Είναι από τις βραδιές που αισθάνεσαι ένα βάρος στο στήθος και ξέρεις πολύ καλά από που προέρχεται... Πριν από λίγο ανακοινώθηκαν νέα μέτρα... Μέτρα που ήρθαν να συμπληρώσουν τα προηγούμενα μέτρα τα οποία ανακοινώθηκαν μια εβδομάδα πριν... Κοιμάσαι και ξυπνάς και το μόνο που ακούς είναι για τη πιθανότητα επιβολής νέων μέτρων...
Πρέπει να συγκεντρωθούν εκατομμύρια ευρώ για να συνεχίσουμε να είμαστε σε θέση να αποπληρώνουμε τα δάνεια και τους τόκους... Μόνο αυτά... Καμιά δόση δεν φτάνει στην πραγματική οικονομία. Τα χρήματα δεν φτάνουν καν στην Ελλάδα. Πηγαίνουν κατευθείαν στους δανειστές.
Χρωστάμε χρήματα που δεν μπορώ να φανταστώ πόσα είναι στο σύνολο τους σαν μέγεθος και αξία. Είμαστε μια χώρα κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη και χρωστάμε σε όλους. Εδώ και χρόνια...
"Ευχαριστούμε Ελλάδα" ακούγαμε στους Ολυμπιακούς το 2004. Εφτά χρόνια μετά όλα τα ολυμπιακά ακίνητα έχουν αφεθεί στη μοίρα τους και αφήνονται να καταστρέφονται καθημερινά... Ποιος φταίει για αυτό; Κανείς...
Ποιος φταίει για τη σημερινή κατάσταση της οικονομίας μας; Όλοι μας. Τα έχουμε ξαναπεί. Φταίμε όλοι γιατί τόσα χρόνια ζούσαμε με δανεικά και νομίζαμε πως είμαστε πλούσιοι. Έτσι μάθαμε. Έτσι μας έμαθαν. Επιδοτήσεις, δάνεια, παροχές, μια θέση στο δημόσιο, εφάπαξ εκατομμυρίων, μίζες... Ναι όλα αυτά τα χρήματα τα φάγαμε αλλά δεν τα φάγαμε όλοι... Ένα μπάχαλο στο δημόσιο. Ακόμη και σήμερα δεν ξέρουμε πόσοι είναι οι οργανισμοί που πρέπει να κλείσουν ενώ στους περισσότερους δεν ξέρουμε καν ποιος είναι ο λόγος ύπαρξης τους. Μάλλον ξέρουμε αλλά δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε... Δεν φταίμε για όλα όμως... Δεν δημιουργήσαμε εμείς ο αυτό το χρέος! Φταίει η νοοτροπία μας. Δικαιοσύνη δεν υπάρχει... αξίες δεν υπάρχουν... Ελπίδα υπάρχει;...
"... Η ζωή σου, να το ξέρεις, είναι επικηρυγμένη
να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο
κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει... Ζούμε σ' ένα κόσμο μαγικό
Υποχθόνια δουλεύει με μοναδικό σκοπό
να σε μπάσει στο παιχνίδι, τη ζωή σου πως θα φτιάξει
να σου τάξει, να σου τάξει την ψυχή σου να ρημάξει..."
Ποιο είναι το αύριο; Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τι μας ξημερώνει αύριο. Η κυβέρνηση κρύβεται. Ανακοινώνει πλέον νέα μέτρα στο χαρτί. Δεν έχουν το θάρρος να βγουν μπροστά στη κάμερα να μιλήσουν. Μπορεί και να μην τους νοιάζει πλέον ούτε αυτό...
Υπάρχει εναλλακτική επιλογή; Δεν νομίζω. Ακόμη και εκλογές να γίνουν ποιο είναι το νόημα; Δεν υπάρχει πλάνο, δεν υπάρχει προοπτική. Χρωστάμε, μας δανείζουν, μας εκβιάζουν. Υπακούμε. Απλό το σενάριο. Σαν τον ναρκομανή που παρακαλά για τη δόση του... Μέχρι να πεθάνει από υπερβολική δόση... Καλό βράδυ σε όλους.
Η είδηση σίγουρα έχει φτάσει ήδη στα αυτιά σας... Πολλά θα γραφτούν για την αποχώρηση του Steve Jobs από τη θέση του CEO της Apple. Η ανακοίνωση της αποχώρησης έγινε γνωστή λίγο μετά τη μια τα ξημερώματα (ώρα Ελλάδος) και έγινε αμέσως το κυρίαρχο θέμα συζήτησης στο διαδίκτυο... Δεν μπορώ να φανταστώ τον όγκο πληροφορίας και σχολίων που θα παραχθούν τις επόμενες ώρες και ημέρες για την απόφαση αυτή του Steve Jobs.
Ήδη από τη πρώτη στιγμή, το μυαλό όλων μας πήγε στα σοβαρά προβλήματα υγείαςτα οποία αντιμετωπίζει το "μυαλό" της Apple εδώ και χρόνια. Πολλοί, ακόμη, επισήμαναν την αναμενόμενη ημερομηνία κυκλοφορίας της αυτοβιογραφίας του τον Νοέμβριο και ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την απόφαση του να αποσυρθεί τη τρέχουσα χρονική περίοδο.
Σήμερα είναι αδιαμφισβήτητα ένα τέλος εποχής για την Apple! Ο CEO ο οποίος την ανέδειξε σε παγκόσμιο κολοσσό αφήνει τη θέση του στον μέχρι πρότινος COO της εταιρείας. Ο Steve Jobs δεν είναι, όμως, ένας ακόμη συνηθισμένος "καπετάνιος" μιας αυτοκρατορίας. Είναι ο άνθρωπος ο οποίος μετέδωσε μια μοναδική από κάθε άποψη φιλοσοφία και στρατηγική marketing στη παγκόσμια αγορά και δημιούργησε μια εταιρεία μύθο. Μια εταιρεία η οποία με τη πολιτική της και τα προϊόντα της έχει δημιουργήσει φανατικούς υποστηρικτές αλλά και εχθρούς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Apple έχει πλέον περισσότερα χρήματα στα ταμεία της κι από την ίδια την Αμερικανική κυβέρνηση.
