Θεσσαλονίκη | Βόλτα στον Όμιλο και περιήγηση στη νέα παραλία...

Είμαστε στα μέσα του καλοκαιριού και ο Ιούλιος έχει δείξει ήδη της άγριες διαθέσεις του με τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες των τελευταίων ημερών. Τι θα λέγατε για μια νοητή περιπλάνηση στη νέα παραλία της ηλιόλουστης και ζεστής -από κάθε άποψη- Θεσσαλονίκης;....

Σήμερα, ήμουν με ένα πολύ καλό φίλο μου στο Omilos Cafe Bar - Restaurant στη Νέα Παραλία το οποίο χάρη στη πολύ καλή του  τοποθεσία σε προκαλεί να απολαύσεις τη μοναδική του θέα και να χαλαρώσεις στους άνετους καναπέδες του συζητώντας με τη παρέα σου και πίνοντας τις μαργαρίτες και τα κοκτέιλ σου...

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η παρουσία αρκετών ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών με τις οποίες οι πελάτες του Ομίλου οι οποίοι έβγαζαν φωτογραφίες το σούρουπο...Το service ήταν σχετικά γρήγορο, οι τιμές φυσιολογικές (για τη τοποθεσία) και το ασύρματο δίκτυο wifi "Omilos Free" παρόν αλλά μη αξιοποιήσιμο από μέρους μου καθώς το iphone μου για κάποιο λόγο δεν έπιανε καλό σήμα από το δίκτυο, δεν ξέρω γιατί... ίσως την επόμενη φορά μπορέσω να συνδεθώ στο δίκτυο. Ίδωμεν!

Με την ευκαιρία λοιπόν του καλού καιρού και εκμεταλλευόμενος τα ιδιαίτερα χρώματα που ζωγράφιζαν τον ορίζοντα ξεκίνησα να βγάζω φωτογραφίες με το iphone περπατώντας στη Νέα Παραλία... Ομολογώ πως ήταν η πρώτη φορά που έκανα βόλτα στη πολυδιαφημισμένη και ακριβοπληρωμένη περιοχή της παραλίας της πόλης και τα συναισθήματα μου ήταν ανάμεικτα όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω... Ναι θα γκρινιάξω λίγο...

Τι λέτε ξεκινάμε τη περιήγηση μας στα περίφημα... θεματικά πάρκα της παραλίας; 

Ξεκινάμε λοιπόν τη περιήγηση μας με το θεματικό πάρκο το οποίο διαχωρίζεται από την υπόλοιπη παραλία με ξύλινες πέργκολες και αποτελείται στα αριστερά του από μια παιδική χαρά - παιδότοπο με αρκετή άμμο και στα δεξιά του από τα χαρακτηριστικά τετραγωνάκια με τις τριανταφυλλιές.... Αυτή η εμμονή του αρχιτέκτονα με το τετραγωνισμό του χώρου με εξέπληξε αρνητικά...

Ήταν ευχάριστο να βλέπεις γονείς με τα παιδιά τους να παίζουν και να χαίρονται το παιδότοπο αλλά δεν μου άρεσε η αίσθηση εγκατάλειψης των πάρκων καθώς οι μεταλλικοί γυάλινοι χώροι οι οποίοι πιθανότατα προορίζονταν για cafebars παραμένουν αναξιοποίητοι.

Προχωρώντας λίγο ακόμη συναντούμε το μοναδικό ίσως κτίσμα - εικαστική παρέμβαση το οποίο μου έκανε θετική εντύπωση. Πρόκειται για ένα παλιό κτήριο της εταιρείας ύδρευσης (νομίζω) το οποίο "ντύθηκε" με μεταλλικά στοιχεία τα οποία σε συνδυασμό με τον έξυπνο φωτισμό δημιουργεί ένα καλαίσθητο αποτέλεσμα...

Ανεβαίνουμε λοιπόν τους διαδρόμους οι οποίοι από τη μια πλευρά είναι με σκάλες και από την άλλη χωρίς σκάλες ώστε να είναι δυνατή η πρόσβαση και διέλευση τους και από καροτσάκια με παιδιά και άτομα με ειδικές ανάγκες (ικανότητες...) κάτι το οποίο είναι πολύ θετικό γιατί πολύ σπάνια βλέπουμε στην Ελλάδα χώρους οι οποίοι είναι εύκολα προσβάσιμοι σε άτομα με αναπηρίες. 

Φτάνουμε λοιπόν στο δεύτερο επίπεδο και έχουμε τη δυνατότητα να καθίσουμε σε κάποιο παγκάκι για να αγναντέψουμε τη θάλασσα ή να σταθούμε στις γωνίες και να παρατηρήσουμε τους ποδηλάτες οι οποίοι προσπαθούν να μη συγκρουστούν με τους πεζούς οι οποίο κάνουν τη βόλτα τους στη παραλία μέσα στο ποδηλατόδρομο...

Προχωρώντας λίγο παρακάτω συναντούμε το "Πάρκο Μνήμης" όπως μας ενημερώνει μια ορθογώνια δημιουργία με περίεργο φωτισμό (μια ώρα κάναμε για να καταλάβουμε τι γράφει...) το οποίο κατά πάσα πιθανότητα αποτελείται μόνο από το παραπάνω γλυπτό... Όσο και να έψαξα τριγύρω δεν βρήκα κάτι άλλο που να παραπέμπει σε πάρκο μνήμης... Είπατε τίποτα;... 

