσει τον εαυτό μου να υιοθετήσει. Βλέπετε τα πολλά, συσσωρευμένα και απανωτά προβλήματα υγείας της οικογένειάς μου και οι ευθύνες που ανέλαβα ξαφνικά και χωρίς δυνατότητα επιλογής ήταν τόσο πολλά που κάποιες στιγμές ένοιωθα να με πνίγουν και να με βυθίζουν όλο και πιο πολύ προς το πατο....

Τότε έπρεπε να βρω μια διέξοδο για να μπορέσω αν όχι να αντιμετωπίσω, να ανταπεξέλθω τουλάχιστον στις δυσκολίες και να φανώ χρήσιμος σε όσους με χρειαζόταν... Δεν ξέρω αν τα κατάφερα και σε τι βαθμό αλλά το μονο που ξέρω είναι ότι η ενασχόλησή μου με το Alma Libre, κυρίως, και αργότερα με το Facebook με έσωσαν από άλλου είδους επιλογές ξεσπάσματος και εκτόνωσης των προβλήμάτων και των δυσκολιών που προέκυψαν, όπως για παράδειγμα το ποτό ή ακόμη και τα ναρκωτικά και μη μου πείτε πως επειδή είμαι "καλο και ύσηχο παιδί" δεν θα μπορούσα να βρώ εκεί τη διέξοδο που αναζητούσα... καθώς γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά πως τα ιο εύκολα θύματα είναι οι ευαίσθητοι χαρακτήρες όπως ολοι λένε ότι είμαι και εγώ.

Από το καλοκαίρι λοιπόν, όταν δεν ήταν κανείς δίπλα μου για να με βοηθήσει στα δύσκολα και όλοι περιορίζονταν στο τυπικό "Τι κάνεις, πως είσαι... υπομονή και κουράγιο..." εγώ βρήκα την ευκαιρία να γνωρίσω αξιόλογα άτομα μέσα από το "αψυχο" Facebook και να δικτυωθώ με ανθρώπους που έχουμε κοινά ενδιαφέροντα και μοιραζόμαστε τις ίδιες σκέψεις και προβληματισμούς τόσο σε κοινωνικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Οι νέοι μου λοιπόν αυτοί "φίλοι" διάβασαν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου όλο αυτό το χρονικό διάστημα και συνεχίζουν να τις διαβάζουν ακόμη και σήμερα... Τους ευχαριστώ όλους καθώς κάθε εβδομάδα παρατηρώ πως τα άρθρα του blog τα διαβάζουν όλο και περισσότεροι αναγνώστες. Αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίσω και μου δείχνει πως η προσπάθεια μου δεν πάει χαμένη...

Το κυριότερο όμως στην ενασχόλησή μου με το blogging είναι ότι μέσα από το blog μου δόθηκε η ευκαιρία και η δυνατότητα να ξεχαστώ από τα προβλήματα που με ταλαιπωρούσαν και τατόχρονα να ανοίξω τους πνευματικούς μου ορίζοντες.

Όλα όσα έχω μάθει το τελευταίο εξάμηνο από την ενασχόλησή μου τόσο με τη συγγραφή των άρθρων μου όσο και από την ανάγνωση άρθρων άλλων bloggers δεν θα είχα την ευκαιρία να τα διδαχθώ στο περιορισμένο και πλήρως προκαθορισμένο κύκλο σπουδών του πανεπιστημίου μου.

Ας προχωρήσουμε όμως στο λόγο για τον οποίο γράφω αυτό εδώ το άρθρο. Πολλοί μπορεί να έχουν σχηματίσει την άποψη πως ένας φανατικός χρήστης του διαδικτύου και των νέων μέσων, συμπεριλαμβανομένου και του Facebook (μέσα σε μια πλειάδα άλλων εφαρμογών που μπορείτε αν θέλετε να βρείτε στο Friendfeed μου) πρέπει απαραιτήτως να φέρει τη ταμπέλα του "κολλημένου, απόμακρου technomaniac ψώνιου" που είναι τόσο βυθισμένος στο λαβύρινθο του διαδικτύου που πρέπει να τον πάμε σε ψυχολόγο για να τον βοηθήσουμε να βγεί από το τούνελ στο οποίο έχει μπει...

Ε, λοιπόν σας διαβεβαιώ πως δεν αισθάνομαι καθόλου κολλημένος καθώς χρησιμοποιώ το διαδίκτυο και τα νέα μέσα ως εργαλείο εκμάθησης, εκπαίδευσης και πολλές φορές ψυχαγωγίας.