Η Apple συνεχίζει πλέον με νέο πρόσωπο στο τιμόνι της, τον Tim Cook, αλλά ποιο είναι αλήθεια το μέλλον της; Πολλοί θα πουν ότι μια εταιρεία του μεγέθους της Apple δεν έχει να φοβηθεί τίποτε από την αλλαγή ενός προσώπου στη διοίκηση της. Ο Steve Jobs δεν είναι απλά ένα πρόσωπο. Είναι η ζωντανή ιστορία της Apple! Είναι ο άνθρωπος που βλέπαμε όλοι σε κάθε παρουσίαση ενός νέου προϊόντος της εταιρείας, από τα iPods εώς τα MacBooks και το iOS. Όλα περνούσαν από το χέρι του. Τουλάχιστον σε επίπεδο marketing και παρουσίασης - προώθησης προϊόντων στην αγορά. Τώρα τα πράγματα αλλάζουν...
Άραγε πως θα είναι η παρουσίαση του iPhone 5 το Σεπτέμβριο (ή οπότε βγει) χωρίς τον Steve Jobs στη σκηνή; Δεν είναι κάτι παροδικό. Η απουσία του θα είναι μόνιμη πλέον και πρέπει να το συνηθίσουν οι απανταχού apple lovers ή haters. Ο Steve jobs είπε το οριστικό του iQuit...
Λέξεις που γίνονται φράσεις και φράσεις που προκαλούν συναισθήματα και εικόνες... Αυτό καταφέρνουν να μας προκαλούν μερικά tweets... Προσπάθησα, λοιπόν, να συγκεντρώσω παρακάτω μερικά tweets τα οποία ξεχώρισα τους τελευταίους μήνες στο timeline μου... Αγάπη, έρωτας... Όνειρα, ελπίδες... Στιγμές... Δύναμη, θάρρος, μνήμες... Ζωή σαν ποίηση... Λογική, συναίσθημα, ευτυχία... Όλα αφηρημένες λέξεις αλλά γεμάτες νόημα...Αναζητήστε το ανάμεσα στις λέξεις και στους 140 χαρακτήρες των tweets παρακάτω... Καλή ανάγνωση!
Αγάπη, έρωτας...
Αν έχεις την ευλογία να αγαπάς, να το λες. Με λέξεις, με τη στάση του σώματος, με το βλέμμα, με τις σιωπές σου... αλλά, να το λες. [via @provato]
Να ξέρεις… Την πιο ισχυρή μορφή έλξης θα τη νιώσεις όταν πάψεις να βλέπεις με τα μάτια… [via @Dreamart]
"Όταν λέμε ομορφιά εννοούμε την ομορφιά της συνεύρεσης και όχι την εξωτερική ομορφιά." Ρίντιγκερ Σάχε [via @MarysQuotes]
Δεν υπάρχει περίπτωση να σου πω πως σε αγαπάω εάν δεν το νιώθω...οπότε αν στο πω, μη με κάνεις να το μετανιώσω! [via @MaryVer]
Την αγάπη την δίνεις. Την αγάπη την δέχεσαι. Ο συγχρονισμός είναι το θέμα. [via @hartonis]
Το βλέμμα του Χορν στην κοντού όταν της τραγουδά'ας είν' καλά το γινάτι σου', πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία ως ο ορισμός της λέξης πόθος. [via @koinian]
Αγαπάμε το άγνωστο... Ερωτευόμαστε το περαστικό... και πληγώνουμε το σίγουρο... [via @Mhtsian]
Αυτή η καταραμένη συνήθεια να επενδύεις στην ψυχή των άλλων ερήμην τους... [via @EleniKuriazi]
Εμείς οι άνθρωποι χαραμίζουμε τόσο εύκολα ο ένας τον άλλον που είναι να απορείς... [via @vatraxokoritso]
Γενικά όλοι εδώ λιώνουμε από αγάπη κι όλοι είμαστε μόνοι μας.πως γίνεται αυτό δεν έχω καταλάβει [via @valiAilav]
Γι' αυτά τα "σ´αγαπώ" ζωγραφισμένα στα ελληνικά με μαρκαδόρο σε αγγλικές στάσεις λεωφορείων ζούμε. [via @water_elemental]
Όνειρα, ελπίδες...
Κάποιων τα μαξιλάρια είναι γεμισμένα με άγρια σύννεφα. [via @to_portatif]
Όλοι μας έχουμε τις Χρονο Μηχανές μας Κάποιες μας πάνε πίσω ,τις λέμε αναμνήσεις Κάποιες μας πάνε Μπροστά ,Τις λέμε Όνειρα.... [via @EleniKuriazi]
Τα μεγάλα ταξίδια και οι μεγάλες διαδρομές συμβαίνουν καμιά φορά μέσα σε λίγα τετραγωνικά μέτρα. [via @altanifouk]
"Του ανθρώπου του αρέσει η κατρακύλα, αλλά μερικές φορές κάνει κάτι απογειώσεις..." [via @andriotakis]
Κάτι διάφανες ψυχές σε αυτήν εδώ την πόλη ...κάτι ονειροπόλοι! [via @nnlem]
Τίποτε μεγάλο δεν κατακτήθηκε χωρίς ενθουσιασμό..Ο τρόπος της ζωής είναι καταπληκτικός...Απαιτεί να αφεθείς...!!.. [via @linafoun]
Ζωγράφισε μου τ' αστέρια και κύκλωσε μου εκείνο που θα ζήσουμε εμεις.. [via @athanaki]
Δεν μου το βγάζεις απ' το μυαλό ότι διαβάζουμε για να μην σκεφτόμαστε. [via @JODYL3]
Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να ζεις τα όνειρα των άλλων... [via @KingConstantin]
Η φαντασία είναι το καλύτερο καράβι. Ταξιδεύει παντού, δεν υπολογίζει ανέμους, δεν χρειάζεται να ξέρεις προς τα που είναι ο βορράς. [via @anapospastos]
Στιγμές...