Τα καλύτερα όμως δεν έχουν έρθει ακόμη,,, Δίπλα από το... γλυπτό μνήμης (που δεν καταλάβαμε τι απεικονίζει...) υπάρχει το πάρκο - στολίδι για τη πόλη μας... το "Πάρκο του νερού"... Το πάρκο αυτό, λοιπόν, είναι όπως το βλέπετε στις φωτογραφίες. Συμβαδίζει με τη καθαρότητα του Θερμαΐκού και μας υπενθυμίζει πως ανάμεσα στις μακέτες και στη πραγματικότητα υπάρχει μεγάλη διαφορά...

Τα νούφαρα διασώζουν κάπως τη κατάσταση αλλά όταν βλέπεις τόσο ψηλά χόρτα και καλάμια όπως αυτά της παραπάνω φωτογραφίας τότε συνειδητοποιείς ότι κάτι δεν συμβαδίζει με το αρχικό πλάνο για το πάρκο αυτό... Οι τεχνητοί καταρράκτες δημιουργούν μια ωραία αίσθηση στο χώρο αλλά χάνονται ανάμεσα σε όλο αυτό το βάλτο...

Συνεχίζοντας τη περιήγηση μας στη παραλία συναντούμε μερικά γήπεδα μπάσκετ και τέννις και φτάνουμε σε ένα άλλο χώρο ο οποίος έχει διαμορφωθεί σε μια πίστα για skaters... Όμορφη ιδέα, περίεργη υλοποίηση... Δείχνει κάτι να λείπει από το χώρο. Μάλλον αλλιώς το είχε φανταστεί ο αρχιτέκτονας - σχεδιαστής του χώρου...

Τελειώνουμε τη περιήγηση μας στη νέα παραλία με μια ακόμη φωτογραφία με ξεχωριστό φωτισμό... ιδιαίτερη όπως και η πόλη μας... Καλό σας βράδυ...

Read more »

Παγκόσμιο κύπελλο | Μια βόλτα στα σοκάκια της πόλης...

Ο ήλιος έχει κάνει αισθητή τη παρουσία του και οι ακτίνες του κάνουν τη θερμοκρασία να ανεβαίνει σε επίπεδα καύσωνα. Το ηλεκτρονικό θερμόμετρο στη γωνία του πεζοδρομίου δείχνει 34 βαθμούς Κελσίου και η αίσθηση του καύσωνα είναι ορατή σε όλους...

Είναι πέντε το απόγευμα και ξεκινώ για το κέντρο... Το κλιματιστικό στο high και το ραδιόφωνο παίζει καλοκαιρινά beatakia που θα ακουστούν σε όλα τα beach parties φέτος το καλοκαίρι... Μπαίνω στον κύριο ιστό της πόλης, η κίνηση κάνει την εμφάνιση της και τα νεύρα αρχίζουν να κλονίζονται... Αρχικά σκέφτεσαι ότι Θεσσαλονίκη είναι αυτή, λογικό είναι να υπάρχει κυκλοφοριακή συμφόρηση... Μετά φτάνεις Βαρδάρη και ξεκινούν τα περίφημα έργα για το «πιο σύγχρονο μετρό της Ευρωπης»... Έτσι λένε οι ενημερωτικές - διαφημιστικές πινακίδες... Δεν τα λέω εγώ...

Παρ όλη τη κίνηση και τη βαβούρα της πόλης μια βόλτα στα σοκάκια της πόλης πάντα αποτελεί μια ευχάριστη εμπειρία... Κάθε γωνία και μια καφετέρια... Το παγκόσμιο κύπελλο είναι γεγονός οπότε οι νεοαποκτηθείσας LCD τηλεοράσεις - με όσες δόσεις χρειάζονται ώστε η αποπληρωμή τους να συμπίπτει με την ανακύκλωση τους - κάνουν αισθητή τη παρουσία τους. Εναλλακτικά υπάρχει η επιλογή των projectors για θέαση σε μεγαλύτερο πανί άσχετα αν οι projectors είναι τεχνολογίας πενταετίας και δείχνουν μόνο σκιές παρά ποδοσφαιριστές...

Λέτε να μη φταίνε οι projectors αλλά το τηλεοπτικό σήμα της ΝΕΤ; Μπα δεν το πιστεύω άλλωστε η άριστη ποιότητα εκπομπής του σήματος της ΝΕΤ είναι γνωστή σε όλους...

Για να σοβαρευτούμε λίγο, η δημόσια τηλεόραση έχασε μια ακόμη ευκαιρία... Με αφορμή τη μετάδοση των αγώνων του παγκόσμιου κυπέλλου θα μπορούσε να επενδύσει σε αυτό και να μεταδώσει τους αγώνες με ψηφιακό σήμα mpeg4.