Με λίγα λόγια θεωρώ πως ΕΓΩ χρησιμοποιώ το διαδίκτυο και όχι εκείνο εμένα!

Δυστυχώς, αν ξεκινήσω μια ανάλυση με τα οφέλη που αποκόμισα και συνεχίζω να αποκομίζω μέρα με την ημέρα από την ενασχόλησή μου με τα blogs, το Facebook, το Twitter, το Friendfeed, το Scribd, το Flickr, το google reader μου θα χαρακτηριστώ και πάλι technomaniac και απόμακρος... Θα χαρακτηριστώ όμως έτσι από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν καν τι σημαίνουν οι παραπάνω λέξεις και τι σκοπό εξυπηρετούν...

Οπότε, ναι, αισθάνομαι από μια άποψη ψώνιο με τον εαυτό μου γιατί εγώ βρήκα την ευκαιρία να ασχοληθώ με τις παραπάνω εφαρμογές λίγο παραπάνω από τον κ. Ευαγγελάτο και τους ρεπόρτερς του ώστε να έχω σχηματίσει μια πιο σφαιρική εικόνα για τη χρησιμότητα και τις δυνατότητες που μπορούν να προσφέρουν και καλώ και όλους εσάς που διαβάζετε αυτό το κείμενο να επιχειρήσετε κάποια στιγμή να ανακαλύψετε τι σημαίνει να γράφεις και να διαβάζεις απόψεις συνανθρώπων σου στα blogs και να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου στο Facebook και το Twitter.
Πολλές φορές δεν το κρύβω πως θεωρώ τον εαυτό μου προνομιούχο που έχω αποκτήσει πλέον εξοικείωση με το διαδίκτυο και τις εφαρμογές του ώστε να κάνω τη ζωή μου πιο ευχάριστη και δημιουργικη. Γιατί θεωρώ πως ετούτο εδώ το blog είναι μια μορφή προσωπικής δημιουργίας!

Το blog δεν είναι ένας άψυχος χώρος γεμάτος με πολύχρωμα pixels καθώς κάθε pixel έχει ένα νόημα και κρύβει μια προσωπική σκέψη, προβληματισμό, διαπίστωση, πρόταση... πείτε το όπως θέλετε!

Εν κατακλείδι, δεν αποδέχομαι τους παραπάνω χαρακτηρισμούς για τους λόγους που ανέλυσα παραπάνω... Σας ευχαριστώ που διαβάσατε το τεράστιο αυτό κείμενο... Πιστέψτε με δεν είχα την πρόθεση να σας κουράσω. Καλό σας βράδυ.

Read more »

Σκέψεις | Περι μοναξιάς...

Το φαινόμενο μοναξιά εισβάλει ραγδαία στην ζωή του σύγχρονου ανθρώπου.
Ποιες οι αιτίες, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από την τεχνολογία και την εξέλιξη.
Βαδίζουμε ανάμεσα στο πλήθος και νιώθουμε μόνοι.

• Έχετε νιώσει ποτέ μόνοι ανάμεσα σε πλήθος ανθρώπων;
• Έχετε νιώσει ποτέ ότι άτομα σημαντικά στην ζωή σας είναι δίπλα σας μόνο όταν εκείνοι το έχουν ανάγκη;
• Έχετε νιώσει ποτέ ότι η δική σας μοναξιά έχει μικρότερη αξία από τη δική τους;
• Μοναξιά κατ΄ επιλογή ή επειδή δεν γίνεται αλλιώς;
• Μοναξιά, σύμπτωμα ή η ίδια η ασθένεια;

Κοιτάζουμε γύρω μας και το μόνο που βλέπουμε είναι κινήσεις ανθρώπων διπλά μας... Μα τόσο μακριά μας.

Κοιτάξτε δίπλα σας ... μπορεί κάποιος να θέλει να ακούσει μία καλημέρα ... μπορεί να έχετε ανάγκη και εσείς...

• Η μοναξιά ενός ανθρώπου δεν μετριέται σε ώρες μετριέται σε ανθρώπους και σε καλημέρες που ακούς κάθε μέρα.
  
• Η συμπόνια και η ανθρωπιά δεν μετριέται σε ανταπόδωση μετριέται σε σκέψεις που κάνεις για τους γύρω σου. Είτε αυτοί είναι συγγενείς είτε είναι ξένοι.