Ένα φιλί ,ένα χαμόγελο,μια ευγενική ματιά,μια εγκάρδια φιλοφρόνηση,τα αναρίθμητα απειροελάχιστα των ευχάριστων σκέψεων... [via @linafoun]
Αυτό που σταματάω τη μουσική για ν'ακούσω τον ακορντεονά που περνάει μου προσφέρει την καθημερινή δόση ρομαντισμού. [via @efou]
Η σκέψη σου αγκαλιάζει μία μορφή.. Πλάθεις στην σκέψη σου το σώμα της/του και ονειρεύεσαι .. Φεύγεις .. [via @NanCcyP]
Λατρεμένη στιγμή της ήμερες: επιστρέφω σπίτι και τα παιδιά μου τυλίγονται γύρω μου σαν ανθισμένες βουκαμβίλιες. [via @DevaAleema]
Καταλαβαίνεις πως ακόμα ζεις, όταν υπάρχουν τραγούδια που μπορούν να σε κάνουν να δακρύσεις. [via @constantinos88]
Είδα στο δρόμο μια τυφλή κοπέλα να περπατά με το μπαστούνι της χαμογελώντας, και εμείς -αρτιμελείς όντες- τρέχουμε σκυθρωποί... [via @PoshFashion_]
Να πηγαίνεις για καφέ με την 3χρονη ανιψιά σου,να σου ζητάει σοκολάτα κ να σε αγκαλιάζει με χαρά κ χαμόγελο αληθινό. Αυτό είναι ωραίο πρωινό. [via @Kostas_Trif]
Καθημερινές στιγμές ευτυχίας: στην ουρά του ΑΒ φορτωμένη ψώνια, κουρασμένη με το μικρό μου γιό να λέει "Είσαι η ομορφότερη μαμά του κόσμου" [via @DevaAleema]
Στην Ερμού είναι ένας τύπος που παίζει κιθάρα. Ένα ζευγάρι περαστικών αρχίζει να χορεύει βαλς στη μελωδία του. Κι εγώ χαμογελάω. [via @DevaAleema]
Δύναμη, θάρρος, μνήμες...
Όσες κι αν χτίζουν φυλακές, κι αν ο κλοιός στενεύει... ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει... [via @nnlem]
Μοναξιά είναι οι όρθιες φιγούρες στα παράθυρα των νοσοκομείων στις 3:44 [via @to_portatif]
Κάποιες φορές οι άνθρωποι κλαίνε ...Όχι γιατί είναι αδύναμοι...
Αλλά επειδή είχαν παραμείνει δυνατοί για πολύ καιρό. [via @Electric__Girl]
Οι άνθρωποι θα έπρεπε να σηκώνουν συχνότερα τα χέρια ψηλά. γιατί στην πραγματικότητα δεν ελέγχουμε τίποτα. κι αυτο είναι τόσο μα τόσο οκέυ. [via @BubbleGumTrade]
"Κι αν ρωτήσει κάποιος τι απέγινα, εξιστόρησε του τη ζωή μου σε όλο της το μεγαλείο,και τελείωσε την με ένα απλό και σεμνό *πέθανε*." [via @afroOba]
Το μόνο που μένει από τον άνθρωπο είναι τα έργα του, τα γραπτά του και οι μνήμες που έχουν από αυτόν οι άλλοι. [via @v_emman]
«Αν ρίχναμε όλοι τα προβλήματά μας σε μια στοίβα και βλέπαμε τα προβλήματα των άλλων, θα αρπάζαμε να πάρουμε πίσω τα δικά μας.» Regina Brett [via @Nekuia]
Μια μαντινάδα που έμαθα απόψε και με άγγιξε: "Ο αετός πετά ψηλά, μόνο για ένα πράμα: να μην τον δουν τ' άλλα πουλιά, όταν ξεσπά στο κλάμα..." [via @ted_lelekas]
Πανσέληνος του Ιούλη... Ναυαγοί κάτω από το φως του φεγγαριού, με συντροφιά το χάδι της καλοκαιρινής αύρας μας... [via @ChaniaNikos]
Ζωή είναι ποίηση...
Αν είχε θάρρος να φανεί ο λόγος τώρα δεν θα 'τανε φωτιά στο αίμα... [via @ToniaGou]
"Σε κάθε βήμα πόρτες κλειδωμένες, ζωές κρυμμένες σε γκρίζα φυλακή κ μία λέξη διαρκώς να μας θυμίζει: διαφορετικοί!" [via @kgiarikani]
"Έφυγε κι όλας η στιγμή οριστικά. Και γίναν όλα διαφορετικά.Κι εγώ κι εσύ...κι εγώ κι εσύ...γίναμε κιόλας μουσική..." (M.Χατζιδακις) [via @ToniaGou]
"Μ' αρέσει εκείνος που η ψυχή του είναι πιο βαθιά από την πληγή του." [via @Vickyplt]
"Κι αν όλα τα χαμόγελα της γης τα μάζευες στο πρόσωπό σου,τι θα γινόταν τότε;Θαρρώ πως θα δάκρυζες,μικρή και ανέγγιχτη ύπαρξη εσύ..." [via @tasos_hardcore]
"...γεννούσε τη φαντασία, όπως κάποιοι άλλοι γεννούν τη λαγνεία." [via @Sideral_G]
Αν η ανάσα είχε λέξεις, θα ήταν τα Ερωτικά του Ρίτσου. [via @loukritia_sin]
Φύτευε άνθη στις ρωγμές της πίκρας σου...Ύστερα ,βρες ένα μικρούλι ξέφωτο και κάθισε να απολαύσεις το άρωμα τους... [via @linafoun]
Πολλές φορές το οξύ της ειρωνείας είναι πιο διαβρωτικό απ' το οξύ της ύβρεως. ~ Α. Ράπτη-Τρύφωνα
"Μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την Άνοιξη να 'ρθει." (Pablo Neruda) [via @NenaKaz]
Λογική, συναίσθημα, ευτυχία...