Αντί για αυτό συνεχίζουμε να βλέπουμε τα συνήθη «χιονια» στη μετάδοση η οποία συνεχίζει να μεταδίδεται σε 4:3 format. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι LCD TVs με αυτόματη μετατροπή σε 16:9 format να «κοβουν πλάνα» και να μη βλέπουμε το πλήρες τηλεοπτικό σήμα όπως αυτό μεταδίδεται σε όλη την Ευρώπη εκτός από την Ελλάδα... Ας μην αναφερθούμε στην μετάδοση των αγώνων σε ποιότητα HD από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά τηλεοπτικά δίκτυα ούτε φυσικά στη μετάδοση των σημαντικότερων αγώνων του παγκοσμίου κυπέλλου με 3D κάλυψη το οποίο θα δούμε στην Ελλάδα μάλλον μετά το 2100...

Για να επιστρέψουμε στο θέμα μας, η πολύ ζέστη έχει και τα θετικά της καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες οδηγούν τις εκπροσώπους του «ασθενούς φύλου» (μύθος...) να ντύνονται με τα απολύτως απαραίτητα... Έτσι λοιπόν έχεις την ευκαιρία να παρατηρήσεις όλες τις τάσεις της φετινής μόδας με κάθε είδους συνδυασμούς χρωμάτων και σχεδίων και όχι μόνο...

Μπλουζάκια, τοπάκια, σορτς, τζινς, φούστες, τσάντες, πέδιλα και πλατφόρμες μετατρέπουν το γυναικείο ντύσιμο σε ιερή διαδικασία και τους άντρες να απορούν πως μπορεί να υπάρχει τόση μεγάλη φαντασία στη γυναικεία μόδα ένδυσης και υπόδησης... ενώ ταυτόχρονα εμείς έχουμε μείνει στα αυστηρά κοστούμια ή στο άλλο άκρο ... στις σαγιονάρες...

Μια βόλτα στο κέντρο της πόλης εν μέσω καλοκαιριού σας διαβεβαιώ πως δεν θα σας απογοητεύσει... Μετά, βέβαια, φεύγουμε για Χαλκιδική όπου και πάμε σε άλλο κεφάλαιο ανάλυσης και καταγραφής... Εις το επανηδείν...

Sent from my iPhone

[πηγή εικόνας] 

Read more »

Σκέψεις | Διδασκαλία στο πανεπιστήμιο, αξιολόγηση και εκπαίδευση...

Σήμερα είχα μια συζήτηση στο προφίλ μου στο Facebook σχετικά με το τρόπο διδασκαλίας ενός μαθήματος σε ένα πανεπιστημιακό τμήμα. Δεν αναφέρω καθηγητή, τμήμα και πανεπιστήμιο καθώς δεν θεωρώ ότι έχει κάποια ιδιαίτερη αξία. Όλοι μας έχουμε παρακολουθήσει ένα ή περισσότερα μαθήματα στο πανεπιστήμιο στο οποίο βρίσκουμε κοινά στοιχεία με το παρακάτω παράδειγμα. 

Πιο συγκεκριμένα το status που δημοσίευσα ήταν το παρακάτω:
"Μια απορία έχω: Τι είδους μάθημα γίνεται σε ένα πανεπιστήμιο όταν:

• Δεν υπάρχει επίσημη ύλη από το βιβλίο (κοινώς πάρτε να διαβάσετε 800σελίδες),     
• Δεν υπάρχει επαρκής ανάλυση του μαθήματος μέσω των διαλέξεων-μαθημάτων παρά μόνο αναφορά στη θεωρία χωρίς επίλυση ασκήσεων,
• Δεν υπάρχουν αναλυτικές διαφάνειες διαλέξεων παρά μόνο επιγραμματικά screenshots θεωρίας;"

Στη συνέχεια ανέφερα επιγραμματικά το τρόπο διδασκαλίας του εν λόγω μαθήματος παραθέτοντας το παρακάτω σχόλιο:

"Δεν έχω προσωπική άποψη και κρίση καθώς δεν παρακολούθησα το εν λόγω μάθημα αλλά από συζητήσεις με φοιτητές που συμμετείχαν στο εν λόγω μάθημα συγκράτησα δυο στοιχεία από το τρόπο διδασκαλίας:

• Διαλέξεις με γενικόλογες συζητήσεις, χωρίς πλάνο μαθήματος
• Αναφορά σε μαθηματικά - οικονομικά μοντέλα χωρίς πρακτική παρουσίαση τους μέσω ασκήσεων-παραδειγμάτων,
• Ύλη η οποία σε μεγάλο ποσοστό δεν έχει διδαχθεί στις διαλέξεις και
• Θέματα εξετάσεων γενικόλογα-θεωρητικά που τα γράφεις άνετα με αντιγραφή χωρίς να έχεις ασχοληθεί καθόλου με το μάθημα."