Αλλά μήπως συμβαίνει κάτι άλλο; Μήπως η μοναξιά είναι διαφορετική;

Μοναξιά είναι η απουσία προσώπων ή η έλλειψη του νιώθω;
Μήπως είναι ο πόνος ή το χάσιμο των δρόμων;
Βάθος, Επιφάνεια, Συναίσθημα, Αδιαφορία...
Ποια είναι άραγε η διαφορά τους;
Μήπως είναι τα είδωλα ενός καθρέφτη που σε κοιτούν αντίθετα απ' ότι εσύ;
Γι αυτό σπάσε τον καθρέφτη και κοίτα τον εαυτό σου κατάματα...


Διάβασα εδώ, εδώ και εδώ

Read more »

Σκέψεις | Μην κοιμάσαι, Είναι επικίνδυνο... Μην ξυπνάς, θα μετανιώσεις...

Στο όνομα του κέρδους των πολεμικών βιομηχανιών,των πρώτων υλών, του γεωπολιτικού ελέγχου, της εκμετάλλευσης των λαών, Αμήν

Τ. Λειβαδίτης - Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.

Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες.

Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν' αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις. Θ' απαρνηθείς την λάμπα σου και το ψωμί σου
θ' απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.

Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις και ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν' ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς εν' άστρο, να ονειρεύεσαι είναι όμορφο σκυμμένος
πάνω απ΄ το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
να την ακούς να λέει τα όνειρα της για το μέλλον.

Μα εσύ πρέπει να τ' αποχαιρετήσεις όλ' αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ' άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό γράμμα στη μάνα σου
θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ' αρχικά του ονόματός σου και μια λέξη:
Ειρήνη, σα να 'γραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ' ολάκερο το μέλλον.

Να μπορείς, απάνω απ' την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν' ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων
που τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

[οι στίχοι από εδώ ]

Πεινάμε και οι δύο για ένα χαμόγελο
και μια μπουκιά ήσυχο ύπνο

Αύριο λες...
και μέσα σ'αυτή τη μικρή αναβολή
παραμονεύει ολόκληρο το πελώριο
Ποτέ...

Η σιωπή κάνει το κόσμο πιο μεγάλο
η θλίψη πιο δίκαιο...

Γι αυτό σου λέω...
Μην κοιμάσαι
Είναι επικίνδυνο
Μην ξυπνάς...
θα μετανιώσεις...

Read more »

Σκέψεις | Η λωρίδα του αίματος και όλοι εμείς...

Against all odds, there are still blog posts coming out of Gaza, and bloggers are vividly describing the fear they are filled with in the face of ongoing Israeli attacks.

• Original Post at GlobalVoices

Exiled says he is no hero:

على قيد الحياة ولكني لست بخير
وقد اكون في اي لحظة على قيد الموت لاكون بخير
فالاموات وحدهم آمنون في غزة

تركت شقتي وذهبت انا وزوجتي الى بيت العائلة،ليس بحثا عن مكانا آمناً من القصف
احب ان اكون بجانب امي في هذه الاحوال

لست بطلا،كابن اخي الصغير ارتعش من الصوت المعدني المتفجر في الهواء القريب
ولكني اكبت رعشتي خجلا،فلست بطلا

I am still alive, but not OK.
And at any moment I may be within sight of death, and will be OK.
Only the dead are safe in Gaza.
I left my flat and my wife and I went to the family home, but not searching for a safe place from the bombing.
I want to be next to my mother in such circumstances.
I am not a hero; like my young nephew I am trembling from the explosive metal sound in the air nearby.
But I hold back my trembling in embarrassment; I am not a hero.

Για αυτά τα παιδιά και τους γονείς τους, μπορεί και πάλι να προσευχηθώ.

Να ανάψω ένα κερί.Δεν ξέρω αν ένα εκατομμύριο κεριά θα φωτίζανε τόσο δυνατά, έτσι ώστε να θορυβηθούν αυτοί που μπορούν να σταματήσουν αυτή την νέα χυδαιότητα.