Η λογική δεν αποτελεί περιεχόμενο ζωής - είναι μέθοδος. Δεν είναι σκοπός - είναι μέσον. Δεν ευθύνεται - κατευθύνεται. [via @thanasis888]
Η συνείδηση μοιάζει με συντριβάνι που παιχνιδίζει στον ήλιο και ξαναβυθίζεται στην μεγάλη υπόγεια δεξαμενή υποσυνείδητου απ'όπου πηγάζει. [via @carnetremula]
Η λογική είναι τόσο ισχυρή όσο ο εγωισμός, αλλά ο καλύτερος τρόπος να αντιληφθείς, πραγματικά, τον κόσμο γύρω σου είναι το συναίσθημα. [via @Dreamart]
Η στιγμή της προσωπικής επιτυχίας, είναι πολύ μικρή για να ζεις μόνο γι' αυτήν. [via @KingConstantin]
Όταν το πρόσωπο σου χαμογελάει αληθινά, σημαίνει πως το μυαλό σου έχει ηρεμήσει. [via @misskaratza]
Ποτέ μη νιώθεις οτι η ζωή σου πήγε χαμένη..ποτέ δεν θα μάθεις τις ζωές που άγγιξες,τις πόρτες που άνοιξες,την επιβεβαίωση που έδωσες. [via @linafoun]
Αφηρημένες λέξεις...
Είσαι εσύ που καταλύοντας το "εγώ" του έρωτα κλειδώνεις στο ελάχιστο και στο πολύ σου εμένα....[via @EleniKuriazi]
"Αλλά καμιά φορά η φωνή μιας γυναίκας καθώς βραδιάζει μοιάζει με το αντίο μιας ηλικίας που τέλειωσε" (Λειβαδίτης) [via @ornithopanida]
#chorraface η παύλα είναι μέτρο, ανάσα λόγου,παύση για σκέψη, στιγμή ορίου, πέρασμα στο άρρητο, το άδηλο, στίγμα στην έρημο του Πραγματικού. [via @mao_tse_tung]
#chorraface τι να ναι τα ζώδια, σημάδια χρόνου, τατουάζ στα χέρια ενός χώρου που μετριέται σε ανάσες ωροσκόπων που συγχωνεύονται. Περπατάω. [via @mao_tse_tung]
Κάλπαζαν για ώρες μέχρι που το άστρο του δειλινού άρχισε να γίνεται ξεκάθαρο...ο αέρας έγινε βαρύς και μουντός.Η υγρασία τρυπούσε τα σωθικά [via @CeR_X]
''Εκείνος που ξέρει τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις, μιλάει χωρίς λόγια. '' Κομφούκιος [via @Nekuia]
Συνοψίζοντας...
Τα tweets έρχονται να αναγνωρίσουν το περιεχόμενο της ομιλίας του πραγματικού...
Όλα τα ένστικτα υπάρχουν, αρκεί να βρουν το ασανσέρ για το συνειδητό. Κλείσε τα μάτια κι άφησε ελεύθερη τη σκέψη κι αν η καρδιά σου μ' αγαπά κοντά μου θα την πέψει. Nα αγαπάς, να νοιάζεσαι, να μοιράζεσαι, να μάθεις να χάνεις, να μάθεις τι είναι αγάπη, να σταματάς αυτό που σε πονάει. Θα ήθελα να σκέφτομαι λιγότερο, να προβληματίζομαι λιγότερο, να ανησυχώ λιγότερο, να νοιάζομαι λιγότερο, προκειμένου να ζω περισσότερο...να διώξω τις σκέψεις να νιώσω τις λέξεις να δω την αλήθεια να μη πνιγώ στου μυαλού τη συνήθεια..
Στάσου λιγάκι μη μιλάς άσε το χτύπο της καρδιάς να πει ότι είναι για να πει στο φως να γεννηθεί... Τις πραγματικά αγαπημένες λέξεις τις λες ψιθυριστά σε κάποιο αυτί. Κάνε πραγματικούς φίλους, τίμα τους, ερωτεύσου, αγάπα με την ψυχή σου, κράτησε ένα νεογέννητο. Ο φόβος είναι μια φυσική αντίδραση όταν πλησιάζεις στην αλήθεια. Για να απογοητεύσεις θα πρέπει πρώτα να γοητεύσεις.
Το πιο γοητευτικό του έρωτα, όσο κι αν σου τη σπάει, είναι πως δεν τον ορίζει το μυαλό. Ευτυχώς, δηλαδή... "Έρωτας είναι να αγαπάς τις ομοιότητες κ αγάπη να ερωτεύεσαι τις διαφορές". Το ηλεκτρικό φορτίο που παράγει η καρδιά είναι εκατό φορές πιο ισχυρό από αυτό του εγκεφάλου. Τίποτα δε γίνεται από το τίποτα, μόνο ότι υπάρχει ξαναυπάρχει.