Όπως ήταν φυσικό ξεκίνησε μια συζήτηση στα σχόλια του fb status σχετικά με το συγκεκριμένο τρόπο διδασκαλίας και το πανεπιστήμιο γενικότερα, την αξιολόγηση των καθηγητών, την ανάγκη διάδρασης - feedback από τους φοιτητές προς τους εκπαιδευτικούς και άλλα ενδιαφέροντα θέματα. Πιο συγκεκριμένα συγκράτησα τα παρακάτω:

1. Feedback - επικοινωνία με το καθηγητή 

"Δεν είναι τόσο απλό, πρέπει να ξέρεις και άλλες παραμέτρους για να έχεις άποψη αλλά η συζήτηση πρέπει να γίνεται με το διδάσκοντα...το feedback είναι πολύτιμο και για το διδάσκοντα! Θεωρώ ότι τέτοιες απόψεις θα πρέπει να μοιραστούν στα όρια της ευγένειας και σεβασμού με το Διδάσκοντα! Ο οποίος βέβαια θα πρέπει στα όρια της ευγένειας και του σεβασμού να τα λάβει υπόψη!"

Φυσικά και δεν είναι τόσο απλό και μονοδιάστατο το θέμα και παίζουν ρόλο και άλλοι παράγοντες που δεν έχουμε αναφέρει όπως

• η φύση και το αντικείμενο του εκάστοτε μαθήματος,
• ο τρόπος δουλειάς του κάθε καθηγητή και το ενδιαφέρον του για το μάθημα,
• οι επιπρόσθετες πηγές πληροφόρησης/εμβάθυνσης στη θεωρία του μαθήματος που προσφέρει στους φοιτητές κ.α.

Σχετικά με την αναγκαιότητα διάδρασης και επικοινωνίας με τον διδάσκοντα ας αρκεστώ να αναφέρω ότι για να γίνει αυτό όμως θα πρέπει να υπάρχει επικοινωνία με τον διδάσκοντα και όχι να μένουμε απλά στο «χαβαλέ» εν ώρα μαθήματος και μετά να ψάχνουμε στην εξεταστική τα sos...

2. Στη συνέχεια αναφέρθηκε το θέμα της αξιολόγησης των καθηγητών... 

"Ο διδάσκοντας που φωτογραφίζεις λαμβάνει τον υψηλότερο βαθμό στις αξιολογήσεις! Οι υψηλές βαθμολογίες σε διδάσκοντες που απλά βάζουν βαθμούς γίνονται όταν οι αξιολογήσεις είναι υποχρεωτικές. Όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται για το εκπαιδευτικό σύστημα και τι βελτίωση του είναι και αυτός που αξιολογεί σκεπτόμενα."

Η συζήτηση περί αξιολόγησης έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια αλλά πρακτικά δεν την έχουμε δει ακόμη στα ελληνικά πανεπιστήμια. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται σήμερα η αξιολόγηση από τους φοιτητές αναδεικνύει το γεγονός ότι όσο πιο εύκολα παίρνει ένας φοιτητής το πολυπόθητο δεκάρι σε ένα μάθημα με το λιγότερο δυνατό φόρτο εργασίας (υποχρεωτικές εργασίες, παρακολουθήσεις, ύλη εξετάσεων) τόσο πιο μεγάλη βαθμολογία δίνει στον καθηγητή αυτό. Είναι κοινό μυστικό ότι όσοι καθηγητές "ταλαιπωρούν" τους φοιτητές με εργασίες και υποχρεωτικές παρακολουθήσεις παίρνουν χαμηλές αξιολογήσεις και ακούν συνεχώς παράπονα από τους φοιτητές του...

Η αντίδραση αυτή είναι συνήθης και την ίδια αντίδραση είχα και εγώ πολλές φορές όταν ήμουν φοιτητής αλλά έρχεται κάποια στιγμή που παρατηρώντας τα βιβλία που έχεις στη βιβλιοθήκη σου αναρωτιέσαι:

 "Πότε έκανα εγώ αυτό το μάθημα; Γιατί δεν έχω διαβάσει ούτε τα περιεχόμενα από αυτό το βιβλίο; Τι έμαθα από τα 50 μαθήματα του κύκλου σπουδών μου;" 

Προσωπικά, ποτέ δεν ήμουν από τους φοιτητές που με βόλευε να διαβάσω αποκλειστικά ένα πανεπιστημιακό σύγγραμα, προτιμούσα αντί να διαβάσω το βιβλίο να διαβάζω τις διαφάνειες του εκάστοτε μαθήματος (που για καλή μου τύχη συνήθως ήταν προσεγμένες και άκρως λειτουργικές από τους καθηγητές μου) και να τις συνδυάζω με τις αντίστοιχες σημειώσεις που είχα κρατήσει από το κάθε μάθημα. Τις περισσότερες φορές τα αποτελέσματα αυτής της επιλογής μου ήταν θετικά αλλά...

Γενικότερα το γεγονός ότι έχω στη βιβλιοθήκη μου πανεπιστημιακά συγγράμματα που τα γνωρίζω μόνο από το εξώφυλλο με προβληματίζει... Εσείς πως συνηθίζετε να διαβάζετε και να μελετάτε για τις εξετάσεις σας;

Γενικότερα ποια είναι η άποψη σας για την αποτελεσματικότητα του τρόπου διδασκαλίας των μαθημάτων στο πανεπιστήμιο, τη σχέση φοιτητών-καθηγητών, την αξιολόγηση και το τρόπο μελέτης ενός μαθήματος στα πλαίσια της φοιτητικής ζωής αλλά και την δια βίου εκπαίδευση στα πλαίσια της επαγγελματικής πορείας του καθενός;

Read more »

Mobile Business | 9ο Παγκόσμιο Συνέδριο για το Κινητό Ηλεκτρονικό Επιχειρείν

Σε λίγες ημέρες θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα το  9ο Παγκόσμιο Συνέδριο Κινητού Επιχειρείν (9th International Conference on Mobile Business), ένας ετήσιος θεσμός για ερευνητές, πανεπιστήμια και επιχειρήσεις με ομιλητές και συμμετέχοντες από 30 και πλέον χώρες και συζητήσεις σε θέματα αιχμής στο τομέα του Mobile Business στην Ελλάδα και στο εξωτερικό...