[τάδε έφη Philos]

Πιστεύω όμως ότι ένα ακόμη ποστ και από εμένα με το παραπάνω σκετσάκι που προσφέρει προς αναδημοσίευση ο Λιβανέζος Mazen Kerbaj θα μπορούσε να δείξει ότι ο κόσμος δεν κοιμάται εντελώς και να ταρακουνήσει σημαντικά όλους μας για να μην χρειαστεί να δούμε άλλη μια σφαγή να εκτυλίσσεται ζωντανά μπροστά στα μάτια μας και εμείς το μόνο που να κάνουμε είναι να σκεφτόμαστε πότε θα ξεκινήσουν οι εκπτώσεις για να ξοδέψουμε στα πολυκαταστήματα που πριν από μερικές μόνο ημέρες καίγαμε, τα χρήματα που μαζέψαμε κατά τη διάρκεια των γιορτινών (κατ όνομα) αυτών ημερών...

Άλλωστε όπως επισημαίνει και η Svetlana Gladkova στο Profy.com η τεχνολογία δεν αξίζει τίποτα αν δεν βοηθά στο να προλαμβάνονται οι πόλεμοι... Χαρακτηριστικά αναφέρει:

"So at least I know one New Year’s resolution for myself now: try to think every day about how happy you are that your beloved ones are safe and with you and stop focusing on the fact that you’ve been using your notebook for more than a year now and constantly feeling the need to switch to a newer model for a multitude of strained reasons. Sorry about the rant but I simply had to say this here: technology is supposed to serve good purposes or it is worth nothing..."

Καλή σας νύχτα...

Read more »

Εργασία | Η επίδραση των νέων μέσων ( Social Media ) και της νέας γενιάς του διαδικτύου ( Web 2.0 ) στις Προεδρικές εκλογές της Αμερικής το 2008.

Το Διαδίκτυο αποτελεί, πλέον, ένα ισχυρό μέσο πληροφόρησης για τους πολίτες. Μέσω των διαφόρων ενημερωτικών ιστοχώρων, αλλά και των social media, o καθένας από εμάς μπορεί ανά πάσα στιγμή να βρει μια πληθώρα πληροφοριών για ζητήματα που τον ενδιαφέρουν: να ενημερωθεί, να ψυχαγωγηθεί, να μάθει…

Στις φετινές Αμερικάνικες εκλογές συναντούμε για πρώτη φόρα τη χρησιμοποίηση του Internet σε τέτοιο βαθμό όχι μόνο από τους ψηφοφόρους αλλά και από τους ίδιους του πολιτικούς. Η εφευρετικότητα των υποψηφίων (με εμφανές προβάδισμα του Obama) αναδεικνύει συνεχώς καινούριους τρόπους αξιοποίησης των Νέων Μέσων. Το διαδίκτυο αποτελεί πλέον ένα αληθινό «πολύ-μέσο» που φαίνεται να καταλαμβάνει το δικό του σημαντικό ρόλο στον τομέα της πολιτικής επικοινωνίας.

Elections 2008, Final Report

Publish at Scribd or explore others: Technology 2008 2007

Read more »

Εργασία | Case Analysis of eshop Play247.gr

Εργασία 1: Ανάλυση περίπτωσης ηλεκτρονικής επιχείρησης λιανικής Play247.gr

Περίληψη: Στα πλαίσια της εργασίας θα πρέπει να επιλέξετε ένα ηλεκτρονικό κατάστημα λιανικής και να πλοηγηθείτε σε βάθος με σκοπό να προσδιορίσετε το επιχειρησιακό μοντέλο, τα μοντέλα εσόδων της επιχείρησης, τις υπηρεσίες και τα στοιχεία του ιστοχώρου σε σχέση με την αγοραστική διαδικασία των πελατών της.

Κάθε εργασία είναι καλό να ακολουθεί την ακόλουθη δομή:

1. Παρουσίαση «επιχείρησης» / ηλεκτρονικού καταστήματος
2. Επιχειρηματικό Μοντέλο
3. Καθορισμός & Περιγραφή Αγοράς-Στόχου
4. Παρουσίαση Ιστοχώρου σε σχέση με
• Υπηρεσίες πριν από την πώληση (παρουσίαση, αναζήτηση, σύγκριση προϊόντων)
• Αγοραστική διαδικασία (καλάθι αγορών, μέθοδοι πληρωμής, φόρμα προσωπικών στοιχείων)
• Υπηρεσίες μετά την πώληση (επιστροφή προϊόντων, παρακολούθηση παραγγελίας, ακύρωση & αλλαγή παραγγελίας)
• Μέθοδοι επικοινωνίας
5. Παρουσίαση πρακτικών προώθησης ιστοσελίδας / προϊόντων
6. Συμπεράσματα

Προαιρετική Εργασία 1 - Play247.gr

Publish at Scribd or explore others: Literature Tutorial online guitar

Read more »