Τα καλύτερα λόγια λέγονται με βλέμματα γιατί ότι δεν λένε οι λέξεις λένε τα μάτια και τα σώματα. Όσο πιο πολύ κοινωνικοποιείσαι για να ξεχαστείς από κάτι, τόσο πιο πολύ βυθίζεσαι στην έλλειψη του στο τέλος... Τελικά ο καλύτερος τρόπος για να διατηρήσεις τις ευαισθησίες σου είναι η αναισθησία. Οι άντρες αμαρτάνουν από εγωισμό, οι γυναίκες από εγωκεντρισμό. όταν ξεχνάς, μόνο τότε επανέρχεσαι... Ο καλύτερος πειρασμός είναι αυτός που φοβάσαι.
Πολλά αστέρια δεν μπορούν να κρυφτούν από ένα μικρό σύννεφο. Μπορεί να κάνω μια αρχή τ΄όνομά σου να γράψω στην άμμο.. Μπορεί το κύμα να΄ρθεί τ΄όνομά σου μετά να σβηστεί…Οι τελείες σου αυξάνουν τα ερωτηματικά μου. "Χωρίς τις λέξεις θα είχες χώρο να χωρέσεις και συ και γω.." Η Κάραλη έλεγε: «Υπάρχει κάτι πολύ πιο ειλικρινές απ' το να είσαι ο εαυτός σου, το να είσαι ο ρόλος σου.»… "Κάθε μέρα όλοι είμαστε με το ένα πόδι στο παραμύθι και το άλλο στην άβυσσο." Διάλεξε σωστά, ακόμα δεν είναι αργά...
Η απάντηση στην ερώτηση "Τι σκέφτεσαι;" είναι μια και είναι απλή, "Αν ήθελα να ξέρεις θα μίλαγα και δεν θα σκεφτόμουν". Οι πιο αληθινές λέξεις είναι αυτές που δεν λέμε ποτέ. Τα σύννεφα πολλές φορές εμποδίζουν τον ήλιο, όπως τα πάθη τη λογική... θα μας ερωτευθή και θα θεωρηθή ευτυχής γινόμενος σύζυγός μας και διερχόμενος τον βίον του εν αγάπη και λατρεία προς το άτομόν μας! Όποτε σμίγω με χαρές με βλέπουν κι απορούνε, ρωτούν δαχτυλοδείχνοντας... ο ξένος από που 'ναι;
*’Όλα τα παραπάνω αποτελούν συρραφή από tweets φίλων στο Twitter που έγιναν σκέψεις... ..
Η fanpage του Mega σήμερα έχει τη τιμητική της! Όλα ξεκίνησαν χθες το βράδυ όταν χρήστες ξεκίνησαν να γράφουν στη fanpage του Mega απαξιωτικά και αρνητικά σχόλια για τη μη εκτενή κάλυψη των συγκεντρώσεων των "Αγανακτισμένων" στη χώρα μας. Το αρχικό κάλεσμα νομίζω πως δόθηκε από τη fb page των "Αγανακτισμένων" και γρήγορα μεταφέρθηκε και στο hashtag #greekrevolution στο Twitter. Σήμερα διάβασα και μια διαφορετική προσέγγιση καθώς μερικοί χρήστες υποστηρίζουν πως η κίνηση αυτή ξεκίνησε ως αντίδραση στη διαγραφή ενός video που ανέβασε ένας χρήστης στη fanpage του Mega σχετικού με τις συγκεντρώσεις και το οποίο διεγράφη από τους διαχειριστές της σελίδας.
Η συνέχεια είναι γνωστή. Τα σχόλια άρχισαν να γράφονται με φρενήρη ρυθμό και μέχρι τις τρεις τα ξημερώματα το wall της fanpage δεχόταν δεκάδες μηνύματα κάθε λεπτό. Οι διαχειριστές ξεκίνησαν να σβήνουν ό,τι έβλεπαν μπροστά τους αλλά όσο έσβηναν σχόλια τόσα περισσότερα εμφανίζονταν στο wall. Οι χρήστες συνέχισαν να γράφουν απαξιωτικά σχόλια για τη δημοσιογραφία του καναλιού όλο το βράδυ πολλά από τα οποία ήταν υβριστικά και χωρίς άμεση σχέση με το αρχικό σκοπό της διαμαρτυρίας. Ομολογώ πως μερικά από τα σχόλια ήταν πολύ πετυχημένα και θα μπορούσαν να γίνουν και slogans για νέες διαφημιστικές καμπάνιες του καναλιού :P
Σήμερα λοιπόν λίγο μετά τις δώδεκα το μεσημέρι η σελίδα του Mega στο Facebook "έπεσε" και άρχισε ένας νέος γύρος συζητήσεων στο Twitter για την ορθότητα ή μη μιας τέτοιας κίνησης από πλευράς διαχειριστών της σελίδας. Όλοι σχολιάσαμε την απουσία μιας σοβαρής crisis management πολιτικής από πλευράς του Mega. H σελίδα επανήλθε μετά από λίγες ώρες με το παρακάτω μήνυμα από τους διαχειριστές της σελίδας:
Όπως ήταν φυσικό η απάντηση αυτή οδήγησε σε πλήθος νέων αρνητικών σχολίων από τους χρήστες οι οποίοι δεν πείστηκαν για τις καλές προσθέσεις των διαχειριστών και το λόγο της προσωρινής απενεργοποίησης της σελίδας. Το καλύτερο όμως σας το κράτησα για το τέλος...
Για να είσαι στα Social Media, πρέπει να ξέρεις (τουλάχιστον!) τα βασικά....