Ακολουθεί το δελτίο τύπου του συνεδρίου:

Η ερευνητική ομάδα κινητού επιχειρείν (ISTLAB/WRC) του Τμήματος Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του ΟΠΑ διοργανώνει, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, το σημαντικότερο παγκόσμια συνέδριο στο χώρο του κινητού ηλεκτρονικού επιχειρείν: το 9ο Παγκόσμιο Συνέδριο Κινητού Επιχειρείν (9th International Conference on Mobile Business) θα λάβει χώρα στο ξενοδοχείο Park στην Αθήνα μεταξύ 13-15 Ιουνίου 2010. 

Συμμετέχοντες 
Το συνέδριο αποτελεί ετήσιο θεσμό για ερευνητές από πανεπιστήμια και επιχειρήσεις στο χώρο των επιχειρηματικών εφαρμογών των κινητών και ασύρματων δικτύων και φέτος έχει θέμα «Η Κινητή Ευρυζωνικότητα ως Μοχλός Καινοτομίας και Ανάπτυξης». Το συνέδριο αναμένεται να παρακολουθήσουν πάνω από 150 σύνεδροι από 30 χώρες, προερχόμενοι από μερικά από τα σημαντικότερα ιδρύματα του χώρου:

London School of Economics (Αγγλία), University of Southern California (ΗΠΑ), Copenhagen Business School (Δανία), Yonsei University (Κορέα), Dalian University of Technology (Κίνα), Chalmers Institute of Technology (Σουηδία), McMaster University (Καναδάς) και άλλα.

Στην οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου συμμετέχουν διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί από το χώρο των πληροφοριακών συστημάτων, όπως ο Detmar Straub (Georgia State, Editor-in-Chief MISQ) και ο Vladimir Zwass (Fairleigh Dickinson, Editor-in-Chief JMIS και IJEC), ο οποίος μάλιστα είναι και ο τιμώμενος ομιλητής της πρώτης μέρας του συνεδρίου.

Εργασίες συνεδρίου
Το συνέδριο απευθύνεται τόσο σε στελέχη επιχειρήσεων όσο και ερευνητές του ευρύτερου κλάδου πληροφορικής και διοίκησης νέων τεχνολογιών. Στο πλαίσιο του συνεδρίου θα παρουσιαστούν 56 ερευνητικές εργασίες και συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης (panels) σε επίκαιρα θέματα του κινητού επιχειρείν και συγκεκριμένα:

• Ανάπτυξη και αξιολόγηση εφαρμογών mobile business
• Επιχειρηματικά μοντέλα
• Εικονικές κοινότητες και κοινωνική δικτύωση σε κινητά μέσα
• Κινητό διαφημίζειν (mobile advertising)
• Υιοθέτηση εφαρμογών mobile business και συμπεριφορά χρηστών
• Ιδιωτικότητα, εμπιστοσύνη και νομοθεσία σε σχέση με το mobile business
• Mobile learning and participation
• Κινητή ηλεκτρονική διακυβέρνηση (mobile government)
• Κινητές ηλεκτρονικές πληρωμές (mobile payments)

Oι σύνεδροι θα έχουν για πρώτη φορά πρόσβαση σε ειδική εφαρμογή που έχει αναπτυχθεί για το iPhone από την οποία μπορούν να έχουν πρόσβαση σε όλο το πρόγραμμα και τις εργασίες του συνεδρίου από το κινητό τους τηλέφωνο, αλλά και να ψηφίζουν σε πραγματικό χρόνο για την ανάδειξη της καλύτερης εργασίας του συνεδρίου!

Χορηγοί 
Χρυσός χορηγός του συνεδρίου είναι η Globo Technologies, ενώ χορηγοί είναι ακόμα η Ένωση Εταιρειών Κινητής Τηλεφωνίας, η Huawei Technologies, η Eurobank με το Live-Banking, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Χορηγοί επικοινωνίας είναι η Smart Press/Infocom και το InRetail. Χορηγός δημοσιότητας είναι η Run Communications.

Το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου, καθώς και λεπτομέρειες σχετικά με την εγγραφή και παρακολούθησή του, βρίσκονται στον ιστότοπο του συνεδρίου.

Read more »

Us Now | Νέες τεχνολογίες και λήψη αποφάσεων στον 21ο αιώνα...

"Our connected world" 

In a world in which information is like air, what happens to power?

Το Us Now είναι μια ταινία που ερευνά το πως οι νέες τεχνολογίες και το ίντερνετ έχουν επηρεάσει την λήψη αποφάσεων και τον τρόπο που εξελίσσονται σχεδόν όλοι οι τομείς της ζωής μας από τις τράπεζες και την μητρότητα μέχρι το couch surfing και τις ποδοσφαιρικές ομάδες.

Μια παρουσίαση για την δύναμη της μαζικής συνεργασίας, της συμμετοχικής κυβέρνησης και το ίντερνετ.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τα έξι συνολικά μέρη της ταινίας στο Youtube ή να τη παρακολουθήσετε ολοκληρωμένη στο Vimeo. 

Η επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας: usnowfilm.com,
Η ταινία στο IMDB: UsNow (2009) με βαθμολογία 7.4/10

[via potmos] 

Read more »

Σκέψεις | Ζεις, ονειρεύεσαι ή απλώς προσαρμόζεσαι;

"There is always hope"

Νομίζω ότι δε πρέπει να υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος που να μην θεωρεί – ή έστω να μη θεωρούσε σε κάποια στιγμή της ζωής του- τον εαυτό του σπουδαίο. Μοναδικό. Ευφυή. Φτιαγμένο για μεγάλα πράγματα. Και κάποιοι είναι έτσι στ’αλήθεια. Οι υπόλοιποι, παρόλο που δεν ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία, συχνά ζούνε με τη πεποίθηση ότι αξίζουν πολλά περισσότερα από όσα τους έδωσε η ζωή, και μάλιστα είναι πεπεισμένοι ότι η μοίρα/τα κυκλώματα/η τύχη τους εμπόδισαν να απολαύσουν τα μεγαλεία που τους έπρεπαν. Και μετά είμαστε όλοι οι άλλοι.

Μικρό σε ρωτάγανε «τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;» και ένιωθες μια απέραντη ελευθερία μέσα σου. Μπορούσες να πεις τα πάντα, να διαλέξεις από μια τεράστια γκάμα: γιατρός, δικηγόρος, τραγουδιστής, ηθοποιός, φαροφύλακας (εντάξει, αυτό το τελευταίο μπορεί να ήταν μόνο δικό μου θέμα). Το μόνο που σε ανησυχούσε ήταν αν θα αντέχες τα αίματα οπότε μπορεί και να μη το’χες να γίνεις γιατρός. Αλλά τι πειράζει… Είχες άπειρες επιλογές…

Και μετά μεγαλώνεις. Και μαθαίνεις για τις πανελλήνιες. Και τις βάσεις που είναι πανύψηλες. Και μικραίνει η γκάμα των επιλογών σου, γιατί, κακά τα ψέματα, Ιατρική δε πιάνεις. Και διαβάζεις, και πηγαίνεις φροντιστήρια, και θυσιάζεις εξόδους και διασκέδαση για να πετύχεις. Μμμ, δε το φανταζόσουν ακριβώς έτσι. Και πετυχαίνεις στη σχολή που έχεις βάλει στο μάτι. Αλλά δεν είναι όπως σε είχαν αφήσει να πιστεύεις. Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στο κτίριο, η βιβλιοθήκη σας είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη, η γραμματεία υπολειτουργεί, η πρακτική άσκηση ανοργάνωτη και γενικά…κανείς δε φαίνεται να κατανοεί το ταλέντο σου στο αντικείμενο. Το πάθος και την αγάπη σου. Μήπως τελικά δεν είσαι και τόσο ξεχωριστός;

Παρόλα αυτά προσαρμόζεσαι. Και κάνεις εργασίες-υποδείγματα. Και παίρνεις άριστα σε μαθήματα που οι πιο πολλοί κόβονται. Και οι επόπτες σε προτείνουν προσωπικά στα πλαίσια πρακτικής. Και αναθαρρεύεις. Και βγαίνεις στην αγορά εργασίας. Όπου συναντάς το χάος. 

• Εκδοτικές εταιρίες ζητάνε απόφοιτους πανεπιστημίου με proficiency και ECDL για πλασιέ…χωρίς ασφάλιση και με μισθό 600 ευρώ, αν και εφόσον πουλάς ένα συγκεκριμένο αριθμό βιβλίων. 
• Γονείς ψάχνουν άνθρωπο να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα στο δυσλεκτικό παιδάκι τους, να το διαβάζει μέσα σε μια ώρα (!) και να μη ζητά περισσότερα από 7 ευρώ. 
• Εταιρίες ζητούν άτομα για τηλεφωνική υποστήριξη (προωθήσεις), για γραμματειακή υποστήριξη (προωθήσεις), για ενημέρωση πελατολογίου (προωθήσεις). 
• Ο ΑΣΕΠ ζητά προϋπηρεσία για να μπεις κάπου μόνιμος, αλλά έτσι κι αλλιώς δε μπορείς να αποκτήσεις πείρα αφού δε σε προσλαμβάνει κανείς- αφού είσαι άπειρος! Ένας φαύλος κύκλος δηλαδή. 
• Επίσης, ο ΑΣΕΠ ζητάει ανεργία για να μπεις κάπου ως συμβασιούχος ορισμένου χρόνου, αλλά πόσο καιρό να μείνεις άνεργος όταν έχεις ανάγκη να δουλέψεις? Οι επιλογές σου ελαχιστοποιούνται.