Οι διαχειριστές της σελίδας τη Παρασκευή έκαναν τη παραπάνω δημοσίευση χωρίς όμως μέχρι τότε να έχει ξεσπάσει η επίθεση στη σελίδα. Με λίγα λόγια, με τη δημοσίευση αυτή η fanpage του Mega ευχαριστεί τους χρήστες για τα 100.000 likes στη σελίδα. Επειδή όμως οι διαχειριστές σήμερα έσβησαν όλα τα υπόλοιπα αρνητικά σχόλια της τελευταίας ημέρας το μήνυμα επανήλθε και πάλι ψηλά στο wall οπότε οι χρήστες της σελίδας ΔΕΝ παρατηρούν ότι η δημοσίευση αυτή είναι παλιά και σχολιάζουν και πάλι με όχι... κολακευτικά λόγια το μήνυμα αυτό! Άκρως επαγγελματική διαχείριση της κρίσης δεν συμφωνείτε;...
UPDATE:Το Mega ξαναχτυπά και προκαλεί νέο γύρο διαμαρτυριών! Έχει ενδιαφέρον το ότι ακόμη και τώρα δεν μπορούν να διαχειριστούν τη διαμαρτυρία των χρηστών.
Χιλιάδες χρήστες έκαναν like στη σελίδα τις τελευταίες ώρες μόνο και μόνο για να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους για την ελλειπή δημοσιογραφική κάλυψη των συγκεντρώσεων από το Mega. Είναι χαρακτηριστικό το τελευταίο σχόλιο: "Δεν βρέχει, σας φτύνουν...".
Αντίστοιχα αρνητικά σχόλια έχουν ξεκινήσει εδώ και λίγες ώρες να γράφονται και στην επίσημη σελίδα του Ant1 αλλά οι διαχειριστές της σελίδας πήραν γρήγορα τα μέτρα τους! Έκλεισαν το wall ώστε να μην έχουν τη δυνατότητα οι χρήστες να κάνουν δικές τους δημοσιεύσεις στη σελίδα. Το σύνολο των αρνητικών σχολίων και διαμαρτυριών γράφονται πλέον ως σχόλια στη τελευταία χρονικά επίσημη δημοσίευση της σελίδας.
Παράλληλα με τη μαζική κατακραυγή στη σελίδα του Mega από χθες το βράδυ ξεκίνησε μια "επίθεση" με σχόλια και στην επίσημη σελίδα του κ. Πάγκαλου στο Facebook με αφορμή τις περίφημες δηλώσεις που έκανε πρόσφατα ότι "...η διαμόρφωση ενός πολιτικού κινήματος δεν εξαρτάται από τα «like» και τα «unlike» του Facebook.". Σήμερα λοιπόν ο κ. Πεταλωτής έκανε δηλώσεις στις οποίες κράτησε σαφείς αποστάσεις από τις δηλώσεις του κ. Πάγκαλου και ανέφερε μεταξύ άλλων ότι "...τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες δείχνουν πραγματικά ποιες είναι οι ανάγκες του κόσμου σήμερα... Ακόμα και η μόδα των νέων τεχνολογιών είναι ιδεολογία." Καμία επικοινωνία σε αυτή τη κυβέρνηση...
Ξημερώνει 26η Μαΐου και αρχίζω να καταγράψω σκέψεις από τη σημερινή συγκέντρωση των "αγανακτισμένων Ελλήνων" σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και δεκάδες ακόμη πόλεις σε όλη τη τη χώρα. 25η Μαΐου 2011, το έναυσμα δόθηκε από το Facebook όπου από νωρίς χθες έβλεπα το κάλεσμα για ειρηνικές συγκεντρώσεις στο Λευκό Πύργο αρχικά, και στο Σύνταγμα αργότερα, να αποκτούν μια τεράστια δυναμική...
RT @Skordoputsoglou: "Βαλτε ξυπνητηρια ολοι στις 8,
κλειστε τηλεοραση και ελατε απο εδω " http://twitpic.com/52e9zi
Ήμουν διστακτικός με το όλο εγχείρημα. Δεν πίστευα ότι ένα μέσο δικτύωσης όπως το Facebook θα μπορούσε να σηκώσει από το καναπέ και τα farmvilles χιλιάδες κόσμο. Έκανα λάθος καθώς από νωρίς ξεκίνησαν να συγκεντρώνονται πολίτες χωρίς κόμματα και παρατάξειςστο Λευκό Πύργο και στο Σύνταγμα. Υπολογίζεται ότι μέχρι το βράδυ στο Λευκό Πύργο βρίσκονταν περίπου 7.000 κόσμος ενώ στο Σύνταγμα οι συγκεντρωμένοι ίσως ξεπέρασαν τους 30.000...
RT @bacharakis: "πωλείται όπως είναι επιπλωμενος!" http://yfrog.com/h48x5kyj
Οι συγκεντρώσεις ήταν απόλυτα ειρηνικές, λίγα συνθήματα και πολλές συζητήσεις μεταξύ των παρευρισκομένων. Οι συζητήσεις αυτές θεωρώ πως ήταν το μεγάλο κέρδος από τη σημερινή ημέρα. Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό είδαμε νέους ανθρώπους, οικογένειες με τα παιδιά τους και μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους να συνομιλούν... Μακριά από κομματικές ιδεολογίες... Συζητούσαν για ότι τους ενώνει που πιστεύω ότι είναι πολλά περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν...