Και βρίσκεις δουλειά. Στο αντικείμενο σου. Προσγειώνεσαι βέβαια στη πραγματικότητα, γιατί ανακαλύπτεις ότι αλλιώς σας τα λέγανε στη σχολή και αλλιώς είναι τα πράγματα. Δε μπορείς να εφαρμόζεις πάντα τη θεωρία που έχεις στο μυαλό σου. Για την ακρίβεια, δε μπορείς να την εφαρμόσεις σχεδόν ποτέ σε κάποιες δουλειές. Κάνεις τις υποχωρήσεις σου εκεί που δε σε παίρνει, δίνεις τις μάχες σου εκεί που νιώθεις ότι πρέπει, βρίσκεις τα όρια σου και το χώρο σου. Δε θα μείνεις άλλωστε για πάντα εκεί…

Και ετοιμάζεσαι να ανασάνεις ξανά …γιατί νιώθεις ότι από τη στιγμή που μπήκες σε τροχιά πανελληνίων, κρατάς την ανάσα σου και πας…δίνεις μάχες, θυσιάζεις πράγματα, με απώτερο σκοπό να βρεις μια δουλειά που να αγαπάς, ενώ εν τω μεταξύ η ζωή σου μοιάζει να είναι μια τεράστια παρένθεση, μοιάζει να μπήκε στο πάγο. Γιατί φυσικά δεν είναι ζωή όταν κάνεις ιδιαίτερα με 7 ευρώ την ώρα και πηγαίνεις σε συνεντεύξεις όλη μέρα και μετράς τα ψιλά σου για να δεις αν φτάνουν να πιεις καφέ.

"Got dreams?"

Ώσπου σκάει μια οικονομική κρίση. Μαζικές απολύσεις, καθυστερήσεις και μειώσεις μισθών, πάγωμα προσλήψεων. Βρίσκεσαι ξαφνικά απλήρωτος, δεμένος χειροπόδαρα ώστε να μη μπορείς να βγάλεις κιχ, να μη τολμάς να παραιτηθείς καθώς δουλειές δεν υπάρχουν, με ένα μέλλον πιο αβέβαιο από ποτέ. Βρίσκεσαι πάλι να έχεις τη ζωή σου στο πάγο γιατί χωρίς λεφτά ποιος μπορεί να ζήσει; Δεν είσαι πια φοιτητής να σου αρκούν λίγα ευρώ για τα έξοδα σου. Και το χειρότερο; Αρχίζεις πάλι να μετράς τα ψιλά σου για να πάς για καφέ.

Τελικά, αντί να κάνουμε βήματα μπροστά, κάνουμε βήματα πίσω; Ως πότε ένας νέος άνθρωπος πρέπει να παλεύει και να πολεμάει για το αυτονόητο; Μια κανονική δουλειά δηλαδή. Δε μπορώ παρά να αναρωτηθώ: πως φτάσαμε ως εδώ;

• Πως μας μετατρέψατε από εκείνα τα μικρά παιδιά γεμάτα φαντασία σε κακομοίρηδες ενηλίκους που εξευτελίζονται για 600 ευρώ; Σε ποιο σημείο κάναμε λάθος, σε ποιο σημείο έπρεπε να είχαμε πει stop; 
• Από πότε το να κυνηγάς τα όνειρα σου έγινε γραφικό και ανόητο (έχετε προσέξει πως αντιδρούν όλοι αν πεις ότι θες να γίνεις ηθοποιός, για παράδειγμα;) και από πότε αρχίσαμε από πιτσιρίκια να έχουμε ως κριτήριο για το «τι θα γίνουμε όταν μεγαλώσουμε» το "πόση απορροφητικότητα έχει» το εν λόγω επάγγελμα";

Είμαστε μια γενιά πεζών ανθρώπων που δεν έχουν μάθει να κυνηγούν τα πραγματικά τους όνειρα, γιατί ντρέπονται και φοβούνται τόσο πολύ γι’αυτά, που τους έγινε βίωμα να τα καταπιέζουν και να τα απαρνούνται.

Guest post by Ntina 

Το παραπάνω άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση του άρθρου "Ζωή στον Πάγο" από το blog "Dark and Twisty".

Read more »

PCMagazine | Συνέντευξη στο τεύχος Μαΐου

Πριν λίγες ημέρες η Ζαχαρένια Ατζιτζικάκη μου πρότεινε να δώσω μία μικρή συνέντευξη για το τεύχος Μαΐου του PC Magazine, πρόταση την οποία φυσικά και δέχθηκα μετά χαράς. Στη συγκεκριμένη συνέντευξη λοιπόν απάντησα στις ερωτήσεις της σχετικά με το blogging, τη στροφή των Ελλήνων πολιτικών στο Διαδίκτυο και τη χρηματοοικονομική κρίση στη χώρα μας.

Ευχαριστώ τη Ζαχαρένια και το περιοδικό για τη φιλοξενία!

1. Ποια είναι τα θέματα που σε απασχολούν περισσότερο στο blog σου;
Το blog μου είναι προσωπικό και κατ' επέκταση καλύπτει μεγάλο εύρος θεματολογίας ανάλογα με τα ενδιαφέροντα μου. Ειδικότερα, ασχολούμαι κυρίως με τεχνολογικά θέματα, το διαδίκτυο, τα νέα μέσα και την επίδραση τους στη "καθημερινότητα" του μέσου χρήστη ενώ δεν είναι λίγες οι φορές στις οποίες καταγράφω σκέψεις και προβληματισμούς μου σχετικά με κοινωνικοοικονομικά θέματα που απασχολούν την επικαιρότητα

2. Τι είναι αυτό που προτιμάς στο blogging - η επαφή με τους αναγνώστες ή η χωρίς όρους έκφραση;
Η επαφή και η αλληλεπίδραση με τους αναγνώστες κάνει την εμπειρία του blogging μοναδική και ιδιαίτερη. Είναι πολύ ενδιαφέρον να ανταλλάσσεις απόψεις καθώς έρχεσαι σε επαφή με αναγνώστες με διαφορετική φιλοσοφία και μέσα από το διάλογο διευρύνεις τους ορίζοντες σου. Παρ όλα αυτά, θεωρώ πως το τελευταία χρόνια παρατηρείται ένα φαινόμενο εκμετάλλευσης της ελευθερίας της έκφρασης στο διαδίκτυο με αποτέλεσμα να χάνεται η μαγεία της αλληλεπίδρασής ανάμεσα σε υβριστικά σχόλια και σκοπιμότητες. Στο χέρι μας είναι να περιορίσουμε αυτό το φαινόμενο και να να κάνουμε ακόμη και τους πιο δύσπιστους να μπουν στο κόσμο του διαδικτύου και να ανακαλύψουν τι έχει να τους προσφέρει... 

3. Πώς βλέπεις τη στροφή των Ελλήνων πολιτικών στο Διαδίκτυο τους τελευταίους μήνες;

Η στροφή αυτή ήταν αναμενόμενη καθώς το διαδίκτυο και τα νέα μέσα είναι ένα "trend" από το οποίο δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι πολιτικοί μας. Η πλειοψηφία των πολιτικών μας ξεκινούν μόλις τώρα να κάνουν δειλά δειλά τα πρώτα τους βήματα στη web 2.0 εποχή και από ότι φαίνεται δεν είναι καθόλου εύκολο για αυτούς. Παρ όλα αυτά η ύπαρξη ενός blog ή ακόμη και ενός twitter account δεν συνεπάγεται και σωστή και αποτελεσματική χρήση των νέων μέσων. Πάνω από όλα μετράει ο τρόπος χρήσης του μέσου και κυρίως η αλληλεπίδραση με τους πολίτες.

4. Τελικά, επηρεάζει η χρηματοοικονομική κρίση της χώρας τους Έλληνες bloggers;

Η χρηματοοικονομική κρίση επηρεάζει όλους σχεδόν τους τομείς της καθημερινότητας μας. Αν αναλογιστούμε, λοιπόν, ότι τα περισσότερα ελληνικά blogs είναι -ακόμη- προσωπικά τότε μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι η θεματολογία τους επηρεάζεται από την αβεβαιότητα λόγω της δύσκολης οικονομικής περιόδου την οποία διανύουμε. Παρ όλα αυτά θεωρώ πως, γενικότερα, η χρηματοοικονομική κρίση θα μπορούσε να αποτελέσει εφαλτήριο για καινοτόμες αλλαγές στο επιχειρηματικό περιβάλλον της χώρας μας. Αυτό που χρειάζεται είναι όρεξη για δουλειά, όραμα και αφοσίωση σε αυτό με το οποίο ασχολείται ο καθένας μας. Ας κάνουμε, λοιπόν, τη κρίση ευκαιρία! 

Read more »

Σκέψεις | Με τρομάζεις εσύ, κοίταξε τι ωραία που πέφτουν...

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,

σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.

Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι

και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός

Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν

ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν

Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά

είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά

Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα

προδομένη από μέσα απ΄τους πιο πατριώτες

να χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα

τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα στη Βουλή

Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,

με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα

είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες

μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ

Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν, τι ωραία που πέφτουν

Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απτη Σμύρνη

στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα

κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο

στα 27 του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί

Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία

στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σάδειο ξενοδοχείο

αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι

αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή

Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης

είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη

Είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο

κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική

Εδώ στην άσχημη πόλη που απτην ανάγκη κρατιέται

ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει Ολυμπιάδες

κι η χώρα ένα γραφείο τελετών

θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ

Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι

κι απτην Ομόνοια να πετάν δακρυγόνα στο πυροσβεστικό

στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες

και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό

Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή

για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα

έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη

ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή

Δεν ψάχνω ο εαυτός μου να ναι τόπος δικός μου

ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα ταν αγέννητη η γη

δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου

ούτε το τέλος του κόσμου

Με τρομάζεις εσύ

Με τρομάζεις ακόμα οπαδέ της ομάδας

του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα

διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού

τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο

προσεύχεσαι και σκοτώνεις

τραυλίζεις ύμνους οργής

Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς

μισείς το μέσα σου ξένο κι όχι, δεν καταλαβαίνω

δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω

Read more »