RT @rigaspapas: Error 404: democracy not foundhttp://twitpic.com/52fj7v
Η παρουσία της αστυνομίας διακριτική, είδα φωτογραφίες παιδιών να παίζουν ανάμεσα στα ΜΑΤ, χαμογελαστά πρόσωπα... Ήρεμα... Ανθρώπινα... Φοβόμουν ότι κάτι θα γίνει και θα έχουμε επεισόδια. Λάθος μου! Ο φόβος είναι αυτός που μας κρατά πίσω. Δεν έγινε τίποτε. Κανείς δεν έδωσε το δικαίωμα να γίνει κάτι. Μπράβο σε όσους βοήθησαν να γίνει μια ειρηνική συγκέντρωση σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη... Πολλές ακόμη πόλεις γέμισαν από κόσμο τις πλατείες τους... Όλοι μια παρέα, μια κοινωνία που ενώνεται... Στη Πάτρα 5.000, στη Κομοτηνή, το Ηράκλειο... Σε πολλές πόλεις...
Η ώρα είναι περασμένη, ξημερώνει αλλά στο Σύνταγμα και στο Λευκό Πύργο παραμένει κόσμος ο οποίος θα διανυκτερεύσει μέχρι αύριο όταν και θα γίνει νέα συγκέντρωση. Αυτό που με έκανε να χαμογελάσω σήμερα ήτανοι συνελεύσεις...Ο καθένας μπορούσε να πάρει το λόγο και να πει την άποψη του για ότι θεωρούσε άξιο αναφοράς ήρεμα, χωρίς φασαρίες και ακρότητες. Πόσες φορές έχουμε δει κάτι παρόμοιο στη χώρα μας; Διαβάζω ότι κρατήθηκαν πρακτικά (τουλάχιστον στο Σύνταγμα) και αύριο θα αναρτηθούν στο διαδίκτυο μερικές σκέψεις - απόψεις - θέσεις από τις σημερινές συνελεύσεις. Με αυτό το τρόπο ευελπιστώ αυτή η βουβή διαμαρτυρία να αποκτήσει λόγο!
"Είμαστε ξύπνιοι! Τί ώρα είναι; Είναι ώρα να φύγουν!"
Έπρεπε να περάσει μια εβδομάδα σχεδόν από τότε που οι Ισπανοί ξεκίνησαν τις δικές τους διαδηλώσεις και ένα αμφιβόλου ύπαρξης σύνθημα για να ξυπνήσουμε... Ας ελπίσουμε ότι η σημερινή ημέρα θα είναι αφορμή για να ξεκινήσουμε να επικοινωνούμε μεταξύ μας... Έχουμε ξεχάσει να μιλάμε με τους γύρω μας... Ας φύγουμε από το εγώ και ας πάμε στο εμείς...
Αυτό που κάνουμε μπορεί να αλλάξει κάτι; Όχι, αλλά μπορεί να βοηθήσει να αλλάξει κάτι. ~ Χοσέ Λουίς Σανπέντρο
Εις το επανιδείν...
RT @Basilis_87: "Αγανακτισμενοι στο Συνταγμα " http://twitpic.com/52ga11
Μερικά tweets από τη χθεσινή ημέρα.... Εικόνες μέσα από λίγες λέξεις....
RT @northaura: 5χρονο παιδάκι με τσαχπινιά "μαμά μη χασμουριέσαι.έτσι και αλλιώς δε θα φυγούμε"
RT @chrysadag: "Η Ελλάδα δεν είναι δικιά μας, τη δανειστήκαμε από τα παιδιά μας"
RT @northaura: παιδί καθηλωμένο σε καρότσι.έπεσε το βλέμμα μου.μου απάντησε: "μη με κοιτάς η αγανάκτηση δεν έχει μόνο πόδια"
RT @iLi_van_iLi: Στο Συνταγμα είδα πρώτη φορά σε πορεία μαμά με καρότσι-ένιωσε ασφάλεια να φέρει το μωρό της.καλό σημάδι.
RT @csyllas: Δεν ήταν μόνο η Αθήνα-Θεσσαλονίκη που τέντωσε χεράκια χθες - ήταν κι άλλες πόλεις. Δείχνει ότι οι νευρώνες είναι ακόμη ζωντανοί
Ξύπνησα, μπήκα στο twitter και άρχισα να διαβάζω tweets για το θάνατο του Θανάση Βέγγου. Όλοι γράφουν γι αυτόν σήμερα. Ο καθένας με το τρόπο του καταγράφει σκέψεις και συναισθήματα του για να του πει αντίο. Ήταν για όλους "ο καλός μας άνθρωπος"...Οι περισσότεροι τον θυμόμαστε για τις μοναδικές και ανεπανάληπτες κωμικές του σειρές αλλά ο Θανάσης Βέγγος ήταν κάτι παραπάνω από ένας μοναδικός κωμικός ηθοποιός. Ήταν ο ορισμός του "ηθοποιού"... ηθοποιός: από το ήθος και το ποιώ...
Ανάμεσα στα tweets που αναφέρονται στο χαμό του Θανάση Βέγγου διάβασα μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του στη Μαρία Κατσουνάκη στη Καθημερινή, "Ένας ευγενής καλοσυνάτος, πολύ εντάξει άνθρωπος". Διαβάζοντας τη συγκινήθηκα. Δεν θα πω πολλά.. Θα παραθέσω παρακάτω μερικά αποσπάσματα εκείνης της συνέντευξηςτου ανάμεσα σε μερικές πολύ χαρακτηριστικές στιγμές της καλλιτεχνικής του πορείαςστη τηλεόραση και το κινηματογράφο... Μια πορεία που μετράει πάνω από 120 ταινίες μερικές από τις οποίες σημάδεψαν την εποχή τους...
Μας υποδέχτηκε στο διαμέρισμα της Ηπείρου με μια, απρόσμενη για τους καιρούς, καλοσυνάτη οικειότητα. Μας αποχαιρέτησε επιμένοντας να έρθει, μαζί με την κυρία Ασημίνα, ώς την εξώπορτα. Και να περιμένουν μαζί μου το ασανσέρ. «Μα δεν υπάρχει λόγος...», ψέλλισα.«Βεβαίως και υπάρχει»,παρατήρησε.
Πώς να βάλεις εξάλλου σε μια σειρά πάνω από 120 ταινίες, θεατρικούς ρόλους, τηλεοπτικές εμφανίσεις, μια ζωή και ένα πρόσωπο πάνω στο οποίο αποτυπώνονται η πορεία της μεταπολεμικής Ελλάδας, η οδύσσεια του Νεοέλληνα που ελπίζει και αποτυγχάνει, που ονειρεύεται και απογοητεύεται. Αλλά συνεχίζει να πορεύεται. Δεκαετίες τώρα το έργο του παραμένει μοναδικό στην αυθεντικότητά του: χαρτογράφησε, σε αυτήν την ξέφρενη πορεία του, τη μεταπολεμική Ελλάδα, το μελόδραμα και τη φαρσοκωμωδία, την παράγκα και το σεράι της.
Δεν είχα ποτέ φιλοδοξία να γίνω καλός ηθοποιός. Ηθελα να είμαι δουλευταράς. Να δουλεύω με ταχύτητες μεγάλες. Κάτι είχε η φάτσα μου που έφερνε τον άλλον κοντά μου. Ισως, όταν έπεφτε η ματιά τους επάνω μου, ήξεραν ότι είμαι ένας πολύ εντάξει άνθρωπος. Υπήρξαν και άνθρωποι που επέμεναν να με αποκαλούν «κύριε Βέγγο». Ε, εκεί γινόμουν έξω φρενών! Μα, Θανάση με λένε! Είναι δυνατόν να με φωνάζετε κύριε Βέγγο; Ενας λαϊκός άνθρωπος ήμουν.
Μπορεί να εμφανίζεται στην «Ψυχή βαθιά» σε μια μόνο σκηνή, ως παππούς που αναζητάει τη σορό του εγγονού, να λέει «"Έλληνες να τουφεκάνε Έλληνες; Δεν είναι πόλεμος. Ντροπή είναι" και στο βλέμμα του να κλείνει την αλήθεια μιας εποχής.
"Η Ελλάδα πεθαίνει. Έκανε τον κύκλο της.
Μα αν είναι να πεθάνει, να το κάνει γρήγορα,
γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο."
Κλείνω αυτό το άρθρο με ένα tweet...
RT @afroOba: Θανάσης Βεγγος: ήταν ο άνθρωπος που τον χειροκροτούσαν και δάκρυζε.αυτό θα θυμάμαι πιο πολύ.
Ξεκινάς να κατέβεις κέντρο γιατί μένεις και στα suburbs της πόλης (έτσι λέμε το χωριό τώρα :P), παίρνεις το καλό σου λεωφορείο και φτάνεις Δικαστήρια και εκεί που λες ότι έχει μισή ώρα ακόμη και είσαι χαλαρός και παρατηρείς τους επιβάτες, το κόσμο και τα φώτα της πόλης το λεωφορείο παίρνει την ανηφόρα!
Κοιτάς τους γύρω σου και βλέπεις ζωγραφισμένη στο πρόσωπο τους την ίδια απορία με εσένα. "Πήρα λάθος λεωφορείο; Που πάει αυτό τώρα;"... Μέχρι να συνειδητοποιήσεις τι γίνεται καταλαβαίνεις ότι πας προς περιφερειακό! Ωραία πράγματα! Τότε θυμάσαι ότι έχεις μερικούς followers που όλο και κάτι θα ξέρουν παραπάνω από εσένα! Μπαίνεις στο twitter και ανάμεσα σε άλλα tweets βλέπεις ότι πλακώνονται στη Καμάρα οπαδοί του ΠΑΟΚ με τον Ηρακλή. Άγνωστο γιατί αλλά αυτό που μας απασχολεί είναι ότι το κέντρο είναι κλειστό (δεν είναι και μεγάλο...) και εσύ αναρωτιέσαι ποτέ θα τελειώσει η τουριστική περιήγηση στη πόλη.
Μετά από συνολικά μια ώρα περιήγησης με το λεωφορείο φτάνεις Καυτατζογλειο, κατεβαίνεις λίγο παρακάτω και παίρνεις Ταξί. Μπαίνεις μέσα, λες στον οδηγό "Μπορείτε να με πάτε Αριστοτέλους;"... "Ναι βεβαίως", απαντά! Τότε του λέω ότι έχει επεισόδια στη Τσιμισκή. Χαλαρός συνεχίζει τη διαδρομή. Στο ύψος της Δεθ βρίσκει τα πρώτα οδοφράγματα και αρχίζει να βρίζει. Η Τσιμισκή κλειστή. Πάμε Αγίας Σοφίας. Τα παοκια ακούγονται στο βάθος και σε λίγο εμφανίζονται... Περιμένουμε κανένα πεντάλεπτο, ήταν και πολλοί... Και μετά από λίγη ώρα φτάνουμε Αριστοτέλους.
Κατεβαίνω, τον χαιρετώ και πάω προς τα Public. Η πορεία έχει ήδη φτάσει Τσιμισκή και ακούγονται από τους ασυρμάτους οι αστυνομικοί να ρωτούν για το τι γίνεται στη περιοχή. Φτάνω στα Public. Φυσικά έχουν ήδη προλάβει να κλείσουν τα στόρια και φεύγω βιαστικά προς την αντίθετη κατεύθυνση με τη πορεία... Τα υπόλοιπα είναι ιστορία... Κάτι δακρυγόνα, κάτι σπασμένοι και καμμένοι κάδοι και κάτι πέτρες... Ευτυχώς τα πράγματα ηρέμησαν και όταν έφυγα δεν είδα ιδιαίτερες ζημιές στο κέντρο...
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 21, 2011
Chris Zlatis
